Prnjavor-policija

4.4.2020.

PARASTOS I POMEN POGINULIM PRIPADNICIMA POLICIJSKE STANICE MUP-a REPUBLIKE SRPSKE PRNJAVOR

Kod  spomenka u krugu policijske stanice Prnjavor 4.4.2020. godine u 10.00 časova , organizovan je pomen, parastos i obilježavanje 17 godišnjice od otkrivanja spomenika  poginulim pripadnicima  SJB  Prnjavor, koji svoje živote položiše za Republiku Srpsku, za slobodu svojih porodica, za našu slobodu i slobodu ovih prostora.

Otkrivanje spomenika izvršeno je 20.11.2003. godine.

Ugrađeno je 6 likova  poginulih pripadnika policije SJB Prnjavor.

R. B. PREZIME i IME

Mjesto rođenja, godina rođenja, datum stradanja, mjesto stradanja

KRATAK OPIS OKOLNOSTI STRADANјA VP 3193 SJB Prnjavor

 

1.         JANKOVIĆ RADENKO

Šarinci 1961.24.08.1994. Šarinci-Šujanovac

VP 3193 SJB Prnjavor

Izvršav. redovne borbene zadatke na ozrenskom ratiš. u rejonu Svinjašnice  09,45 č. teže je ranjen i na putu do bolnice je preminuo.

2.         JANјIĆ LjUBIŠA

Prnjavor 1969.23.12.1994. Donja Mravica-Vrbica, Grahovo

VP 3193 SJB Prnjavor

Izvršav. redovne borbene zad. u oko 15,40 časova lakše je ranjen. U povlač. je nestao, razmijenjen mrtav-30.09.1995.

3.         KOSTREŠEVIĆ DUŠKO

Prnjavor 1973.26.07.1995. Donji Vijačani-Šator, Međugorje, Glamoč

VP 3193 SJB Prnjavor

Izvršav. redovne borbene zadatke nestao. Razmij. mrtav kao poginuli borac VRS.  Identifikovan 27.06.1998. g.

4.         BOJANOVIĆ ĐOKO

Štrpci 1965.14.05.1993. Prnjavor

VP 3193 SJB Prnjavor

Izvrš. red. policijske zadatke – očuvanje javnog reda i mira, u Prnjavoru prilikom intervencije teže je ranjen od bačene ručne bombe. Istog dana umro u bol. u Banja Luci

5.         JUGOVIĆ RODOLjUB

Šarinci 12.07.1955.04.07.1993. Prnjavor-bolnica Banja Luka

VP 3193 SJB Prnjavor

Obavlјajući služb. dužnost kao aktivni pol. 23.06.1993. u saobr.. udesu na mag. putu Prnjavor-Banja Luka zadobio je teške tjelesne povrede od kojih je u bolnici u Banja Luci podlegao 04.07.1993.

6.         KUSIĆ DUŠKO

Kremna 1963.23.09.1994. Kremna

VP 3193 SJB Prnjavor

Za vrij. bor. kod kuće u selu Kremna, Prnjavor izvr. sam. pucaj. sebi u glavu.  Imen. je prethod. po osn.u 2. ranjav. zadob. u bor. dejs. bio utvrđ. stat. RVI 6. kat. sa 60%  v.i.

Vijence i cvijeće položili su porodice poginulih pripadnika policije, predstavnici policijske stanice i prtedstavnici opštine prnjavor.

Lišnja

Spomenik palim borcima NOR-a iz mjesne zajednice Lišnja

Lišnja, spomenik NOR-a

 

Spomen obilježje  nalazi u selu Lišnja,  kod kancelarije M.Z.

PALIM BORCIMA NOR-a (Narodnooslobodilačkog rata) I ŽRTVAMA          FAŠISTIČKOG TERORA SA PODRUČJA MJESNE ZAJEDNICE  LIŠNJA

 

 

PALI BORCI

  1. KLOKIĆ NUHO, rođen 1923, godine u Lišnji, bio borac Četvrte Krajiške narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 19, godini života 1942, godine, mjesto pogibije nije upisano u spisak,
  2. ŠABANTIĆ SADIK, rođen 1924, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 19, godini života, 1943, godine u Uzlomcu,
  3. DEDUKIĆ REDŽEP, rođen 1912, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 31, godini života 1943, godine u Uzlomcu,
  4. JAŠAREVIĆ JAŠAR, rođen 1923, godine u Lišnji, bio borac Pete Kozaračke narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 20, godini života 1943, godine u Kotor Varošu,
  5. HALILIĆ MUHAREM, rođen 1922, godine u Lišnji, bio borac Dvanaeste Krajiške narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 21, godini života 1943, godine u Bukovice Doboj,
  6. HALILIĆ RAMADAN, rođen 1922, godine u Puraćima, bio borac Dvanaeste Krajiške narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 21, godini života Bukovice Doboj,
  7. ZAHIROVIĆ MEHO, rođen 1921, godine u Puraćima, bio borac Dvanaeste Krajiške narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 22, godini života 1943, godine u Žepče,
  8. BILANOVIĆ AVDO, rođen 1925, godine u Puraćima, bio borac Pete Kozaračke narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 18, godini života 1943, godine u Derventi,
  9. MALEŠEVIĆ MIKA, rođen 1929, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 15, godini života 1944, godine u Derventi,
  10. MALEŠEVIĆ MILEVA, rođena 1926, godine u Lišnji, bila borac Dvanaeste Krajiške narodnooslobodilačke udarne brigade, poginula u 18, godini života 1944, godine u Tesliću,
  11. ŠAHINOVIĆ SALIH, rođen 1917, godine u Lišnji, bio borac Pete Kozaračke narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 27, goidini života 1944, godine na Avali Beograd,
  12. BEĆIREVIĆ REDŽEP, rođen 1925, godine u Lišnji, bio borac Prnjavorskog odreda, poginuo u 19, godini života, 1944, godine u Galjipovcima Prnjavor,
  13. ZEC HAJRO, rođen 1927, godine u Lišnji, bio borac Osamnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 17, godini života 1944, godine u Vrbanjci Kotor Varoš,
  14. HALILIĆ IBRO, rođen 1923, godine u Lišnji, bio borac Pete Kozaračke narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 21, godini života 1944, godine u Srebreniku,
  15. HALILIĆ ADEM, rođen 1925, godine u Lišnji, bio borac Pete Kozaračke narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 19, godini života 1944, godine na Sremskom frontu,
  16. JAŠAREVIĆ HAJRO, rođen 1927, godine u Lišnji, bio borac XVIII (osamnaeste) Srednjobosanske NOU (Narodnooslobodilačke udarne) brigade, poginuo u 17, godini života 1944, godine u Novoj Topoli,
  17. KARIĆ ESAD, rođen 1927, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo 17, godini 1944, godine u Tesliću,
  18. MURATOVIĆ PAŠO, rođen 1914, godine u Lišnji, bio borac Prnjvorskog odreda, poginuo u 30, godini života 1944, godine u Banja Luci,
  19. OŽEP JOZEF, rođen 1926, godine u Puraćima, bio borac Osamnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 18, godini života, 1944, godine, mjesto pogibije nije upisano,
  20. HALILIĆ AHMET, rođen 1926, godine u Puraćima, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 18, godini života 1944, godine u Banja Luci,
  21. MAHMIĆ NEZIR, rođen 1926, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne) brigade, poginuo u 18, godini života 1944, godine u Banja Luci,
  22. ZUKANČIĆ HASAN, rođen 1920, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 25, godini života 1945, godine u Odžaku,
  23. TABAKOVIĆ HAKIJA, rođen 1927, godine u Lišnji, bio borac Četrnaeste Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, poginuo u 18, godini života 1945, godine u Jelah Doboj,
  24. SARAJLIĆ MIDHAT, rođen 1925, godine u Lišnji, bi član KNOJ-a, (Komunističke narodne omladine Jugoslavije), poginuo u 20, godini života 1945, godine u Jošavci Čelinac.

ŽRTVE FAŠISTIČKOG TERORA

  1. ZEC BISERKA 1900  –  1943  godine starosti  43
  2. HALILIĆ MUSTAFA 1885  –  1943                “             58
  3. HALILIĆ ALIJA 1888  –  1943                “             55
  4. HALILIĆ ŠABAN 1885  –  1943                “             58
  5. BILANOVIĆ HUSEIN 1910  – 1943                 “             33
  6. DEDUKIĆ RIFET 1922  –  1943                “              21
  7. ĐINIĆ HUSO 1888  –  1943                 “             55
  8. MUJANIĆ MEHO 1932  –  1943                 “             11
  9. KOVAČEVIĆ MUSTAFA 1909  – 1943                  “             34
  10. ZUKANČIĆ MUJO 1900  –  1943                 “             43
  11. BEĆIREVIĆ IBRO 1923  –  1943                 “             21
  12. AHMIĆ MEHO 1912  –  1943                  “            31
  13. HUSKIĆ SALIH 1910  – 1943                   “            33
  14. MEHINAGIĆ IBRAHIM 1935  – 1943                   “              8
  15. AHMIĆ SALKO 1875  – 1943                    “            68
  16. ĆUSTIĆ SMAJO 1894  – 1943                   “             49
  17. ZAHIROVIĆ OSMO 1943
  18. MEHINAGIĆ MUHAREM 1906  – 1944                    “             38
  19. AHMIĆ ZAJIM 1912  – 1944                    “             32

DRUŠTVENO POLITIČKE ORGANIZACIJE MJESNE ZAJEDNICE LIŠNJA

Komandanti VRS

Ratni komandanti sa područja opštine

Prnjavor u VRS:[1]

  • Komandanti brigade – rang komandanta brigade:

Mjesto stanovanja: opština Prnjavor

  1. ŽIVKOVIĆ VLADO

    pukovnik Vlado Živković

  • Godina rođenja:  1955. godine
  • Školska sprema,  visoka – profesor opšte narodne odbrane
  • Čin:  pukovnik
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost  komandant lake prnjavorske pješadijske brigade (VP 7519 Prnjavor)
  • Period:  18.09.1991. – 31.03.1996. godine
  • Postavlјen na dužnost komandanta TO Prnjavor, nadležan za jedinicu koja se u sastavu VP 8840 Banja Luka nalazila na zapadno-slavonskom ratištu. Brojna oznaka jedinice nakon osnivanja – VP 7001/45 Prnjavor
  • Ukazom Predsjednika Republike Srpske odlikovan sa:
    • Orden Karađorđeve zvijezde Republike Srpske 3. reda
    • Orden Miloša Obilića
  1. PEULIĆ BOŠKO,   AVL

    pukovnik Boško Peulić

  • Godina rođenja: 1947. godine
  • Školska sprema, visoka – komandno štabna vojna akademija
  • Čin:  pukovnik
  • Vojna pošta: 4122/30 Banja Luka – 122. brigada
  • Dužnost   komandant brigade
  • Period:    20.12.1991. – 22.10.1992. godine
  • Vojna pošta:  VP 7127 Derventa  –  27. mtbr
  • Dužnost   komandant brigade
  • Period:    23.10.1992. – 25.10.1994. godine
  • Prije stupanja na dužnost komandanta brigade jedinica je borbene zadatke izvršavala kao VP 3164 Derventa – 327. mtbr, mijenja naziv u VP 7127 Derventa – 27. mtbr)
  • Pored dužnosti komandanta 327. mtbr Derventa u određenom periodu, odnosno u periodu od 15.11.1992. do 05.02.1993. godine na obudovačko – posavskom ratištu obavlјao je:
  • Dužnost   komandant brigade Centra službi bezbijednosti – policijske snage
  • Takođe u periodu vršenja dijela dužnosti komandata 327. mtbr Derventa u TG 2 Banja Luka
  • Period:        01.10.1994. – 25.12.1994. godine, obavlјao
  • Dužnost   komandant taktičke grupe 2
  • Vojna pošta:   Treća Srpska brigada
  • Dužnost   komandant brigade
  • Period:   25.12.1994. – 05.05.1995. godine
  • Poslije prestanka dužnosti komandata treće Srpske brigade raspoređen na dužnost u komandu 1. Korpusa u Banja Luci
  • Ukazom Predsjednika Republike Srpske odlikovan sa:
    • Orden Miloša Obilića
  • Napomena:
  • Prije stupanja na dužnost komandanta 122. brigade, kao AVL od 12.07.1990. do 24.10.1990 godine nalazio se na dužnosti načelnika štaba u 228 mtbg Postojina – Slovenija.
  • Zbog problema u funkcionisanju vojske bivše SFRJ lično radi spasavanja lјudskih života mlade vojske naredio i izvršio predislokaciju brigade na relaciji Postojina-Kotor-Kralјevo.
  • Po naređenju pretpostavlјene komande u periodu od 12.11.1990. do 19.11.1990. godine u Rakovačkim barama organizovao i izvršio formiranje 122. brigade, koja poslije formiranja odlazi na ratište u Slavoniju: Lipik – Pakrac.
  • U borbenim dejstvima ranjen dva puta: 06.07.1993. i 28.07.1993. godine.
  • U VRS ostaje do 31.12.1996. godine, kada je penzionisan.
  1. Adresa stanovanja: opština Derventa

Rođen u Prnjavoru, u predratnom periodu živio na području opštine Prnjavor, roditelјi i ostala bliža porodica živjeli ili žive na području opštine Prnjavor.

 BUKOVICA BORO,             

  • Godina rođenja:   1952. godine
  • Čin:   potpukovnik
  • Dužnost  komandant brigade – VP 7001/44 Prnjavor – Osinjska brigada
  1. Adresa stanovanja: opština Banja Luka (do dana pogibije)

Rođen u Prnjavoru, u predratnom periodu živio na području opštine Banja Luka, – supruga i djeca žive u Banja Luci. Roditelјi – žive ili su do smrti živjeli na području opštine Prnjavor, selo Prisoje.

 KUSTURIĆ SLOBODAN,      AVL – PILOT

  • Godina rođenja:  1955. godine
  • Datum smrti:   02.08.1993. godine
  • Čin:   potpukovnik
  • Dužnost komandant avijacijske brigade – VP 7070 Banja Luka
  • Status:    poginuli borac Vojske Republike Srpske
  • Opis stradanja:   Kao pilot u vožnji u humanitarne svrhe kod želјezničke stanice u Brčkom – helikopter pogođen od neprijatelјskih snaga, poginuo na licu mjesta
  • Ukazom Predsjednika Republike Srpske odlikovan sa:
    • Orden Karađorđeve zvijezde Republike Srpske 3. reda
  1. Adresa stanovanja: opština Doboj (do smrti)

Rođen u Prnjavoru, šira i bliža rodbina živi na području opštine Prnjavor.

 ŠPANIĆ VLADO,          AVL

potpukovnik Vlado Španić

  • Datum rođenja:   24.08.1948. godine
  • Datum smrti:       30.01.2010. godine
  • Dužnost  komandant Prve teslićke brigade

 

  1. Adresa stanovanja: Republika Srbija – Niš (porodica)

Rođen u Prnjavoru, šira i bliža rodbina živi na području opštine Prnjavor, u najvećem dijelu selo Štrpci

 BOŽIĆ NEMANјA,        AVL

  • Godina rođenja:   1948. godine
  • Datum smrti:   21.10.2014. godine
  • Dužnost   načelnik štaba 327. mtbr Derventa – VP 7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 19. brigade u sastavu 30. divizije
  • Komandanti batalјona – jedinica ranga batalјona, dužnosti u rangu komandanta batalјona ili dužnosti od dužnosti komandanta batalјona do dužnosti komandanta brigade:

  • Poginuli u odbrambeno – otadžbinskom ratu Republike Srpske

 MILANKOVIĆ VELjKO, sin Bogdana

poručnik Veljko Milanković

  • Datum rođenja:  5.1.1955. godine
  • Datum smrti:  14.2.1993. godine
  • Status:  poginuli borac Vojske Republike Srpske
  • Opis stradanja:     Izvršavajući redovne borbene zadatke kao komandant RJ „Vukovi sa Vučijaka“ dana 04.02.1993. godine zadobio je rane od gelera nepritelјske granate u predjelu grudnog koša i desne ruke u borbenim dejstvima za oslobađanje sela Kašić, opština Benkovac. Nakon ranjavanja prebačen je na VMA Beograd, gdje je od zadobijenih rana preminuo dana 14.02.1993. godine
  • Čin:   poručnik
  • Vojna pošta:   8840 Banja Luka
  • Vojna pošta:   7127 Derventa
  • Vojna pošta:   7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant prvog udarnog batalјona prvog Krajiškog korpusa „Vukovi sa Vučijaka“
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Orden Miloša Obilića
  1. SUBOTIĆ MILAN, sin Dušana

    kapetan Subotić Milan

  • Datum rođenja:  17.06.1952. godine
  • Datum smrti:   7.7.1993. godine
  • Status:    poginuli borac Vojske Republike Srpske
  • Opis stradanja:     Izvršavajući redovne borbene zadatke kao pripadnik RJ VP 7127 Derventa na osmatračnici u reonu Novog Šehera od gelera granate ispalјene sa neprijatelјske strane, od rana zadobijenih po čitavom tijelu poginuo na licu mjesta 07.07.1993. godine.
  • Čin:   kapetan
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost   načelnik artilјerije u 327. mtbr Derventa
  • Odlikovanje:  Orden Miloša Obilića
  • Umrli ili poginuli poslije demobililizacije iz oružanih snaga Vojske Republike Srpske

  1. GNјATOVIĆ RANKO, sin Koste
  • Datum rođenja:  24.05.1940. godine
  • Datum smrti:   09.12.2014. godine
  • Čin:   major
  • Vojna pošta:   7519 Prnjavor   
  • Dužnost  komandant 4. batalјona
  1. KUZMANOVIĆ ŽIVOJIN, sin Dušana
  • Datum rođenja:   25.4.1941. godine
  • Datum smrti:   31.1.2010. godine
  • Čin:  major
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant 1. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Orden Karađorđeve zvezde Republike Srpske 3. reda
  1. KUZMANOVIĆ MILORAD, sin Milana
  • Datum rođenja:   19.4.1947. godine
  • Datum smrti:   30.5.2003. godine
  • Čin:  major
  • Vojna pošta: 7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant 2. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Medalјa zasluga za narod
  1. SEGIĆ NEMANјA, sin Boška
  • Datum rođenja:  12.11.1948. godine
  • Datum smrti:  22.06.2002. godine
  • Čin:  kapetan 1. klase
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant 2. batalјona
  • Odlikovanje:  Medalјa majora Milana Tepića
  1. SUVAJAC NEDELjKO – PEPA, sin Branka
  • Datum rođenja:  1.1.1949. godine
  • Datum smrti:   16.11.2003. godine
  • Čin:   kapetan
  • Vojna pošta:   7127 Derventa
  • Vojna pošta:    2210 Srbac
  • Dužnost   komandant 1. batalјona – 1. „Motajički“ batalјon
  • Period dužnosti k-danta:  17.11.1993. – 19.06.1996. godine
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Medalјa zasluga za narod
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Orden Miloša Obilića
  • Prije rata, u toku rata i po završetku odbrambeno-otadžbinskog rata Republike Srpske … opština Prnjavor

  1. AULIĆ SREĆKO, 
  • Godina rođenja:  1956. godine
  • Školska sprema,  visoka – pravni fakultet
  • Čin:  kapetan 1. klase
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 5. batalјona
  1. BLAGOJEVIĆ VLADO, 
  • Godina rođenja:  1966. godine
  • Čin: kapetan
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost  komandant 3. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Medalјa zasluga za narod
  1. GAVRIĆ BRACO, 
  • Godina rođenja: 1961. godine
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Čin:   vodnik
  • Dužnost  komandant 1. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Medalјa majora Milana Tepića
  1. DESIĆ RATKO, 
  • Godina rođenja:   1947. godine
  • Školska sprema, viša ekonomska
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant 3. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Medalјa majora Milana Tepića
  1. ĐURĐEVIĆ VITOMIR, 
  • Godina rođenja:  1960. godine
  • Čin: kapetan
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 1. batalјona
  • Vojna pošta:  7225/TG-1 Banja Luka
  • Dužnost  komandant radničkog batalјona
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost  komandant radničkog batalјona
  1. JUSUPOVIĆ DESIMIR, 
  • Godina rođenja:  1962. godine
  • Čin:  kapetan
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 3. batalјona
  1. KALABA LjUBOMIR, 
  • Godina rođenja:  1954. godine
  • Čin:  major
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost  komandant MPOAD
  • Dužnost   komandant HAD 122 mm
  • Period dužnosti k-danta:  5.10.1991. – 19.6.1996. godine
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Medalјa majora Milana Tepića
  1. MEKTIĆ DRAGAN, 
  • Godina rođenja:  1956. godine
  • Vojna pošta:  3193 SJB Prnjavor
  • Dužnost   komandant batalјona policije
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Zlatna medalјa za hrabrost
  1. MERLOVIĆ NIKOLA, 
  • Godina rođenja:  1942. godine
  • Čin: major
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost    komandant 1. batalјona
  • Odlikovanje:  Medalјa za vojničke vrline
  1. POPOVIĆ RANKO, 
  • Godina rođenja:   1970. godine
  • Čin:  kapetan
  • Vojna pošta:   7519 Prnjavor
  • Dužnost  komandant 2. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Zlatna medalјa za hrabrost
  1. TOMIĆ SRĐAN, 
  • Godina rođenja:  1957. godine
  • Školska sprema, visoka – profesor narodne odbrane
  • Čin:  major
  • Vojna pošta:   7519 Prnjavor
  • Dužnost  komandant 3. batalјona
  • Dužnost  načelnik štaba lake prnjavorske pješadijske brigade
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Medalјa majora Milana Tepića
  1. TOPIĆ MOMIR – ŠEKI, 
  • Godina rođenja:  1955. godine
  • Školska sprema,  srednja – 4. stepen, gimnazija
  • Čin:  major
  • Vojna pošta:   7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 3. batalјona
  1. ŠIKARAC MIRO, 
  • Godina rođenja:  1968. godine
  • Čin:  poručnik
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant Prvog udarnog batalјona prvog Krajiškog korpusa „Vukovi sa Vučijaka“
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS: Zlatna medalјa za hrabrost

 

  • Porodica prije i u toku rata odbrambeno-otadžbinskog rata Republike Srpske  opština Prnjavor.Poslije završetka rata  opština Čelinac

  1. TUBAK BRANE, 
  • Godina rođenja:  1959. godine
  • Čin: kapetan
  • Vojna pošta:  7519 Prnjavor
  • Dužnost   komandant 1. batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Medalјa za vojne zasluge
  • Porodica prije i u toku odbrambeno-otadžbinskog rata Republike Srpske opština Prnjavor. Poslije završetka rata,  grad Banja Luka

 ZIH ZVONIMIR,     AVL

  • Godina rođenja:  1953. godine
  • Školska sprema, visoka – vojna akademija
  • Čin:  potpukovnik
  • Vojna pošta:  7127 Derventa
  • Dužnost   komandant 1. batalјona
  • Porodica u toku rata odbrambeno-otadžbinskog rata Republike Srpske  opština Prnjavor,Dio porodice poslije rata  opština Prnjavor (porodična kuća s. Palačkovci). Poslije završetka rata……..opština Derventa

 PETROVIĆ STEVO,      AVL

  • Godina rođenja:  1965. godine
  • Čin: major
  • Vojna pošta:    7127 Derventa
  • Dužnost   komandant pozadinskog batalјona
  • Odlikovanje – Ukaz Pr. RS:  Medalјa za vojne zasluge

[1] Iz Monografije“Naša Republika Srpska“, u izradi, Prnjavor, 2019. Boračka organizacija opštine Prnjavor

1992. ratna 27.mtbr VRS

Stanje u zoni odgovornosti TG-3 na dan 27.6.1992. u KM s, Foča[1]

  1. U zoni odgovornosti TG-3 brane se ustaške snage čiji tačan raspored i jačina nisu utvrđeni. Do sada utvrđene vatrene tačke su:
    • tenk zapadno od Velike na tt 252
    • OT istočno od tt 252 za oko 100m,
    • tenk istočno od crkve u Plehanu za oko 400m,
    • top u rejonu tt 278 Seline.

Moral neprijatelja je na niskom nivou zbog svakodnevnih gubitaka teritorije, ljudstva i tehnike.

2. Odluka komandanta TG-3  u toku 28.6.1992. god i dalje svim snagama TG-3 izvršiti napad na ustaške snage i snage zelenih beretki u zoni odgovornosti g/s pravcem: Tomasovo brdo – modran – Lužani bosanski, a p/s  pravcem: Karaula- Cerik.

U bližem zadatku ovladati linijom : Gornja Bišnja /tt169/-s.Ravlilići-s.Mlinari-s.Grubišići-tt266-tt267/Vis/-k232 /Velika/.

Borbena dejstva 4.mtb 27.mtbr VRS, po borbenim izvještajima:

10.7.1992.

  • Kod neprijatelja nije bilo uočavanje novih vatrenih tačaka.
  • Jedinice 4.mtb na položaju i u pripravnosti, a borbene aktivnosti nisu preduzimane.
  • problemi oko napuštanja jedinice, samovoljno, ne preduzimaju se mjere sprečavanje,
  • otežano pozadinsko obezbjeđenje jedinice

12.7.1992.

  • u toku dana položaji 1.čete gađani su iz MB. Ujutro je iz pravca s. Bošnjaka bilo pripucavanje iz pješadijskog naoružanja. Preko puta u s. Svaguši pogođena je jedna kuća MB minom. Ispod groblja 100m na lijevoj strani pogođena je još jedna kuća.
  • 11.7.1992.  u popodnevnim časovima iz pravca Dimnjača neprijatelj po položajima 3.čete ispalio nekoliko mina, a oko ponoći došlo je do pješadijskih provokacija.
  • Na provokacije nije se odgovorilo.

13.7.1992.

  • U toku dana neprijatelj je haubicama i MB gađao položaje bataljona po cijeloj dužini linije odbrane. Tom prilikom stradalo je jedno civilno lice. Primjećeno je da je neprijatelj sa položaja lijevo od Markovca gađao MB položaje naše 1.čete. Iz pravca Olujića (s.Kuljenovci) bilo je pješadijske vatre -provociranja nazih položaja prema  2.četi. U toku dana primjećeno je i grupisanje i spuštanje neprijatelja sa obronka Markovca sve bliže našim položajima.
  • Jedinice bataljona nisu izvodile veće aktivnosti, osim izviđačkih grupa.
  • i dalje problemi u oblasti samovoljnog napuštanja jedinice.
  • U pozadinskom dijelu, nezadovoljstvo sa kvalitetom hrane.

15.7.1992.

  • U toku dana bataljon po naređenju komande brigade, izbio na liniju putem s.Olujići do ivice šume, desno s.Mamići, lijevo k.172 i dalje putem Bošnjaci. Stanje je bilo u redu, sve dok se 8 pripadnika iz 3.mtb nije povukao, pa je bataljon ostao bez desnog susjeda oko 17.40 časova. U to vijeme neprijatelj je udario  sa boka i poginuo je pripadnik Topić Rajka Predrag, rođen 1967. godine u Gornjoj Ilovi, opština Prnjavor. Zadobio je prostrelnu ranu snajperskim metkom kroz srce. Tada je 2.vod 3.čete, kojem je pripadao ppoginuli , povukao sa desnog boka i 2.četa bataljona ostala bez desnog krila. Neprijatelj  je tada žešće napao, pa su se jedinice bataljona morale povući na polanu liniju. Takođe se povukao i 1.vod 2. čete, pa je na iniju upućeno svo raspoloživo ljudstvo, bolesni i pošteđeni.
  • veliki problem u očuvanju morala jedinice jer sa relativno malim brojem , oko 90 pripadnika, brani se velika linija.
  • po projceni problem je i sa 3.mtb,
  • uspostavljeno sadejstvo sa 1.mtb i radi njih bataljon je ostao na zauzetoj liniji.

Milena Slijepčević, predsjednik KSS Palačkovci

Milena Slijepčević, poginuo suprug u 27.mtbr, N.Sančanin, Ženske duše, str.34-35, Banja Luka, 2001.

U posjeti 1.mtb KSS

Kolo srpskih sestara u posjeti 27.mtbr, N.Sančanin, Ženske duše, str.38-39, Banja Luka, 2001.

Slavica Nastić, boličarka 1.mtb, o borbama pod Markovce, u Kuljanovcima

Pogled sa Nemića, desna obala r.Drine na objekat Kunjarac u opštini Bratunac, objekat destva Juda 1.mtb. Desno je put za rudnik Sase i dalje za Srebrenicu.

 

 

 

[1] Zapovjest za napad komandanta TG-3 puk Slavka Lisice, Komandant bez potrebe, Banja Luka 2000, str.24

Vukovi sa Vučijaka 1992.

Borbe u opštini Derventa

Povratkom sa zapadno-slavonskog ratišta, 16.3.1992. godine, gdje su bili kao interventni vod po evidenciji 26 pripadnika u sastavu 329.okbr JA Vukovi, odlaze na Vučaijak na odmor.

1992. Kremna Vučijak , smotra pred akciju

Nakon izvršene smotre jedinice, odmah se na derventsko ratište Vukovi se upućuju u rejon Pjevalovac – Trstenci  od 17.3.1992. do 30.4.1992.  na uspostavljanju linije odbrane i izviđanje p/k u sastavu Teritorijalne odbrane opštine Prnjavor.

Brojno stanje po evidenciji vojne pošte TO Prnjavor,  Vukova  čini 169 pripadnika u tri pješadijske čete, komandu i pozadinsko odjeljenje.

 

Karta položaja 2.odreda TO Prnjavor

Vukovi Sadejstvuju jedinicama novoformiranog 2.odreda TO opštine Prnjavor na liniji Pjevalovac – Agićko brdo-Agići na magistralnom putu PrnjavorDerventa 1992.

Na lijevom krilu napada Potočanska četa 2.odreda TO Prnjavor, sredina Vukovi i desno krilo četa TO iz Trstenaca sa komandirom st.vodnik  Vojko Vukajlović iz Kulaša.

Od dejstva streljačke i minobacačke vatre ranjena su 5 pripadnika Vukova u rejonu Pjevalovca 15.4.1992.

Kod pripadnika TO gubici na ovom pravcu su veliki: ranjavanje od MB vatre 9.4. Trstenci, 27.4. Bos.Lužani, 30.4. Pjevalovac, a najteži gubici 2.maja 17 pripadnika sa dva poginula.

Dalji zadadak na derventskom ratištu Vukovi dobijaju pravac djelovanja kasarna u gradu prema ulazu u grad 20.4.1992. od dejstva streljačke i minobacačke vatre ranjena su 3 pripadnika Vukova a jedan poginuo (Nenad Božić iz Štrbaca, Prnjavor) u rejonu oko benzinske pumpe Dervente.

Drugi put Vukovi primaju zadatak odbrane kasarne u gradu sa čuvanjem mostova na r.Ukrini i pravca prema s.Babinom brdu.

monografija 1.bvp,Banja Luka 2016.

U sadejstvu sa jedinicama 327.mtbr, 5.bvp 5.KJNA i jedinicom CJB Banja Luka Vukovi 12.5.1992. učestvuju u zajedničkoj akciji na presjecanju komunikacije Brod-Derventa-Doboj. Izvršen je početni uspjeh i prodor u rejon benzinska pumpa-partizansko groblje i prjesečena komunikacija Brod-Derenta. Oslobođen je veliki broj civila koji su prebačeni na lijevu stranu r.Ukrine. Na desnom krilu napada nalaze se  dijelovi 327.mtbr, odred „Živojin Mišić“ i tč sa zadatkom da presijeku komunikaciju na Rabiću. Usljed angažovanja rezervnih hrvatsko-muslimanskih snaga, došlo je do zastoja u napadu što je rezultiralo povlašenje naših naga na lijevu ovalu r.Ukrine prema kasarni JNA . (1.bataljon 1.KK, Banja Luka, 2016. str. 57)

Križ, Tešanj

Na dobojsko ratište vukovi se upućuju u rejon Križa prema jelahu u opštini Tešanj. U borbenim dejstvima od streljačke vatre ranjena su dva pripadnika Vukova u rejonu Križa-Vitkovci 6.4.1992. (Đumić Darko; , Milanković i Budak ?

Lišnja, Prnjavor

Po zahtjevu SJB Prnjavor Vukovi 1.6.1992. učestvuju u vojnopolicijskoj akciji oduzimanja nelegalnog oružja od pripadnike mjesne zajednice Lišnja Prnjavor u s.Puraći. Bilo je i obavještenje da se vrati oružje TO i ostalo na punkt na magistralnom putu. U pruženom oružanom otporu poginula su tri a četri lica su ranjena. Oštećeno je nekoliko kuća, džamija i drugih objekata. Zarobljena je značajna količina skrivenog MTS, naročito sanitetskog materijala i motornih vozila.

Mišinci, Derventa

1992. u rejonu Cera Šiki i Ćato

Dolaskom u rejon Mišinci-Cer u sadejstvu sa jedinicama VRS 27.mtbr, Osinjskom lpbr, Prnjavorskom 2.lpb, Vukovi učestvuju u operaciji proboju koridora.

Od minobacačkih destava  od 8.6.1992. do  19.6.1992. kada je oslobođen rejon ustaškog uporišta Cer, ranjeno je  15 pripadnika Vukova

U Mišincima se nalazi spomenik za 12 poginulih boraca iz ovog mjesta kojima se služi parastos i položu  vijenci.

Oslobađanjem Cera jedinica Vukova nastavlja dalje desjtva na proboju koridora prema Modriči i Odžaku. Čuvene borbe se vode oko Dobor kule

Jakeš, Modrića

Od minobacačke i streljačke vatre od 30.6.1992. do  7.7.1992. u borbama u rejonu Jakeša, Duge kose gubici Vukova broje 12 pripadnika: 4 poginula i 8 ranjenih pripadnika Vukova.

Dabor kula, Odžak

U rejonu Maksim skok i Dabor kule  opštine Odžak, izbačeno iz stroja 10 Vukova: 4 poginula i 6 ranjenih.

Bolničarka Biljana Aleksić preživjela paklene okršaje sa Vukovima sa Vučijaka

Biljana Alekstić, bolničarka u „Vukovi sa Vučijaka“ i 3.lpb, N.Sančanin, Ženske duše, str.56-57, Banja Luka, 2001.

Derventa

Napad na Bijelo brdo iz pravca Kalačka i Raščiči i drugi pravac iz Begluka

U borba u Derventi u sastavu 27.mtbr 16.7.1992 do 26.9.1992. u rejonima Radešići, Babino brdo, Begluci, Raščići, Bijelo brdo, Sedlić, Koraće 34 gubitaka: 12 poginulih, 21 ranjenih i 1 povređenih.

Gradačac

U borba u Gradašcu u sastavu prnjavorske lpbr od  12.8.1992 do 18.9.1992. u rejonima Gradac, Turići, Prebrice, Brđani, Grabov Gaj, Cerik, Donja Mionica, Gašnjača, Tramošnica 33 gubitaka: 1 poginuli, 30 ranjenih i 2 povređenih.

Brod

U borba za Brod u sastavu prnjavorske lpbr od  1.10.1992 do 4.10.1992. u rejonima Zboriša i Broda 1 povreda, 1 ranjavanje i 1 samoranjavanje.

Zaključak u 1991. godini

Nakon značajnih borbenih dejstva i oslobađanja srpskih krajeva u Zapadnoj Slavpoiji Vukovi u 1992. godini prelaze na derventsko-brodsko ratište i učestvuju u značajnim bitkama vođenim za proboj koridora, oslobađanju Dervente, Modriće, Ožaka i Broda.

U 1992. godini jača brojno stanje i formiranje 1.udarnog bataljona 1.KK 28.6.1992. godine na Vučijaku.

Borbeni sastav Vukova u formacijskim ratnim jedinicama VRS, koji su prošli kroz jedinicu, prikupljanjem podataka:

  • 1991. u sastavu TO Okučani brojnog stanja 28 pripadnika
  • 1991. u satavu 329.okbr JA brojnog stanja 13 pripadnika
  • 1992. u sastavu 327.mtbr JA brojnog stanja 113 pripadnika
  • 1992. u satavu teritorijalne odbrane Prnjavor 169 pripadnika
  • 1992. u sastavu lpbr 550 pripadnika,
  • 1992 u sastavu 27.mtbr derventa  129 pripadnika, i
  • 1992. u sastavu SJB Prnjavor  5 pripadnika

1991. godini kroz jedinicu Vukova prošlo ukupno 55 pripadnika, dok gubici 9 pripadnika ( 1 poginuo i 8 ranjenih) ili 16% od brojnog stanja.

1992. godini u pet vojnih pošta evidentirano  986 pripadnika a gubici (poginuli,ranjeno i povređeno ) 135 ili 14% od brojnog stanja.

 Borbena dejstva Vukova u 1993. godini

Kašić, Benkovac , RSK

Naređenjem komandanta 1.KK od 26.1.1993. godine ponovo se formira 1. udarni bataljon „Vučijak“ u 27.mtbr na osnovu ukazane potrebe i pogoršanja situacije na prostoru RSK, a u cilju pružanja pomoći srpskom narodu i suprotstavljanju ustaške agresije.

Odlazak Vukova u Ravne Kotare-Benkovac doneo je nove pobjede, korišćenjem brzine izvođenja borbenih dejstava, manevar i sposobnost iznenađenja uz korišćenje PO sredstava, naročito „Ose“. Samo u jednoj akciji , prvi vod prve ćete izbacio je iz stroja više od 70 neprijateljskih vojnika. To su bili naši vrli borci: Pejić Duško, Lukić Dragan, Kaurin Vinko, Raljić Mitar i mogi drugi.  I svi ostali uložili su  pravo herojstvo i u borbama u Kašiću.

Ukupno je do sada u Vukovima izgubilo živote 49 pripadnika.-juli 1994.

I pored velikih gubitaka, jedan broj ljudi je od početka  u ovom sastavu Vukova. To su Šikarac, Milijaš, Ljubiša Slatinac, Spasojević Radojica, Biberi i još nekoliko drugih. Moće se reći da ova jedinica nema ni jednog aktivnog oficira. Razne profesije su ovdje, rame uz rame,  momci iz nekoliko opština, stasala za vođenje borbe na osnovu vlastitih iskustava i taktike.  Značajno je i dobra saradnja sa narodom. O vrijednosti „Vukova sa Vučijaka“ pohvalno se izražava i naša vrhovna komanda. (Naš zavičaj Prnjavor, avgust 1994. str.5)

U borba za Kašić u sastavu  i sadejstvu sa 92.mtbr Novigrad VSK u sastavu , Vukovi u fomacijskom sastavu 27.mtbr 1.KK VRS -VP 7127 Derventa,  od  1.2.1993 do 9.2.1993. nastradalih: 7 poginulih, komandant Vukova teško ranjen, 10 ranjenih, među njima i komadir 1. čete Šikarac Miro i 2 povređanih. Velika borba Vukova i velika količina ispaljenih artiljerijskih projektela iveliki gubici kod neprijatelja .[3]

Napad je izveden 4.2.1993. uspješno iz dva pravca, a cilj je pravoslavna crkva u selu Kašić.

Poslije ranjavanja komandanta bataljona Vukova i komandira 1. čete, nastavljaju se borbe pod komandom zamjenika Janše, Borke, Čate i nakon nekoliko dana zauzimaju se položaji prema Narandžićima-kula, ušli u Karin na more, i stali. Uborbama zarobljeno nekoliko tenkova, OT, artiljerijskih oruđa i dr. 19.3. vrši se smotra jedinice na Vučijaku, zaključuju vojne knjižice u sastavu 27.mtbr i jedinica se pušta na odmor.

Zbog  teškog ranjavanja i smrti komandanta Vukovi 15.3.1993.g. izvače se iz benkovačkog ratišta i odlaze u Prnjavor. Prisustvuju sahrani komandanat 17.3., a već

Smrt Veljka Milankovića jedne od legendi rata za odbranu srpskog naroda Dostojno heroja

Genaral-pukovnik Momir Talić, komandant 1.KK, na pogibiju Veljke Milankovića ,  Kao da sam sina izgubio

Milan Martić, ministar MUP RSK za Veljku Milankovića kaže Veliki srpski junak..

Veljko ja sa svojim „Vukovima“ odradio na veličanstven, herojski, njemu svojstven način – Kašić. Svi su ga poštovali, svi su mu se divili. Noć uoči operacije za Kašić,  u kojoj je teško ranjen, kada su se sakupili svi komandanti rekao sam: „Znam ko neće izdati na bojnom polju, jel tako brate Veljko“. A on je odgovorio: “ Moji Vukovi nikada neće izdati“. (Krajiški vojnik, februar 1993.str. 18)

U rejonu Blizne Zavidovići poginuo  Zekić Ratko 26.8.1993.

Tešanj

U borba u opštini Tešanja, rejon  Cerovica – Križ u sastavu prnjavorske lpbr od  3.11.1992, u borbama dva ranjavanja u  Filipovići 21.8.1993. poginuo Siniša Gunjić  u sastavu bVP 1.KK

U sastavu 1.bataljona vojne policije 1.KK VRS

U naredbi komandanta 1.KK  ponovo se formira  jedinica „Vukova“ kao udarni odred vodnog strukture u sastavu 1.bvp 1.KK VRS majora Dragoslava Lakića. Komandant odreda zastavnik Miro Šikarac.

U avgustu mjesecu u sastavu 1.bvp izvodi se borbena destva na pravcu s.Gojakovac  prema s.Filipovići prema Jelahu. U ovim borbama bataljon  uspjeva da pomjeri liniju fromna za 1-1,5km  u pravcu Jelaha. Borbe su bile teške sa 4 poginula pripadnika bvp, i Siniša Gunjević u neposrednoj rafalnoj vatri, pripadnik odreda Vukova, 21.8.. Ranjeno je 35 od čega 6 teže.

U knjizi  Bataljon vojne policije 1.KK, Birani da budu najbolji, banja Luka na strani 145 navodi se da U avgustu mjesecu pod 1.bvp, koji je tada imao pet četa, našla se i jedinica Vukova sa Vučijaka i jedna četa rezervnog sastava MUPRS. Komandant 1.bvp tada je bio kapetan Babić Dragomir, a komandant Vukova sa Vučijaka Miro Mlađenović.

U sastavu lpbr Prnjavor

Od novembra jedinica Vukovi sa Vučijaka su u formacijskom sastavu 3.lpb prnjavorske lpbr, brojnog stanja od 148 pripadnika rapoređenih u tri voda, komandu čete i minobacačko odjeljenje.

Naredbom komandanta lpbr od 2.5.1994. godine, Vukovi se izvlače iz sastava 3.lpb i formira se samostalna diverzantska jedinica sastava tri voda, komanda i pozadinska jedinica.

Vučijak, Kremna 1994.

2.7.1994. godine na Vučijaku okupili su se pripadnici udarnog bataljona 1.KK Vukovi sa Vučijaka radi smotre i obilježavanja treće godišnjice postojanja ove elitne jedinice VRS.

U ime komande 1.KK smotru je izvršio puk Milan Tomović uz pratnju komandanta Vukova Mire Šikarca.

 

 

 

 

Posljednja  akcija Veljke Milankovića (Krajiški vojnik,list 1.KK, 1993. februar, str.18)

Četvrti februar 1993. godine, dva sata ujutro. U osnovnoj školi u Benkovcu bila je neubičajna živost. „Vukovi sa Vučijaka“ spremali su se za akciju. Veoma brzo natovareni su kamioni municijom. „Vukovi“ ulaze u autobus na kratko se čula žestoka buka motora, zatim tišina.

U improvizovanoj kuhinji, nakon što je izdao posljednja naređenja, Veljko Milanković, komandant Vukova, ostao je nadvijen nad topografskom kartom. Kava, doručak „s nogu“ i krećemo na položaj. Sa ugašenim svetlima stižemo na Pržine.

Ispred nas je srpsko selo Kašić. Vijeme kao da je stalo. Stalno dolaze i odlaze kuriri, Milanković i Miro Mlađenović (načelnik štaba) vrše zadnju provjeru veza. S prvim rumenilom na istoku pržine su oživjele. Tenkovi zauzimaju položaj, posade trocjevaca i maljutki vrše posljednje pripreme. Sa zorom počinju detonacije sa sve žešće je i paljba iz pješadijskog naoružanja. Još se nije dobro ni razdanilo, a već hitamo u Smiljane Donje. Milanković izdaje posljednje naredbe Vukovima i tenkistima. Komandant Vukova odlazi u obilazak drugih položaja, a ja počinjem sa snimanjem. Kolona Vukova približavaju se Kašiću iz tri pravca. oko 10 sati kreću i tenkovi.[1]  Počinje pakao.

Ustaše raspolažu sa tenkovima i artiljerijom. nemilice tuku po našim položajima. Vukovi se ne zaustavljaju  već ulaze u Kašić, vode borbu prsa u prsa. Oko podne stiže Milanković. Ljut je što svi tenkovi [2] nisu izašli na položaje. Krenuli su i ovi tenkovi. Pošto mi nije dozvolio da se u tenku prebacujemo do prvih linija, krećem sa janšom i jednom grupom boraca preko polja, kuda su već prošli Vukovi. Ispod Kašića  ponovo srećem Milankovića i ne rastajemo se do tragičnog kraja.

Snimam pokret tenkova i njihova dejstva.

Svuda oko nas strašne detonacije i fijukanje metaka. Tenkisti nakon svake  ispaljene granate premeštaju položaje. Smoje desne strane Milanković objašnjava Janši šta bi valjalo preduzeti da sa tenkovi razvuku kako ne bi bili grupisani na tako malomprostoru.  Iako sve trešti od detonacija, ustajem i stojeći snimam.

U tom trenutku nekoliko metara ispred nas eksplodirala je granata. Detonacija me je bacila na zemlju. Postaljem svestan tek u transporteru da sam ranjen. U benkovačkoj bolnici čujem da je i komandant Vukova teško ranjen. Sudbina je htjela da smo ranjeni od iste granate i da sam čak snimio eksploziju te granate.

Veljko je potom prebačen u Knin, zatim za nekoliko dana u Banja Luku i na kraju na VMA u beogradu, gdje je od posljedica ranjavanja i umro.

Imao sam sreću da radeći kao ratni reporter dobro upoznam tog velikog čovjeka i komandanta. Na žalost, kad je napokon javnost počela saznavati punu istinu o „Vukovima sa Vučijaka“ i Veljku Milankoviću desilo se to što se desilo. (Rade Malešević, reporter TV Banja Luka i Stalni član Pres centra 1.KK).

[1] Jako brojno stanje Vukova, preko 250 pripadnika raspoređeni u tri čete na tri pravca prema s.Kašiću.

[2] Novi tenkovi T84 jačine 15 tenkova, i problem oko uvođenja tenkova u borbu.

.[3]  ostalo je 76 mrtvih ustaša. Krajiški vojnik, februar 1993. str.17

Dobrovoljačka

4.5.2021.

novosti 4.maj 2021str.10-11 UN, KUKANJAC I ALIJA ZNALI DA VOJSKA IDE NA KLANICU!

Obilježavanje stradanja vojnika JNA u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu

Sarajevo, 3.5.2011. godine, delegacija opštine Prnjavor

Prisluživanjem svijeća i polaganjem bijelih ruža na početku bivše Dobrovolјačke ulice u Sarajevu, danas je obilјeženo 19 godina od ubistva 42 pripadnika nekadašnje JNA koje su počinili pripadnici tzv. Armije RBiH, Teritorijalne odbrane RBiH i muslimanskih paravojnih jedinica.

Skup je protekao bez incidenata, a policija Sarajevskog kantona ni ove godine nije dozvolila prolazak tročlane srpske delegacije na samo mjesto zločina u Dobrovolјačkoj ulici, što je objasnila bezbjednosnim razlozima, javlјa izvještač Srne.

Obilјežavanju 19 godina od zločina nad vojnicima JNA u federalnom Sarajevu prisustvovalo je više od 100 lјudi, među kojima su bili članova porodica žrtava i predstavnika vlasti Republike Srpske, a događaj su pratili brojni novinari.

Za razliku od prošle godine, u Sarajevu nije bilo okuplјanja pripadnika Zelenih beretki. Skup su obezbjeđivale jake policijske snage.

Tri autobusa koja su došla iz Istočnog Sarajeva zaustavila su se ispred zgrade Fakulteta političkih nauka u federalnom Sarajevu, odakle su učesnici sa zapalјenim svijećama i bijelim ružama pješke došli do nekadašnje Dobrovolјačke ulice koja sada nosi naziv Hamdije Kreševlјakovića.

ĐOKIĆ: NAPAD NA VOJNIKE JNA – PUCANј U MIR!

Glas Srpske 3.maj 2016.

Mučki napad na kolonu JNA u Dobrovolјačkoj ulici u Sarajevu bio je nesporni ratni zločin i pucanj u mir u BiH, ocijenio je Petar Đokić, predsjednik Odbora Vlade RS za obilјežavanje ove godišnjice.

„Nesporna je činjenica, potkrijeplјena nepobitnim materijalnim dokazima, da je 2. i 3. maja u Dobrovolјačkoj ulici nad pripadnicima JNA izvršen težak zločin koji su počinile Armija RBiH, Teritorijalna odbrana RBiH i paravojne muslimanske snage“, rekao je Đokić novinarima tokom obilјežavanja 19 godina od stradanja u Dobrovolјačkoj.

On je podsjetio da je tih dana napad izvršen na JNA, uprkos činjenici da je miran izlazak vojne kolone iz Sarajeva bio dogovoren na najvišem državnom i političkom nivou.

„Niko dobronamjeran ne bi smio naše današnje mirno i civilizovano okuplјanje da shvati kao bilo kakvu provokaciju, niti čin sa pozadinom koja nosi lošu namjeru. Naprotiv, ovo je manifestacija poštovanja prema žrtvama, poštovanja prema onima kojima to dugujemo“, poručio je Đokić.

Obilјežavanje stradanja vojnika JNA u Dobrovolјačkoj ulici biće nastavlјeno služenjem parastosa u Spomen-crkvi na Milјevićima, u Istočnom Sarajevu.

U zločinu u Dobrovolјačkoj ulici ubijena su 42 vojnika tadašnje JNA, ranjena su 73 vojnika, a 215 ih je zaroblјeno. Stradalo je deset oficira, 28 vojnika i četiri civila, a po nacionalnom sastavu 32 Srbina, šest Hrvata i četiri Bošnjaka.

V.D.

Porodice, rodbina i prijatelji vojnika JNA koji su prije 19 godina nastradali u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu, konačno su zapalili svijeće i položili cvijeće na mjestu zločina.

General Kukanjac kaže da je poginulo 6 pripadnika komande 2.AO 

 

Ministarstvo rada i boračko-invalidske zaštite

Obilјeženo stradanje pripadnika JNA u Dobrovolјačkoj ulici

3.5.2011

U organizaciji Odbora za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova Vlade Republike Srpske, 03. maja, u Sarajevu, u bivšoj Dobrovolјačkoj ulici i Istočnom Novom Sarajevu-Milјevićima, obilјeženo je 19 godina od stradanja pripadnika JNA u Dobrovolјačkoj ulici, 2. i 3. maja 1992. godine.

Predsjednik Odbora i ministar rada i boračko-invalidske zaštite Petar Đokić rekao je, tom prilikom, da je mučki napad na kolonu JNA u Dobrovolјačkoj ulici u Sarajevu bio nesporni ratni zločin i pucanj u mir u BiH.

– Nesporna je činjenica, potkrijeplјena nepobitnim materijalnim dokazima, da je 2. i 3. maja u Dobrovolјačkoj ulici nad pripadnicima JNA izvršen težak zločin koji su počinile Armija RBiH, Teritorijalna odbrana RBiH i paravojne muslimanske snage, rekao je Đokić.

Ministar je podsjetio da je tih dana napad izvršen na JNA uprkos činjenici da je miran izlazak vojne kolone iz Sarajeva bio dogovoren na najvišem državnom i političkom nivou.

-To je tada bio težak pucanj u mir u BiH, jer se u to vrijeme još nisu bile razvile oružane borbe širom BiH, mada je svakako bilo nekoliko oružanih incidenata. To je bila prilika da se manifestuje zajedničko povjerenje, koje je nažalost, na primjeru izigravanja dogovora za izlazak kolone JNA izgublјeno u Sarajevu – istakao je Đokić.

Posebno je istakao da okuplјanje članova porodica stradalih pripadnika JNA i predstavnika svih nivoa vlasti u RS u Dobrovolјačkoj ulici, gdje su položene bijele ruže i upalјene svijeće, predstavlјa dostojanstven čin sjećanja i odavanja počasti žrtvama.

-Niko dobronamjeran ne bi smio naše današnje mirno i civilizovano okuplјanje da shvati kao bilo kakvu provokaciju niti čin sa pozadinom koja nosi lošu namjeru. Naprotiv, ovo je manifestacija poštopvanja prema žrtvama, poštovanja prema onima kojima to dugujemo’ – poručio je Đokić.

Rekao je da smatra da bi dobra poruka bila da se neko od predstavnika federalnih vlasti i uprave grada Sarajeva pridružio mirnoj šetnji i ceremoniji obilјežavanja stradanja pripadnika JNA u Dobrovolјačkoj, ali to se, nežalost, nije dogodilo ni ove godine.

Đokić je naglasio da vjeruje da će pravosudne institucije u BiH konačno procesuirati i primjereno kazniti sve one koji su učestvovali u pripremi i činjenju zločina nad pripadnicima JNA u Dobrovolјačkoj ulici u Sarajevu.

Nakon mirne šetnje sa upalјenim svijećama i cvijećem u bivšoj Dobrovolјačkoj ulici u Sarajevu, služen je parastos u Spomen crkvi- Milјevićima, te položeno cvijeće na Spomen krstu u Vojničkom groblјu.

U knjizi Istine i zablude o ratu u Bosni i Hercegovini (1992-1995. godine), generala Manojlo Milovanović, Banja Luka, aprila 2005. godine, opisuje napade pripadnika TO BIH na preostali deo komande 2.vojne oblasti i dom JNA u Sarajevu, str.14-24dobrovoljačka

Derventa 1992.

Početkom bitke za koridor, otpočele su i borbe za oslobađanje opštine Derventa.

Padom uporišta Cer formira se TG – 3, a za komandanta dolazi pukovnik Slavko Lisica. Od tada se aktivno u napadna dejstva uklјučuju 327.mtbr i Osinjska brigada, koja je učestvovala i u napadnim dejstvima zauzimanja uporišta Cer.
Nakon izbijanja , 28. 6.1992.godine, naših jedinica na liniju, lijevo r. Sava – Pjevalovac  – Potočani – Rabić – Zelenike –dalјe Plehan, otpočele su pripreme i prestrojavanje jedinica za ulazak u grad i njegovo oslobođenje.

27.mtbr

  1. motorizovana brigada, bila je jedna od najvećih brigada u Prvom krajiškom korpusu Vojske Republike Srpske. formirana je 13. maja 1992.godine, a kroz brigadu je, tokom četiri ratne godine, prošlo oko pet hilјada boraca. Pripadnici su bili uglavnom sa područja opština Derventa, Brod i Prnjavor, ali je bilo i boraca i iz još desetak opština u Republici Srpskoj. Samostalna četa „Meša Selimović”, sastavlјena uglavnom od pripadnika bošnjačkog naroda, djelovalaje i u 27. i u osinjskoj brigadi.
  1. mt brigada dala je svoj najveći doprinos  za oslobađanje okupiranih dijelova Dervente, oslobađanju koridora, Broda i odbrani srpskog naroda na području Teslića i Vlasenice, kao i na mnogim drugim mjestima gdje je Srbima bio ugrožen opstanak.

Brigadom su komandovali potpukovnik Ratko Grahovac, pukovnik Trivo Vujić, koji je poginuo 30. juna 1992. godine, potpukovnik Stanko Baltić, pukovnik Boško Peulić, pukovnik Rajko Radulović, a poslјednji komandant bio je major Nikola Štrbac. Na čelu brigade u dva navrata bio je i potpukovnik, kasnije general, Ljubomir Obradović, koji je tu dužnost obavlјao s pozicije načelnika štaba brigade.

Tokom četiri ratne godine 438 boraca ove brigade je poginulo u borbi, 72 su nastradali u drugim okolnostima, 13 je nestalo, a oko dvije i po hilјade je ranjeno. Brigada je odlikovana ordenom Karađorđeve zvijezde. (iz govora povodom Dana 27.mtbr i Osinjske brigade)

Krajem aprila mjeseca 1992. godine na derventskom ratištu pored borbenih aktivnosti prnjavorčana naročito u gradu Derventi i odbrane kasarne JNA od čestih napada Hrvata i Muslimana, učestvuje i jedno odjeljenje pdv iz sastava 5.bvp 5.K JNA Banjaluka, radi pojačane odbrane zajedno sa ostalim pripadnicima 327.mtbr JNA i sa uspjehom odbranili kasarnu i dio grada na lijevo obali r.Ukrine.

Borbe Osinjske brigade

Osinjska brigada formirana od borca sa područja Osinje, Pojezne, Cerana, Crnče, Velike i Male Sočanice, Mišinaca, kao i Cvrtkovaca, Jelanjske, Mitrovića i tako dalјe. Formacija brigade je dva pješadijska bataljona i pozadinska jedinica gdje su mještani ovih sela na početku osiguravali i pozadinsko obezbjeđenje.

Osinjska brigada do polovine juna 1992. godine, branili srpska sela na liniji Kaurska obala — Tešića bare — Tomasovo brdo — Kneževići — Malojčani — Cer — Čorlino brdo —Torine, a zatim u sadejstvu sa 27.mt brigadom i ostalim jedinicama VRS  vode borbe za u oslobađanju Dervente, a u sadejstvu sa drugim jedinicama učestvuje i u oslobađanju Broda.

Brigada je izgubila 104 borca, više od 600 je ranjeno, odlikovana je Medalјom Petra Mrkonjića, a 1. marta 1994. godine lјudstvo je integrisano u 27. brigadu.

Oslobađanje Dervente

Dana 3. 7.1992. godine u večernjim časovima otpočeo je prilaz jedinica prema gradu.

Vukovi sa Vučijaka, Kremna 1992. godina

Borci 327. mtbr su već bili na prostoru , Garnizona , s lijeve strane puta i Potočana   i  Rabića s desne strane, gdje su zajedno sa Osinjskom brigadom  u večernjim satima dostigli na liniju do Bolnice – i prodavnice Vrelo i tu zanoćeli. Slјedećeg dana , to jest 4. jula 1992.godine sastavi 327.mtbr ulaze u jutarnjim časovima u grad, dok Osinjska brigada slama  jak otpor neprijatelјskih snaga na Kosturu i izbija na raskrsnicu puteva kod silosa u Polјu i presijeca put Derventa Brod. Oko 11,00 časova, 327. mtbr je ušla u grad i nastavila dalјa dejstva na pravcu s.Polјe – s. Žeravac, gdje se sastaje sa borcima Osinjske brigade, koja je upornom borbom uspjela da izbije na liniju, lijevo s. Polјe- desno s. Kulina i nastavila borbena dejstva prema, s. Žeravac. Sastavi 327.mtbr su na pomoćnom pravcu nastavili napadna dejstva pravcem s. Polјe – s.Žeravac na glavnom putu Derventa Brod.

Na glavnom pravcu 327. mtbr izbija na liniju, lijevo  Dubočac – Pjevalovac – Raščići –  Begluci –  N. Lužani – r. Ukrina

i uspješno nastavlјa dalјa dejstva na pravcu prema Kostrešu u sadejstvu sa dijelovima 2.oklopne brigade, korpusne policije i drugih jedinica, koje su pristigle u pomoć.govor oslobadjanje dervente

Glas Srpske od 15.2.1993.

Vozuća 1993.

Zamjena jedinica na ratištu u Vozućoj

Na osnovu naređenja komandanta brigade, strp.pov.broj 01-186/93 od 16.3.1993. godine, izvršiti kompletiranje jedinica, dio 1. bataljona koji se nalaze na Ozrenu premješta se u bataljonu i odlazi na Ozren (Vozuća). Privremeno kao podrška  3. bataljonu na Ozrenu ostaje dio voda MB 82 mm 1. bataljona. po naređenju komandanta brigade

pripadnici 3.čete 3.pb na položaju

Dana 18.3. izvlači se 3.pb i upućuje na smjenu dijelova 1.pb u rejon s. Stog u Vozuću, opština Zavidovići, gdje  organizuje odbranu na liniji Stolići – Gradac prema s. Mahoje .[1]

U jednom izviđačkom prepadu , a po obavještenju jednog uplašenog borca iz 1.pč da je pala linija rovova,  preduzete su aktivinosti komandira četa i članova komnade i zauzeti su napušteni rovovi na Stoliću.

Za osam mjeseci držanja linije odbrane na vijencu Stolići bataljon je imao jednog ranjenog pripadnika i dva poginula, jedan iz nehata na liniji odbrane a drugi kod dolaska kući na odmor.

Dijelom snaga 2.pješadijske čete 3.pb učestvuje sa 2. ozrenskom pješadijskom brigadom u napadu i zauzimanju objekta Krš prema Ribnici i 26.10. po naređenju komande TG Ozren 3.pb se izvlači iz rejona Vozuće[2] i ulazi u sastav brigade u Prnjavoru.

.[3]  Južna granica Republike Srpske NESALOMIVA VOZUĆA

Prije dva mjeseca pojačani su jedinicom iz Prnjavora pod komandom majora Vlade Živkovića. Dolazak Krajišnika dao je novi impuls prekaljenim,  ali izmorenim borcima, koji, praktično bez zamjene, svakodnevno drže položaje. (Krajiški vojnik, februar 1993. str.25)

Vozuća 1992.

Vozućko ratište

Pogled na vijenac Stalići sa lokacije škole i crkve u s.Stogu

Zbog izuzetno teške situacije na ozrenskom ratištu, po naređenju pretpostavljene k-de OG Doboj, 70 dobrovoljaca 1. i 3. bataljona i vojna policija s komandantom Vladom Živkovićem odlaze na Ozren, vozućko ratište, kako bi pomogli u stabilizaciji linije i spriječili masovno iseljavanje stanovništva sa Ozrena. 19.12.1992. godine po naređenju komandanta brigade, komandant 3.pb sa 2.pč 3.pb upućuje se u rejon Vozuće, opština Zavidovići na uspostavljanju linije odbrane na pravcu Ljeskovac (1017m) i jedna pješadijska četa 1.pb sa komandantom brigade i zamjenikom komandanta 1.pb  vod Tubak zauzima položaje na vijencui Stolići preko r. Krivaje iznad Vozuće. Dana 5.1.1993. godine izvlači se 2.pč  sa Ljeskovca i ulazi u sastav 3.pb u rejonu odbrane s. Gojakovac, kod Doboja.

Dolazi do pregrupisavanje snaga i 3.pb preuzima liniju odbrane Putnikovo brdo – Stanovi.

linija odbrane na Stolićima, najjužnijem dijelu Ozrena

Srpski borac, razgovor sa povodom Ljubiša Kojić, pripadnik lpbr  21.6.1999 str.26

Vozuća. list Vozućica 1993. godina

Republički centar za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica, Banja Luka 2017.

Krajem decembra 1992. godine na vozućko ratište, u rejonu Podvolujak-Stolić, raspoređen je 3. bataljon 1. prnjavorske lpbr VRS, što je ulilo samopouzdanje borcima ovog kraja. strana 216.

 

 

Doboj, 2012. godine

[1] U knjizi Bitka za Vozuću (1992-1995), Nenada M.Cvetkovića , Doboj, 2012. godine na strani 73. tačno je da je krajem decembra 1992. godine, po naređenju, komandant lpbr Prnjavor uputio jednu pješadijsku četu i odjeljenjem mb82mm sa zamjenikom komandanta 1.bataljona, koja je bila raspoređena na vijenac Stolić, dok je 2.pješadijska četa 3.lpb sa komandantom bataljona raspoređena na Kaminičku premet, Ljeskovac u pravcu s. Gostović.

27.mtbr

27. motorizovana brigada Derventa 1.KK VRS

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
27. derventska motorizovana brigada
27. derventska brigada VRS.jpg

Grb 27. Derventske motorizovane brigade
Postojanje 1992 — 1996.

Mesto osnivanja:
Derventa
Formacija brigada
Jačina 5.000[1]

prosečno: 2.000[1]
Deo Vojske Republike Srpske
Angažovanje
Odlikovanja Orden Karađorđeve zvijezde drugog reda
Komandanti
Komandant Ljubo Obradović
Komandant 2 potpukovnik Ratko Grahovac
Komandant 3 pukovnik Trivo Vujić
Komandant 4 pukovnik Stanko Baltić
Komandant 5 pukovnik Boško Peulić
Komandant 6 pukovnik Rajko Radulović

27. derventska motorizovana brigada je bila pješadijska jedinica Vojske Republike Srpske.

Sastav

Sastav brigade je činilo oko 2.000 boraca, a kroz brigadu je prošlo više od 5.000 vojnika; poginulo je 438 boraca, a 13 se vode kao nestali.[1]

Istorija

Jedinica je osnovana 13. maja 1992. godine u Derventi. Borci su uglavnom bili iz DerventeBroda i Prnjavora.[1] Prvi komandant jedinice bio je Ljubo Obradović. Na početku rata u BiH, ova brigada se zvala 327. derventska motorizovana brigada.

Od 20.5.1992. godine pod komandom je Vojske Republike Srpske u sastavu 1.KK

Ratni put

Brigada je ratovala u celoj Republici Srpskoj, sa težištem na dobojskom i teslićkom ratištu. Brigada je učestvovala i u dve velike operacije Vojske Republike Srpske, Koridor i Drina.