Arhive oznaka: demobilizacija

Demobilizacija

Demobilizacija 31.3.1996. godine

Naređenjem OG-1  od 6.01.1996. godine brigada se povukla u dubinu teritorije, liniju razrgraničenja kontroliše  patrolama. Konačno razgraničenje a pod kontrolom IFOR-a i poljskog bataljona završeno je 19.01.1996. godine.

Iz zone borbenih dejstava izvučeno je sve teško naoružanje i prebačeno u Prnjavor na remont. Vojska se privikava  na novu organizaciju rada, patrolima od Gojakovca do Žerkovine na rijeci Usori.

Period razgraničenja prošao je bez i jednog incidenta. Konačno, 21.03.1996. godine i posljednji borac povukao se iz zone razdvajanja. Do 31.03.1996. godine razduženi su gotovo svi borci. Sa radom nastavljaju pojedinci koji moraju svu opremu i naoružanje uskladištiti.

Demobilizacija 31.3.1996. godine

Kraj četvorogodišnjeg rata najzad je došao.[1]

Prema nekim podacima troškovi Prnjavorske brigade iz opštinskog budžeta iznose preko 7 miliona KM.

Interesantno je da je u toku rata Vlada RS isplačivala akontacije ili naknade za vajniče plate, tako na primjer za april 1994. godine isplaćena je plata pripadnicima lpbr u iznosu od 55.675,00

Jedinica

Oficiri Podoficiri Vojnici na

komandnim dužnostima

Vojnici Svega Iznos
1.lpb 3 38 0 259 300 15.060,00
2.lpb 2 27 0 278 307 15.075,00
3.lpb 1 32 0 213 246 11.295,00
4.lpb 2 3 6 206 217 2.745,00
Pozč 2 10 0 68 80 4.140,00
Komanda i priš.jed. 15 15 0

 

108 138 7.360,00
Ukupno 25 125 6 1.132 1.288

55.675,00

Za oficire: starješine na dužnostima komandanta , pomoćnika komandanta u čunu major, K1K,kapetan, poručnik i  ppor 70,00

Za podoficire ; referente i komandire četa i vodova  60,00

Za vojnike na dužnostima četa i vodova u 4.lpb 50,00

Za vojnike do 50,00, u 4.lpb 20,00

Naknade za mjesec isplaćuje se samo za dane boravka u jedinici i iznosi:

  1. Naknada vojnom obvezniku iznosi 120.000 din dnevno.
  2. Vrijednost boda za starješine iznosi 3.300,00 dinara. Tabela u prilogu.
  3. Naknada za izvođenje b/d iznosi 20.000,00 dinara dnevno

[1] Prema izvještaju o sanitetskim gubicima  brigade, načelnika SnSl  brigade, broj 08-398/96 od 5.3.1996. godine. 49 nestalo pripadnika brigade, poginulo u b/d 152, poginula van b/d 31, ukupno 183; povređeno 998: teže ranjeno u b/d 320, teže ranjeno van b/d 9, lakše ranjeno u b/d 543, lakše ranjeno van b/d 4, povređeno u saobraćaju 2, samoranjavanje 30, povrede  detonacijom 63 i ostale povrede 27.

Komandant 1.KKVRS General – potpukovnik Momir Talić u interviju Krajiški vojnik 6.6.1996. str.7 kaže RATA, IPAK NEĆE BITI,

DOBITNICI ILI GUBITNICI: Za mene nema nikakvih nedoumica, mi smo rat dobili. Ostvarili smo dva osnovna cilјa: zaštitili smo srpski narod od pokolјa kakve je doživlјavao u istoriji ratova na ovim prostorima, a isto je bilo spremano i ovoga puta, i drugo, stvorili smo srpsku državu koja je skoro pola bivše Bosne i Hercegovine, imamo svoje školstvo, pravosuđe, vojsku, policiju, pravo da biramo svoju vlast, imamo svoj Ustav, zakone..

Na ovaj način mi smo dosanjali san  mnogih generacija prije nas i sad valјa mudro, pametno i iznad svega strplјivo graditi Republiku Srpsku. Siguran sam da ćemo uspjeti. Znam da lјudi često pričaju i pitaju da li’ je moglo drugačije, da li je moglo više. Možda je i moglo. Na to će odgovor dati istorija, ali ni danas ni ubuduće ne smije se zaboraviti protiv koga smo sve ratovali, koliko je tu raznih vojski bilo protiv nas, kakve su bile međunarodne okolnosti… Sve su to elementi bez kojih nema ozbilјne analize

Glas borca 

1996. ratna demobilizacija 1/27.mtbr

Demobilizacija 1.mtb

u toku marta 1996. godine uslijedila je masovna demobilizacija boraca teslićkih brigada i 27.mtbr nakon koje komanda Prvog korpusa naređuje spajanje ove dvije brigade u jednu koja sada dobija formacijski naziv 105. pješadijska brigada. Isto tako, spajanjem prnjavorske lake pješadijske brigade i ljudstva iz 27.mtbr sa područja opštine  formira se 107. pješadijska brigada, sa vojnom poštom broj 2210 Srbac.

Tako je u prvoj polovini marta 1996. godine formirana komanda 107. pješadijske brigade na čijem čelu su bili komandant pukovnik Miodrag Suvajac i načelnik štaba potpukovnik Gojko Starčević. Po novoj formaciji su formirani i komanda stana, vod veze, izviđački vod i četa vojne policije koji su i nadalјe ostali popunjeni lјudstvom u skladu sa formacijom, oficira 36, podoficira 16 i vojnika 667 ukupno 719, sa mobilizacijkim zborištem u s. Velika Ilova, dok su pozadinske i pješadijske jedinice bile popunjene samo potrebnim brojem lјudstva za održavanje i čuvanje naoružanja i materijalno-tehničkih sredstava. Komanda Brigade sa prištapskim jedinicama se izmiješta na lokaciju u gradu Srbac, a IKM za Prnjavor u staroj zgradi komnade lpbr, a preostali dio lјudstva i jedinica na lokaciju kasarne u Sitnešima, Srbac i Dobroj vodi i Šibovskoj. Sva skladišta naoružanja, minsko-eksplozivnih sredstava i ostalih materijalno-tehničkih sredstava su bila neprekidno obezbjeđivana naoružanom čuvarskom službom i pod stalnom kontrolom komande Brigade.

Naređeno je da se gašenje ratnih sastava jedinica i demobilizacija svih rezervnih starješina i vojnih obveznika izvrši do 31 . 6. 1996. godine, a za funkcionisanje jedinica (izrada planskih dokumenata za obuku i mobilizaciju rezervnog sastava, vođenje personalne dokumentacije, smještaj, održavanje i čuvanje naoružanja i materijalno-tehničkih sredstava i dr.) trebalo je da se pobrinu predratna profesionalna vojna lica JNA i TO. Sve predviđene aktivnosti obavlјaju  uz angažovanja rezervnih starješina i vojnih obveznika  koji su ostali kao  profesionalna vojna lica.

1996.

Reorganizacom VRS od 27.mtbr VRS fromirana je 327.pbr 3.K VRS

Ratni put 27.mtbr 1.KKVRS

Stvarana i reorganizovana uporedo sa izvođenjem borbenih dejstava na širokom frontu, 27.mtbr 1.KK VRS, bila je izložena dejstvu neprijatelja, što je otežavalo njen tačtički položa. I pored brojnih problema , a posebno problema za popunu jedinica brigade, ona je izrasla u jaku i respektivnu snagu, kakva je ostala do kraja rata.

Ratni put ove brigade je  veoma težak. Nakon uspješno izvršenih zadataka na derventsko-brodskom ratištu u sklopu operacija za oslobađanje Dervente i Broda i proboj koridora, brigada je prebačena na maglajsko-zavidovićko ratište, a nakon toga na teslićko ratište.

Brigada je vodila borbu na prostoru Bišnje, Rabića, Babino brdo, Bijelo brdo, Kostreš, Obodni kanal, Vlasenica, Bratunac, Svjetliča, Vozuča, Kremen, Nekolje, Viniše, Vučja planina, Balabanovac, Kosovnjak, Jezera, Brićevac, Bihač, Sanski Most, Mrkonjić Grad ..

Poginulo je 456 pripadnika brigade, 1280 ranjenbih boraca, kao i 10 boraca koji se još vode kao nestali.

Za bespoštednu borbu i zaštitu  srpskog naroda i očuvanje teritotija RS brigada je odlikovana  Karađorđevom zvijezdom  drugog reda, a za požrtvovanost njenih pripadnika u odbrani Teslića, SO Teslić dodijelila je 327.pbr Zlatnu plaketu. ( Srpska Vojska, juni 2000.).

Povodom Dana VRS i Dana obilježavanja 327.mtbrJA, odnosno 27.mtbr1.KKVRS i osinjske lake pješadijske brigade , 12.5.2018. godine, o ratnom putu brigada, rečeno je:

  1. brigada je jedna od najvećih brigada VRS. Široj javnosti bila je poznata kao Derventska ili kao 327. motorizovana brigada, a nastala je 13. maja 1992. godine. Objedinjenih, pisanih i javnosti dostupnih tragova o nastanku, djelovanju i kraju brigade nažalost nema, ali građe još uvijek ima na sve strane, a najviše u glavama neposrednih aktera nastanka i ratnog puta brigade.

Prvi komandant brigade, nakon 13. maja 1992. godine, bio je potpukovnik Ratko Grahovac. Nakon Grahovca, komandanti brigade bili su pukovnik Trivo Vujić, koji je poginuo 30. juna 1992. godine, zatim potpukovnik Stanko Baltić, pukovnik Boško Peulić, a poslјednji ratni komandant bio je pukovnik Rajko Radulović. Na čelu brigade u dva navrata bio je i potpukovnik, kasnije general, Ljubomir Obradović, koji je tu dužnost obavlјao s pozicije načelnika štaba brigade.

Formacija brigade se mijenjala u zavisnosti od potreba i stanja na terenu, a kraj rata dočekala je sa četiri motorizovana batalјona, nekoliko samostalnih četa, te ostalim jedinicama. Borci su bili iz Dervente, Broda, Prnjavora, Banja Luke i mnogih drugih mjesta, te jedan broj dobrovolјaca iz Srbije, a u sastavu brigade bila je i četa ”Meša Selimović”, koju su uglavnom činili Bošnjaci iz Dervente i Broda.

Sve zadatke koji je pred brigadu postavila nadležna komanda, borci su izvršili, a učestvovali su u operacijama ua proboj koridora, oslobođenje Dervente, zatim na ratištima kod Gradačca, Doboja, Vlasenice, Zavidovića, Maglaja, Teslića, Sarajeva, Bihaća, Klјuča, Sanskog mosta… Za doprinos očuvanju srpskog naroda i nastanku Republike Srpske odlikovana je Karađorđevom zvijezdom drugog reda.

Tokom četiri ratne godine, prema nepotvrđenim informacijama, 438 boraca ove brigade izgubilo je živote i skoro svaki drugi pripadnik je ranjen, a brigada je odlikovana ordenom Karađorđeve zvijezde

Osinjska brigada nastala je na temelјima osamnaeste partizanske brigade, a formirana je s cilјem izvođenja odbrambenih zadataka. U sastav brigade ušli su dobrovolјci iz sela Pojezna, Donji i Gornji Cerani, Donja i Gornja Osinja i Crnča.

Prvi ratni zadatak brigada je dobila 22. marta 1992. godine, a radilo se o odbrani srpskih naselјa na liniji dugoj 22 kilometra: Kaurska obala — Tešića bare — Tomasovo brdo — Kneževići — Malojčani — Mišinci (Cer) — Čolno brdo (Mala Sočanica) — isklјučno Torine (Tisovac). Komandu brigade činilo je svega osam rezervnih oficira među kojima je najstariji bio kapetan prve klase. U junu za komandanta brigade dolazi aktivno vojno lice s činom majora. U nastavku ratnog puta brigada je učestvovala u borbama za oslobađanje Dervente i proboj koridora, kao i na mnogim drugim ratištima na kojima je dala ogroman doprinos u stvaranju Republike Srpske. Izgubila je 104 borca, a više od 600 boraca je teže i lakše ranjeno. Brigada je odlikovana Medalјom Petra Mrkonjića, a 1. marta 1994. godine lјudstvo je integrisano u 27. brigadu.