Crni Đorđe na Koridoru
Bataljon 6. sanske brigade koji je učestvovao u proboju Koridora u ljeto 1992. godine nosio je ime “ CRNI ĐORĐE “ i bio je sastavljen od borci iz svih jedinica brigade i iz svih sela i naselja opštine Sanski Most.
Bataljon je u Stanarima kod Doboja stacioniran do prijema borbenog zadatka . Na KM TG-1 otišli su major Veljko Brajić , kapetan Miroslav Radaković i načelnik artiljerije. K -dno mesto TG-1 nalazilo se na brdu Duge Njive kod Modriče.
Bataljon je dobio zadatak da izvrši marš iz rejona razmještaja preko Doboja do s. Vranjak , a odatle da zaposjedne početni položaj na liniji desna obala rijeke Bosne -s. Bruvno-uzvodno rječica Babešnica , a zatim da glavnim snagama izvrši napad na neprijatelja pravcem s. Kužnjača- s. Tarevci-Modriča , a pomoćnim snagama pravcem Babešnica – Riječani Gornji – Riječani Donji -Modriča.
Kako je grad Modriča već nekoliko puta oslobađan i padao u ruke muslimansko-hrvatskih snaga , svaki pokret jedinica VRS nailazio je na pripremljenu odbranu. Protivničke snage su pravovremeno zauzele bitne tačke , ispred svog prednjeg kraja minirali su veliku površinu , a sa lijeve obale Bosne iz pravca Jakeš , držali su pod artiljerijskom vatrom cijelu teritoriju desno od rijeke Bosne.
Zato je izvršena jaka artiljerijska priprema , da se neposrednim dejstvom tenkovskog voda T-55 neutrališu protivničke vatrene tačke u rejonu Dobor kule i s. Kužnjača , a da se istovremeno izvrši pješadijsko-oklopni udar na obije obale rijeke Bosne.
Prvi udari nisu imali efekta . Protivnik je odolijevao svim pokušajima , pa se moralo tražiti bolje rješenje. Jedinice TG-1 su sa jakim snagama izvršile uklinjavanje u pravcu s. Gornji Riječani – Tolisa – Skugrić , i uz velike gubitke, spojile se sa jedinicama IBK u s. Skugrić i s. Miloševac , te presjekle vezu neprijatelja Modriča – Gradačac . Tada je polet snaga VRS dostigao vrhunac pa se i ojačani vod “ Crni Đorđe “ uz sadejstvo tenkovskog voda iz 1. okb i pješadijskih jedinica probio duž saobraćajnice Doboj – Modriča. Pješadijske jedinice pod komandom kapetana Radakovića su s boka razbile neprijatelja na pravcu Donji Riječani – Tarevci . U frontalnom napadu preko rječice Babušnice na Kužnjaču bilo je gubitaka. Od protivpešadijske mina je stradao Zdravo Munjiza iz Lušci Palanke .
Obuhvatnim dejstvom neprijatelj se našao u rasulu u strahu da će im naše snage presjeći odstupnicu i dao se u bježanje prema mostu između Modriče i Jakeša. U daljem gonjenju protivnika u zoru 27. juna , dan pred Vidovdan ,bataljon “ Crni Đorđe “ na čelu sa komandantom Veljkom Brajićem ušao je u Modriču.