Modričko ratište

Početkom bitke za koridor, otpočele su i borbe za oslobađanje opštine Derventa.

Padom uporišta Cer formira se TG – 3, a za komandanta dolazi pukovnik Slavko Lisica. Od tada se aktivno u napadna dejstva uklјučuju 327.mtbr i Osinjska brigada, koja je učestvovala i u napadnim dejstvima zauzimanja uporišta Cer.
Nakon izbijanja , 28. 6.1992.godine, naših jedinica na liniju, lijevo r. Sava – Pjevalovac  – Potočani – Rabić – Zelenike –dalјe Plehan, otpočele su pripreme i prestrojavanje jedinica za ulazak u grad i njegovo oslobođenje.

Dana 3. 7.1992. godine u večernjim časovima otpočeo je prilaz jedinica prema gradu. Borci 327. mtbr su već bili na prostoru , Garnizona , s lijeve strane puta i Potočana   i  Rabića s desne strane, gdje su zajedno sa Osinjskom brigadom  u večernjim satima dostigli na liniju do Bolnice – i prodavnice Vrelo i tu zanoćeli. Slјedećeg dana , to jest 4. jula 1992.godine sastavi 327.mtbr ulaze u jutarnjim časovima u grad, dok Osinjska brigada slama  jak otpor neprijatelјskih snaga na Kosturu i izbija na raskrsnicu puteva kod silosa u Polјu i presijeca put Derventa Brod. Oko 11,00 časova, 327. mtbr je ušla u grad i nastavila dalјa dejstva na pravcu s.Polјe – s. Žeravac, gdje se sastaje sa borcima Osinjske brigade, koja je upornom borbom uspjela da izbije na liniju, lijevo s. Polјe- desno s. Kulina i nastavila borbena dejstva prema, s. Žeravac. Sastavi 327.mtbr su na pomoćnom pravcu nastavili napadna dejstva pravcem s. Polјe – s.Žeravac na glavnom putu Derventa Brod.

Na glavnom pravcu 327. mtbr izbija na liniju, lijevo  Dubočac – Pjevalovac – Raščići –  Begluci –  N. Lužani – r. Ukrina i uspješno nastavlјa dalјa dejstva na pravcu prema Kostrešu u sadejstvu sa dijelovima 2.oklopne brigade, korpusne policije i drugih jedinica, koje su pristigle u pomoć.govor oslobadjanje dervente

Borbena dejstva prnjavorske brigade

Uspješno okončana  borba za Cer i 2.bataljon se vraća u Donje Cerane, nakon čega, po naredbi komande 1. KK, 25.6.1992. godine odlazi na modričko ratište – gdje preuzima polazni položaj, koga je do tada držao drugi bataljon 16. mtbr (Pajin  bataljon) a koji je u dva pokušaja proboja u selo Čardak pretrpio značajne gubitke.

Komandant  TG-1 odlučuje da   ubaci svježu jedinicu. Brigada je bila pridodata, kojom je komandovao puk. Novica Simić.

Brigada je sa svojim drugim bataljonom, vodom vojne policije i PDV-om, a pod komandom k1k Milorada Kuzmanovića, te ojačani tenkovskom četom kojom je komandovao kap Panić, са polaznim položajem u s.Skugrići (želј.pruga) krenula u napad na selo Čardak 26.6.1992. godine. Lijevo od nas napadao je Bataljon vojne policiji 1. KK na pravcu Skigrić- poljoprivredno dobro Petar Mrkonjić (Mujbegovića dobro)- silosi Modriča. Drugi naš bataljon pravcem Skugrić- Živkovo Polјe-Čardak-skelski prelaz na r.Bosni. U žestokom napadu istog dana u 18.00 časova izbija na glavnu komunikaciju u s. Čardak gdje se spaja sa semberskim jedinicama[1]. Istovremeno sa semberskim jedinicama spaja se i bataljon vojne policije 1. КК.

Koridor je probijen a kroz dubinu naše odbrane na Vidovdan 28.6.1992. godine prolazi prvi konvoj sa kiseonikom i ljekovima za Krajinu. Pukovnik Novica Simić lično dolazi u brigadu i čestita na postignutom uspjehu.

„Koridor života“ najveća uspješna operacija VRS

Akciju „Koridor 1992“ izvele su združene jedinice VRS i RSK protiv vojnih i paravojnih snaga muslimansko-hrvatske koalicije. Ovom bitkom oslobođeni su Modriča, Odžak, Derventa i Brod, a kompletna vojna operacija proboja i obezbjeđivanje „Koridora“ završena je 6. oktobra 1992. godine.

U operaciji „Koridor 92“, koja je označena kao sudbonosna, poginula su 273 borca Vojske Republike Srpske, 70 boraca Ministarstva unutrašnjih poslova Srpske i 70 boraca Vojske Republike Srpske Krajine, dok je ranjeno 1.505 boraca.

Mjesto na Dugim njivama kod Modriče, gdje je bio IKM 1.KK, na kome je general Talić , 1.7.1992. godine, izdao zadatke starješinama Prnjavorske lake pješadiske brigade za realizaciju druge faze Koridora, za oslobađanje Odžaka i proboj prema r.Savi.

 

 

Proboj Koridora je otpočeo uvođenjem prnjavorskih jedinica na pravcu Cera – Mišinci.

Zarobljeno je dosta sanitetskog materijala i ljekova i pun kamion poslat Domu zdravlja Prnjavor kao pomoć obolјelim građanima. Brigada sa svojim Drugim bataljonom, vodom vojne policije i PDV-om te ojačana tenkovskom četom produžila je napad pravcem s. Čardak-s.Grnjani – s.Garevac-rijeka Bosna i 28.6.1992. godine u poslijepodnevnim časovima izbila je na r. Bosnu gdje se utvrđuje i organizuje odbranu.

Na modričko ratište dolazi Prvi bataljon pod komandom majora Živojina Kuzmanovića godine razmješta se u rejonu s.Miloševac. Dana  4.7.1992. godine organizuje se komandantsko i komandirsko izviđanje pravca upotrebe 1. pješadijskog bataljona Miloševac – Duge njive i prijem zadatka od generala Momira Talica i pukovnika Boška Kelečevića na IKM-u 1. KK Duge njive (crkva).

Komanda brigade sa prištabskim jedinicama i pozadinska baza razmještene su u s.Garevac 5.7.1992. godine.

Prema naređenju komande TG1  8.7.1992. godine trebalo je forsiranjem r.Bosne prijeći na lijevu obalu i očistiti sjeverni  dio sve do r.Save.

Prvi i drugi bataljon dobijaju direktnu naredbu od k-de TG-1 sa konkretnim zadacima. Poslije forsiranja rijeke Bosne, prvi bataljon treba da oslobodi s.Adu i s.Cvek. a drugi batalјon  desnokrini brigade je Šesta sanska brigada sa komandantom Crnim Đorđem i zadatak im je da oslobode  Prud selo. Inžinjerijski batalјon  1.KK obezbjeđuje  čamce za prelazak preko r. Bosne

U ranim jutarnjim satima u 04.00 časa, najtežu i najsloženiju taktičku radnju obavlјa 1. batalјon, prelazi rijeku Bosnu uz vlastitu artiljerijsku pripremu. Žestoka borba[2], ali uspijevamo doći do sela Ade gdje nailazimo na širok i nepremostiv kanal, dalјe se nije moglo i uz odobrenje komandanta puk Novice Simića, iako smo uspostavili mostobran na rijeci Bosni, moramo se vratiti da ne bi pretrpjeli veće gubitke.

Drugi bataljon nije ni pokušao da prijeđe rijeku Bosnu. „Crni Đorđe”, sanska uspjela je prijeći rijeku Bosnu, postavljen je ponton, naišli smo na žestok otpor, imali su gubitaka i morali su odustati od dalje akcije. Prvi pokušaj forsiranja rijeke Bosne je propao. U ovoj akciji prvi bataljon imao je ranjenih boraca.

Brigada je kompletirana 7.6.1992. godine, novoformirani 3. pješadijski bataljon dolazi u rejon sela Čardak – sa komandantom k1k Desić Ratkom. Slijedi dva dana zatišja da se konsolidujemo i pripremama za nove zadatke. Prema naredbi komandanta TG-1 2. pješadijski bataljon je izvršio pokret pravcem Modriča- s.Podnovlje – s.Jakeš. U s.Jakeš bataljon dobija zadatak da čisti lijevu obalu rijeke Bosne, a prema Modričkom Lugu. Na modrićkom ratištu brigada je imala 4 lakše ranjena, 2 teže ranjena i 2 nestala pripadnika brigade.[3]

[1] Susret 1/3.pč 2.pb „kod cera“ u šumi, pored seoskog puta,  sa znakom raspoznavanja podignuta puška u lijevoj ruci. Susret jedinica praćeno je i putem sredstava veze u četi.

[2] Sa 102. HVO brigadom.

Borbeni put Prve prnjavorske lpbr 1991-1995. godine, strana 7, u toku b/d na modričkom ratištu brigada je imala 4 lakše ranjena, dva teže ranjena i dva nestala pripadnika pozadinskog voda 1. pješ<dijskog bataljona u evakuvaciji povređenih sa ratišta u bolnicu Doboj.

[3] Isto, str. 8