Послије успјешно завршених борби око одбране Новог Града, бригада је извучена у рејон с. Омарска, Приједор на мобилизацијско сређивање и у резерву ОГ-1, односно 1. дивизије ВРС 1.КК ВРС.
По наређењу бригада 8.11.1995. године преузима зону одговорности од 16.кмтбр 1.КК у ОГ-9. Добој , поново Теслићко ратиште.
Komanda jedinice 1.lpbr Prnjavor u saradnji sa komandom 1.KK VRS u čijem je sastavu, neprekidno je prate stanje popune jedinice, vrše analizu i po potrebi preduzimaju potrebne mjere pobiljšanja, naročito dobrovoljnog popunjavanja boraca, i o tome redovno dostavlja izvještaj komandi korpusa.
Popuna u VRS vršila se na osnovu opšte vojne obaveze sa profesionalnim vojnim licima, licima u rezervnom sastavu, vojnicima na služenju vojnog roka i dobrovljcima. I u zadnjim godinama rata predstavljala je veliki problem, jer nije bilo dovoljnih vojnih obveznika za popunu jedinica VRS zbog gubitaka.
Prema formaciji precizno je određen formacijski sastav štabova i jedinica VRS. Njome se, prema ulozi i zadacima, utvrđuje broj mjesta za popunu, potreban profil kadrova prema stručnoj spremi i VES, njihov međusobni odnos i grupisanje po nižim organizacijskim jedinicama i određuje vrsta , količina i raspored ličnog i zajednićčkog naoružanja i vojne opreme.[1]
Naredbom komandanta 1.Krajiškog korusa VRS od 20.5.1992. godine formirana je 1.prnjavorska laka pješadijska brigada. Brigada je bila u formacijskom sastavu 1. KK VRS.[2]
Brigada je bila trojne formacije, bataljonskog sastava sa tri pješadijska bataljona, kasnije i 4.lpb, jedinicama za podršku i prištabskim jedinicama. Jedinica za artiljerijsku podršku je bila minobacačka četa 120mm i mješovita baterija LRL128. Pod prištabskim jedinicama podrazumjevaju se vod vojne policije, izviđački vod, pionirski vod, vod veze i komanda stana. Logističku podršku brigade izvršavala je pozadinska četa.
Formacija brigade broj 111.978 iznosila je 1.711 pripadnika, a po planu popune 1.lpbr iz 1992. godine, formacija je bila: oficira 89, podoficira 134, vojnika 1272. Ukupno vojnih obveznika 1.499 pripadnika; motornih vozila 46. Prosječna starost boraca 33 godine života.
Raspoređeno u ratne jedinice brigade 4.800 boraca ili 279%, dva puta više od formacije.
Brojčana popunjenost ratnih jedinica brigade tokom rata najveće je bilo prilikom organizacijko-formacijske reorganizacije od TO u 1.lpbr u maju i junu 1992. godine, iznosilo je 2.577 mobilisanih i preraspoređenih prvih boraca. Krajem 1993. godine mobilisano je još 387 boraca, a 1994. godine 414 borca, zatim 1995. godine 333 boraca od vojnih obeznika raspoređenih na radnu obavezu i prekomandom iz 4.lpb, jer su gubici brigade bili najteži i trebalo je popuniti jedinice. U 1996. godini mobilisano je samo 5 boraca.[1] Ukupna raspoređenost u jedinicama brigade preko 4.800 pripadnika
1lpbr_godine
| godina | Ukupno | % | 3 | 4 | 5 | ispod | %formacije |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1992. | 2.785 | 57,66% | 2435 | 272 | 78 | 2785 | 162,20% |
| 1993. | 583 | 12,07% | 538 | 33 | 12 | 583 | 33,95% |
| 1994. | 682 | 14,12% | 646 | 29 | 7 | 682 | 39,72% |
| 1995. | 769 | 15,92% | 721 | 34 | 14 | 769 | 44,79% |
| 1996. | 11 | 0,23% | 11 | 11 | 0,64% | ||
| ukupno | 4.830 | 100% | 4.351 | 368 | 111 | 281,30% |
U odnosu na mjesec i godinu raspoređenih boraca u jedinice brigade stanje je:
| mjesec | Ukupno | % | 1992. | 1993. | 1994. | 1995. | 1996. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | 112 | 2,32% | 41 | 21 | 41 | 9 | |
| 02 | 395 | 8,18% | 28 | 322 | 44 | 1 | |
| 03 | 152 | 3,15% | 95 | 32 | 24 | 1 | |
| 04 | 80 | 1,66% | 28 | 25 | 27 | ||
| 05 | 1242 | 25,71% | 1120 | 47 | 34 | 41 | |
| 06 | 982 | 20,33% | 850 | 43 | 25 | 64 | |
| 07 | 354 | 7,33% | 170 | 97 | 22 | 65 | |
| 08 | 555 | 11,49% | 410 | 55 | 50 | 40 | |
| 09 | 146 | 3,02% | 63 | 24 | 17 | 42 | |
| 10 | 234 | 4,84% | 102 | 81 | 15 | 36 | |
| 11 | 426 | 8,82% | 49 | 22 | 59 | 296 | |
| 12 | 152 | 3,15% | 21 | 22 | 60 | 49 | |
| ukupno | 4.830 | 100% | 2.785 | 583 | 682 | 769 | 11 |
Najveća popuna kod raspoređenih pripadnika u jedinice brigade bila je u maju 1992. godine u vrijeme gašenja JNA i njene preformacije u jedinice VRS.
Nastavite sa čitanjem
29.4.2022.
str. 149
Operacija Trećeg kurpusa, odnosno 35. divizije pod tajnim nazivom„Proljeće-95“, sa ciljem osvajanja grede Podsjelova („kapija Ozrena“) i odsijecanja Vozuće, među inostranim mudžahedinima šifrovanog naziva «Fethul-mubin» – «jasna pobjeda» počela je u zoru 27. 5.1995. godine, na Spasovdan, i trajala do 30. maja. U njoj je učešće uzelo 1. 500 muslimanskih vojnika. [1]
Operaciji je prethodilo višemjesečno izviđanje i snimanje srpskih položaja i minskih polja, te fiktivni napad u rejonu Medića izveden sedmicu ranije.
22.6.20925
https://www.rtrs.tv/av/pusti.php?id=130370
Major, komandant Rejonskog štaba Teritorijalne odbrane Šibovska, opštine Prnjavor i komandant 2.pješadijskog bataljona 1.prnjavorske lake pješadijske brigade 1.KKVRS. U borbama za proboj Koridora, teže ranjen na Ceru Mišinci 17.6.1992. godine. Preminuo u bolnici Banja Luci od posljedica saobraćajnog udesa u Naseobina Lišnja, grad Prnjavor. Sahranjen je u gradskom groblju Prnjavor.
Odlikovan medaljom majora Milana Tepića, na Vidovdan 1994. godine.
