Arhive oznaka: Stog

BO

Pomen na Ozrenu i Vozući

9.9.2019.

Marš s.Tumare – Stog

Obilježavanje 10. septembra,  24 godine egzodusa stanovnika ozrensko-vozućkog područja 1995. godine. Obilježava se i 12. po redu marš, maršutom, i to po položajima prnjavorske brigade: Tumare- Brijesnica Gornja – Kvrga – Malčići – Borovci- Lozna – Kamenica – Stog. 22 km

delegacija boračke iz Prnjavora

Početak marša s.Tumare u 8.30 sati

Tumare, Ozren

Pogled na IKM TG Orzen u neposrednoj blizini crkve u Tumarama.

s.G.Brijesnica

kota Kvrge Ji od Pocijelova.

Pravac s.Gornja Brijesnica, pored škole koja je bila stanica za prihvat vojnika sa dolaska sa odmora. Ostalo samo dio temelja.  Naprijed 640m ima raskrsnica kolskih puteva od kojih desni put ide prema s. Bijelići- s.Nenici (KM lpbr)- vijenac Podcijelovo položaji lpbr

 

plato Kvrge Ozren

Plato Kvrge, rejon vatrenog položaja dva topa 122mm M31/36 komande TG Ozren

Dalje, pravac Ravne -Lozna – muslimansko mjesto Ajkovići, gdje nas je čekala specijala MUPFBiH, zatim pravac Borovci i izilazak na stari put iz Krčevina- Kestena za Stog.

vijenac Podcijelovo ,

Dolazak na usjek Prokop i pogled na Podsijelovo, položaje koje je držala lpbr

crkva u Stogu

Na kraju dolazak u Stog oko 15.00 časova u dvorište crkve

Stog, 2019. Vozuća

Stog, Vozuća

Ostali samo temelji društvenog doma, popove kuće i škole.

Stolići

Pogled na brdo Čukura, iza vijenac Stolici, 2,5km jz od Stoga, gdje su 1993. godine bili položaji 1. i 3. pb prnjavorske brigade i 1.mtb 27.mtbr

10.9.2011.

U znak sećanja na više od 130 poginulih srpskih boraca iz prnjavorskih jedinica na Ozrensko – vozućkom ratištu, u Stogu, nadomak Vozuće, koji sada pripadaju Federaciji BiH, podignuta je spomen ploča u, iz ruševina podignutoj, crkvi Svetog Đorđa.

-U znak sećanja i zahvalnosti svim borcima prnjavorskih jedinica koji izginuše na Ozrenu braneći Republiku Srpsku i srpski narod – ispisano je na spomen ploči koju su, u prošlu subotu pred velikim brojem vernika, ratnih veterana, porodica poginulih i nestalih, zvanično otkrili mr Darko Tomaš, načelnik opštine Prnjavor, i Jelena Aulić, kćerka Zorana Aulića, nestalog borca prnjavorske brigade, 27. maja 1995. godine, u ofanzivi takozvane armije BiH i stranih mudžahedina.

Boro Peulić, predsednik Organizacije porodica poginulih i zarobljenih boraca i nestalih civila opštine Prnjavor, koja je i organizator ove akcije, rekao je da je podizanje spomen ploče, važan pomen i neizbrisivo sećanje na one koje su vodili najkrvavije borbe i sa stranim mudžahedinima u odbrani svojih domova i Srpske.

-To je nešto najmanje što smo mogli uraditi i naša je obaveza da ih se uvijek sećamo jer oni su stvaranje Republike Srpske platili svojim životima – istakao je Peulić.

-Bio sam dete kada su ovi Prnjavorčani položili svoje živote u odbrani Srpske, ali kao čelni čovek opštine osećam obavezu da ih, naravno uz brigu o njhovim porodicama, nikada ne zaboravimo. Da ih se sa dužnim poštovanjem sećamo i pominjemo, ovim večnim pomenima, ali da se I okrenemo njihovim stasalim generacijam i najbližim koji su ostali iza njih – naglasio je načelnik Tomaš, neposredno nakon što je sa kćerkom nestalog borca, baš na Ozrenu, otkrio spomen ploču.

Uz osveštenje spomen ploče, paljenje sveća i polaganje venaca, zavidovićki i prnjavorski pravoslavni sveštenici, Zoran Živković i Duško Drinić, služili su pomen i za spas duša 25 prnjavorskih boraca koji se i posle 16 godina od završetka rata, još uvek vode kao nestali na Ozrensko – vozućkom ratištu.

Uz samu crkvu Svetog Đorđa u Stogu, podugnut i osveštan je veliki krst, iznad masovne grobnice, u kojoj su neposredno posle rata otkriveni posmrtni ostaci 21 žrtve srpske nacionalnosti, od čega je njih 17 bilo bez glava. Reč je o žrtvama velike muslimanske ofanzive, uz pomoć stranih mudžahedina i NATO avijacije, 10. septembra 1995. Godine, kada je iz doline Krivaje i okolnih vozućkih mesta i definitivno proterano viš od 7.000 Srba.

RAZUMEVANJE

Boro Peulić je izrazio zahvalnost načelniku Tomašu ne samo na razumevanju i dosadašnjoj pomoći u radu organizaciji na čijem je čelu, već, posebno, i na dolasku u Vozuću i otkrivanju spomen ploče.

-Iako je mr Darko Tomaš jedan od najmlađih načelnika u BiH, naše zadovoljstvo i sreća su da čelni čovek naše opštine ima puno razumevanje za naše akcije i potrebe boračke populacije uopšte, a pogotovo nam je drago da je ostao zapažen njegov dolazak u dolinu Krivaje – rekli su Boro Peulić i Dragan Vrhovac.

-Na Ozrenu sam izgubio nogu, ali kao predsednik Udruženja RVI osećam obavezu da se na ovaj i svaki drugi način prisećamo onih koji se nisu živi vratili iz proteklog otadžbinskog rata – naglasio je Dragan Vrhovac, koji je, uz Srđana Tomića, načelnika Odeljenja za boračka pitanja, i druge predstavnike opštinskih vlasti i i organizacija iz Prnjavora, takođe, položio cveće na spomen obeležje.

Ninko ĐURIĆ – Večernje novosti

Prnjavorćani u Stogu, 2011.

Prnjavorčani u Stogu, Vozuća 10.9.2011. godine (snimak Tomić.)

Sjećanje na stradanja srba iz Vozuće

Marš „Putem  egzodusa  Srba  iz  Zavidovića  i  Vozuće  2011“,  kojim  je  jutros  počelo  obilježavanje  16  godina  od  stradanja  Srba  iz  Vozuće  i  doline  rijeke  Krivaje  u opštini  Zavidovići  u  Federaciji  BiH,  završen  je  ispred  crkve  Svetog  Georgija  u  Stogu, a u  njemu  je  učestvovalo  476 ljudi.

Protjerani Srbi  iz  Vozuće  i  doline  rijeke  Krivaje  jutros  su  ispred  pravoslavnog  hrama  Svete  Ognjene  Marije  u  naselju  Tumare,  na  Ozrenu,  pješke  krenuli  prema  naselju  Stog,  udaljenom oko  15  kilometara  od  Zavidovića.                    Ispred crkve  Svetog  Georgija  u  Stogu  biće  osveštan  Spomen  krst,  posvećen  21  poginulom  srpskom  vojniku  i  civilu,  čiji  su  skeletni  ostaci,  bez  glava,  eshumirani  prije  nekoliko godina.  Sponzori  ove  tradicionalne  manifestacije  Srba  iz  Vozuće  i  doline  rijeke  Krivaje  su  predsjednik  RS,  Milorad  Dodik,  ministar  rada  i  boračko-invalidske  zaštite,  Petar  Đokić, i  načelnik  opštine  Doboj,  Obren  Petrović, a  organizator  je  Zavičajno  udruženje  Zavidovićana,  sa  sjedištem  u  Doboju.

Brčko 1993.

Dolazi do pregrupisavanje snaga i 3.pb preuzima liniju odbrane Putnikovo brdo – Stanovi.

položaji za odbranu četa 1.i 3.lpb u zimu 1992. i 3.lpb do 3.11.1993.

Na Ozren 11.1.1993. godine odlazi kompletan 1. bataljon, gdje posjeda liniju odbrane iznad Stoga a na vijencu  Stolići,

dok 2. pb i 3. pb i dalje u zoni odbrane širi rejon Stanovi – Gojakovac. Prema evidenciji, brigada u ovo vrijeme broji 1.150 boraca. Krajem januara 1993. godine od komande 1. KK stiže novo naređenje – LPBR upućuje se na kraći odmor a već 3.2.1993. godine brigada se upućuje na brčansko ratište bez 1. bataljona, koji je na Ozrenu (Vozuća). Zadatak brigade je operacija „Struja“.

Brčansko ratište

Na brčansko ratište odlazi 591 borac, gdje u sadejstvu 1. i 2. posavske brigade kao i 16. kmtbr treba da obezbijedi struju za Krajinu. Brigada, zajedno sa k-dom, smještena je u kasarnu Brčko. Pripadali smo IBK-u od koga od 4.2.1993. godine dobijamo zapovijest za napad. Prnjavorska brigada sa pridodatim jedinicama za podršku, prelazi u napad pokreta sa linije tt.115 – tt.143 – Potočari. Opštim pravcem Potočari-Omerbegovača sa zadatkom – izbiti u rejon Vranjevače gdje se treba obezbdjediti sa jugozapada iz pravca Boća, sa glavnim snagama ovladati s.Omerbregovača, stvoriti uslove za produžetak napada pracem s.Donja Brka-s.Palanka-s.Donji Zovik. Lijevo napada 2. semberska brigada, desno 1. posavska a sjeverozapadno 16. kmt brigada.

Poslije obavljenih priprema i aktivno izviđanog terena, napad smo izveli  9.2.1993. godine jedinice 3.pb aktivno izvode izviđanje prednjeg kraja neprijatelja i izvodi napad sa susjedima u rejonu s. Šumari u dubini oko 2km.Organizovana je polukružna odbrana i u toku napada neprijatelja došlo je do samoinicijativnog povlačenja četa na nove položaje po dubini. Nakon izvlačenja poginulog pripadnika 3. čete i po naredbi komandanta i komanda se povukla. U borbama gine jedan pripadnik  bataljona a u toku noći, zbog nepreciznog navođenja mb vatre imamo gubitaka u poginulim i ranjenim[1].

Neprijateljska jedinica se uporno branila. Nismo mogli naprijed. Napad je ponovljen 11.2.1993. godine takođe bez uspjeha. U ovim borbama imali smo gubitaka: trojicu poginulih i 6 ranjenih boraca. U međuvremenu sa Ozrena stiže 2. četa 1. bataljona, dok i dalje na Ozrenu ostaje 1. četa.

Novi napad na objekat Vranjevaču izvodi 1. bataljon sa 3.pb 23.2.1993. godine, izveli smo žestok napad, upali smo u prve rovove, nanijeli neprijatelju gubitke, ali nismo mogli dalje, dostignute položaje nismo mogli zadržati zbog žestoke neprijateljske vatre, povukli smo se na polazni položaj, kada smo pretrpjeli gubitke. Ranjen je komandir 1/1.pb zastavnik Jeremić

Zbog promjena koje su nastale na ratištu, a u cilju pravovrjemenog posjedanja položaja i izvršenja novog zadatka k-da IBK izdaje naređenja str.pov.br. 915-1/44 od 25.2.1993. godine na osnovu koga lpbr dobija zadatak da se izmjesti u rejon Ulica, na desnoj obali rijeke Tinje. Na lijevom krilu brigade je 16. kmtbr a na desnom – 2. posavska brigada. Brigada posjeda liniju odbrane: 1. bataljon je u s.Purići, 2. bataljon u rejonu s. Lukića, a 3. bataljon u s.Rogozani.

3.pb više puta izviđa  p/k ispred s. Rogozana i izvodi napad na zadanom pravcu prema pruzi, ali zbog nesihonizovanih dejstava sa vodom vojne policije i 2.pb napad se obustavlja.

Na dostignutoj liniji odbrane borbe su bile svakodnevne, muslimani i hrvati zajedno nisu kretali u žešće napade, uglavnom su nas tukli artiljerijom, a pokušavali su i sa DTG, ali bez uspjeha.

Značajnijih borbenih dejstava na liniji odbrane nema, povremene provokacije neprijatelja shvatamo samo kao upozorenja da moramo biti spremni da odbijemo svaki napad. Linija odbrane solidno organizovana, dobro smo ukopani, a imamo dovoljno boraca da se može organizovati i odmor.

Nastavak dejstava na brčanskom ratištu

Na dostignutoj liniji brigada je dobro organizovana, a neprijatelj ne kreće u ofanzivna dejstva, već čestim granatiranjem prednjeg kraja i po dubini nastoji nam nanijeto što veće gubitke. Ispred nas se nalazi 108. brigada armije BiH, koncentracija snaga im je u rejonu s.Brod, s.Brka i s.Omerbregovača kao i na pravcu selo Bukvik i Lipovac. Artiljerijska oruđa razmještena su im u rejonu sela Brod i sela Vitanovići Donji.

U Krajini ima dosta problema oko obezbjeđenja električne energije, Srbija bi nam obezbijedila električnu energiju, ali u selu Brod nalaze se trafostanice koje su pod kontrolom muslimana. Trebalo je obezbijediti nesmetan dovod struje. Na našem pravcu u akciji „Struja“ učestvuje 16. KMTBR, 5. KLBRP, 2. posavska i 1. PLPBR. Naš zadatak je izbiti na liniju s. Poljani-S.Gajevi. A u daljim aktivnostima u sadejstvu sa 2. posavskom brigadom, ovladati selima Vitanovići Donji i Gornji i izbiti na put u rejonu sela Bukvik Donji. Gotovost za napad 21.7.1993. godine u 01,00 časova.

Borba je počela 21.7.1993. godine u ranim jutarnjim časovima. Naš 1. bataljon dobro napreduje, 2. bataljon izbjegava borbu, uzeti su prvi rovovi i čekalo se na uvođenje tenkova koji bi omogućili nastavak ofanzivnih dejstava. Nažalost, neiskusna posada tenka otvara vatru po našim borcima, poginuo je Mikić Savo, a teško ranjeni Knežević Neđo, Dakić Radoje i Veselinović Slaviša. Za taj dan završene su borbene aktivnosti, teška psihološka situacija u brigadi. Borbeno ofanzivna dejstva nastavljena su sutradan, žestok otpor neprijatelja, brojni su, dobro ukopani, a artiljerijom nas poklapaju da glavu ne možemo dignuti. Ponovo imamo ranjenih i poginulih boraca. Vodimo žestoku borbu i za sebe vezujemo velike neprijateljske snage, kako bi rasteretili naše lijevo krilo na kome napada 16. KMBR. I 5. KLPBR sa dosta uspjeha, jer su potisnuli neprijatelja iz dobro utvrđenih rovova. Borbe neprekidno traju do 29.7.1993. godine, cilj je ostvaren, oslobođen je Brod i stvoreni su uslovi za obezbjeđenje struje za Krajinu. U ovim borbama za struju imali smo veći broj poginulih i ranjenih boraca. Aktivna borbena dejstva se prekidaju naredbom IBK, str.pov.br. 915-1/149 od 30.7.1993. godine, i prelazimo u aktivnu odbranu, zaposjedamo dostignutu liniju, utvrđujemo položaje, uspostavljamo čvrstu vezu sa lijevokrilnim – 5. kozarskom LBR. i desnokrilnim – 2. posavskom brigadom. Z/o brigade desno rijeka Tinja (kota 96), lijevo s.Purići (kota 108,8). Na osnovu naređenja GŠVRS – str.pov.br. 02/2-585 od 29.7.1993. godine, a u vezi mirovnih pregovora u Ženevi obezbjediti :

-obezbjediti prekid b/d na svim linijama dodira,

-naređenje o prekidu b/d stupa na snagu 30.7.1993. godine u 12.00 časova.

Na novoposjednutoj liniji odbrane brigada se dobro organizovala, utvrđeni su položaji, b/d uglavnom nema izuzev sporadične vatre iz pješadijskog naoružanja. Prekid vatre – b/d, slobodno možemo reći, slabo se poštuje, rijetko ali ipak sa MB 60 i 82mm neprijatelj nas tuče, nastojeći nam nanijeti gubitke. Ponekad i mi odgovaramo minobacačima na neprijateljske provokacije. Na brčanskom ratištu proveli smo nepunih devet mjeseci.

Brčko sanitet lpbr

U ovim borbama imali smo gubitke: 44 lakše ranjena, 26 teže ranjenih, umrlo jedan, i 10 poginulih pripadnika brigade.[3]

Na osnovu naređenja GŠ VRS, str.pov.br. 02/2-849 od 28.10.1993. godine i zapovijesti za marš k-da 1. KK, str.pov.br. 523-1/93 od 29.10.1993. godine, LPBR (sa pridodatim jedinicama hab122 и  inžinjerijski .vod) upućuje se na benkovačko ratište, RSK  gdje će biti u gotovosti za prijem zadataka 4.11.1993. godine.

Sa položaja u Vozućoj u rejonu Stalići poćetkom novembra 1993. godine predaje položaje Krnjinskoj brigadi i izvlači se i kompletan 3. bataljon koji ulazi u sastav brigade, radi odlaska na novo ratište u Benkovac.

Vozuča 1993. godina komanda 2.ozlpbr sa starješinama Prnjavorske lpbr

Bataljon je ostvario vema dobru saradnju sa 4.lpbr Vozuća i lokalnim organima vlasti.

 

 

 

 

Ostaci društvenog doma u Stogu

Spomen ploča poginulim pripadnicima lpbr u crkvi u Stogu, Vozuća.

Poslije rata u rejonu Stoga, Vozuća, srušena osnovna škola, društveni dom i popova porodična kuća.

s.Stog 2011. godine, porodice poginulih i nestalih boraca opštine Prnjavor ispred crkve

 

 

 

Posjeta prnjavorčana parastosu poginulim borcima prnjavorske i srbačke brigade, u crkvi postavljena spomen ploča.

 

 

GLAS BORCA U 1. BATALJONU

 

GLAS BORCA U 3.BATALJONU

[1] Teže ranjen zamjenik komandira 1. pješadijske čete, sv Peulić S., 2 ranjena borca i 2 poginula.

[2] Izvršena zamjena položaja sa pješadijskom četom iz sastava krnjinske lake pješadijske brigade.

1.6.1994. godine u napadu muslimaskih snaga na položaje Stalići-Visić i Podvolujak izgubljeni su položaji 1.mtb 27.mtbr iz Dervente sa 8 poginulih i 6 ranjenih i povređenih pripadnika 1.mtb iz Smrtića.

 

[3] Isto, str,19-20