Arhive oznaka: Doboj

Doboj 1992.

31 godina od Dobojskog ratrišta

Bandera – Smajine vode – Blaževića brdo – Pašići – Jevadžije – Ćemani – Gojakovac.

Stanovi, Doboj

Brigada dobija novi zadatak i 14.12.1992. godine posjeda položaje u zoni odbrane na Dobojskom ratištu: Bandera – Smajine vode- Blaževića brdo – Pašići- Jevadžije- Ćemani -Gojakovac. Komanda brigade smještana je u selu Donja Grabovica. 3.lpb u rejonu Cerovice.

U z/o brigade nema značajnijih borbenih dejstava, zona odbrane dobro je organizovana, vrše se povremena izviđanja prednjeg kraja protivnika, a neprijatelj povremeno dejstvuje na položaje.

Stanovi, zona lpbr

Stanovi z/o lpbr Prnjavor

U brigadi dolazi do manjih kadrovskih promjena. Na dužnost načelnika bezbijednosti u komandi brigade 8.12.1992. godine postavljen je major Živojin Kuzmanović, a na mjesto komandanta 1. bataljona k1k Nikola Merlović.

Vozuća

 

 

Zbog izuzetno teške situacije na ozrenskom ratištu, po naređenju pretpostavljene k-de OG Doboj, 70 dobrovoljaca 1. i 3. bataljona i vojna policija s komandantom Vladom Živkovićem odlaze na Ozren, Vozućko ratište, kako bi pomogli u stabilizaciji linije i spriječili masovno iseljavanje stanovništva sa Ozrena.

Dana 19.12.1992. godine po naređenju komandanta brigade, komandant 3.pb sa 2.pč 3.pb upućuje se u rejon Vozuće, opština Zavidovići na uspostavljanju linije odbrane na pravcu Ljeskovac (1017m) i jedna pješadijska četa 1.lpb sa komandantom brigade i zamjenikom komandanta 1.pb  vod Tubak zauzima položaje na kosi Stalići preko r. Krivaje iznad s.Stog.

Cerovica

Dana 5.1.1993. godine izvlači se 2.pč  3.lpb sa Ljeskovca, Vozućko ratište i ulazi u sastav 3.pb u rejonu odbrane s. Gojakovac, kod Doboja.[1]

Dolazi do pregrupisavanje snaga i 3.lpb preuzima liniju odbrane Putnikovo brdo – Stanovi.

za Putnikovo brdo

Na Ozren 11.1.1993. godine odlazi kompletan 1. bataljon, gdje posjeda liniju odbrane iznad Stoga, a na brdu Stolići, dok 2. pb i 3. pb i dalje u zoni odbrane širi rejon Stanovi – Gojakovac.

Prema evidenciji, brigada u ovo vrijeme broji 1.150 boraca. 3lpb po spisku ima 219 boraca.

Krajem januara 1993. godine od komande 1. KK stiže novo naređenje – LPBR upućuje se na kraći odmor a već 3.2.1993. godine brigada se upućuje na Brčansko ratište bez 1. bataljona, koji je na Ozrenu (Vozuća). Zadatak brigade je operacija „Struja“.

Vidi Borbeni put lpbr strana 17.

GLAS BORCA U 1. BATALJONU

Broj 2, II 1995.str.5.

Tvrđava, maj 1997. godina, str.3                                          Srpski borac 21.6.1999 str.26

pripadnici 3.lpb lpbr

Banja Luka 2017.

Krajem decembra 1992. godine na Vozućko ratište, u rejonu Podvolujak-Stolić, raspoređen je 3. bataljon 1. prnjavorske lpbr VRS, što je ulilo samopouzdanje borcima ovog kraja. strana 216.

Nenada M.Cvetkovića ,

Gubici brigade:

povredjivanjaQ-lpbr

Dogadjaj Dejstvo Datum Prezime Ime Rođen Mjesto НЈ
rana MES-a 12.12.1992. TULIĆ VIDOSLAV 1973 Samjine vode 1.lpb
samoranjavanje streljačko 12.12.1992. MILIĆ SLOBODAN 1972 Prnjavor 1.lpb
bolest oboljenja 22.12.1992. MILEUSNIĆ LJUBOMIR 1939 Sijekovac 2.lpb
samoranjavanje streljačko 28.12.1992. ĐEKANOVIĆ NEBOJŠA 1966 Kulaši 2.lpb
bolest oboljenja 10.1.1993. ĐUMIĆ RADE 1959 Stanovi pionv
povreda udes/udar 12.1.1993. SANČANIN BOGOLJUB 1971 Derventa rjVV
bolest oboljenja 14.1.1993. ĆETOJEVIĆ RANKO 1954 Stanovi 2.lpb
bolest oboljenja 16.1.1993. SUBOTIĆ GOJKO 1961 Potočari 2.lpb
samoranjavanje streljačko 18.1.1993. RADANIĆ NEDELJKO 1963 Potočari 2.lpb
umro oboljenja 18.1.1993. HOLOD SLAVKO 1949 Potočari 2.lpb
rana MES-a 20.1.1993. SARIĆ DRAGOMIR 1955 Stog 1.lpb
samoranjavanje streljačko 20.1.1993. RADANIĆ NENAD 1965 Donji Vijačani 2.lpb
bolest oboljenja 24.1.1993. LUKIĆ BRANE 1961 Stog-Vozuća 1.lpb
bolest oboljenja 28.1.1993. VUKOVIĆ SLAVKO 1954 Potočari 2.lpb
rana MES-a 4.2.1993. RADOSAVAC MILORAD 1969 Kašić rjVV
[1] U knjizi Bitka za Vozuću (1992-1995), Nenada M.Cvetkovića , Doboj, 2012. godine na strani 73. tačno je da je krajem decembra 1992. godine, po naređenju, komandant lpbr Prnjavor uputio jednu pješadijsku četu i odjeljenjem mb82mm sa komandantom 1.bataljona, koja je bila raspoređena na vijenac Stolić, dok je 2.pješadijska četa 3.lpb sa komandantom bataljona raspoređena na Kaminičku premet, Ljeskovac u pravcu s. Gostović.

Vitkovci 1995.

Zona odgovornosti s.Gojakovac – r.Usora

Vitkovci, posljedni položaji brigade, novembar 1995.

Naređenjem od  08.11.1995. godine 1. Prnjavorska lpbr posjela je položaje,  a 16. kmtbr krenula je na novi zadatak. Linija odbrane brigade od Gojakovca do rijeke Usore[1] u dužini od oko 18 kilometara , nikada duža s/o, srećom svi položaji su uređeni, a u s/o na Vitkovačkom ratištu nalazi se 1.525 boraca. Ovdje treba napomenuti da za izvršavanje ovog zadatka pridodat nam je radnički bataljon iz Prnjavora koji se nalazio na liniji odbrane u Svilaju u sastavu 1. okbr 1.KK VRS. Brigada nikad brojnija.

Usaglašeno je da 1. Korpus bude preformiran u 4 divizije, a naša brigada da bude u sastavu 1. divizije zajedno sa 16. mtbr, gradiškom , 2. krajiškom, ključkom i srbačkom brigadom, No kako ova organizacija nije još zaživila mi smo sada pod direktnom komandom OG-9 Doboj.

Linija odbrane popunjena i u skladu naših mogućnosti solidno organizovana, srećom nema žešćih borbenih dejstava, najčešće su to sporadična prepucavanja sa jedne ili sa druge strane, niko ne kreće naprijed.

Povremena dejstva neprijatelja u r/o 3.pb u rejonu Gojakovca poginula su tri pripadnika brigade, poslije potpisivanja u Dejtonu, izilaze i snage AFOR-a

Prosjena situacije- da ne bi bili u stanju pružiti jak otpor neprijatelju, nismo klonuli duhom, moral ne zadovoljavajući, ali zona odgovornosti prevelika, bojimo se da je pretpostavljena komanda precijenila naše mogućnosti.

Kako je zaživio OG-1 1.divizija imamo gotovo svakodnevne posjete, načelnik OG-1 puk. Gvozden 18.11. 1995. godine obilazi jedinicu, na zajedničkom referisanju komandant Vlado traži da se skrati zona odgovornosti. Izgleda da su to samo naše želje, od toga nema ništa, a mi grcamo u problemima, posebno je teško organizovati pozadinsko obezbjeđenje jedinica na tolikom prostoru.

U Deitonu 21.11.1995. godine potpisan je mir između zaraćenih strana, borci na liniji oduševljeno su pozdravili ovaj potpis, pucalo se u vazduh na našoj strani ali i Muslimani su pucali, dosta je bilo krvoprolića. Nismo znali uslove potpisanog mira, ali preko četiri godine krvavog rata njima su bile i prevelike. Znamo da nije ovo kraj rata, ali bar se nazire i neće biti više onako krvavih borbi.

Poslije potpisanog mira u Deitonu borbenih dejstava nema, pješadijska vatra ponekad se otvara sa muslimanske strane, ali i naši borci uzvrate.

Na osnovu potpisanog mira u Deitonu, zaraćene strane povlače se dva kilometra u dubinu svoje teritorije, napuštamo linijsku odbranu i organizujemo odbranu formiranjem devet punktova na koja su smješteni borci brigade.

Naređenjem OG-1  od 6.1.1996. godine brigada se povukla u dubinu teritorije, liniju razrgraničenja kontrolišemo  patrolama. Konačno razgraničenje a pod kontrolom IFOR-a i poljskog bataljona završeno je 19.1.1996. godine. Iz zone borbenih dejstava izvučeno je sve teško naoružanje i prebačeno u Prnjavor na remont. Privikavamo se na novu organizaciju rada, patroliramo od Gojakovca do Žerkovine na rijeci Usori. Period razgraničenja prošao je bez i jednog incidenta. Konačno, 21.3.1996. godine i posljednji borac povukao se iz zone razdvajanja. Do 31.3.1996. godine razduženi su gotovo svi borci. Sa radom nastavljaju pojedinci koji moraju svu opremu i naoružanje uskladištiti.

Demobilizacija lpbr 31.3.1996.

[1] r. Usora – Kerića brdo tt.303 Gojakovac

 

POLOŽAJI RADNIČKOG BATALJONA