Iz recenzije:
„Autor rukopisa se strogo držao kritičke naučne metode, što je jedini ispravan put u izučavanju i interpretaciji zbivanja i pojava najnovije istorije. Tako je kritičkom analizom dolazio do činjenica iz izvorne građe. Uzdržavo se od komentara, analogija, uopštavanja i zaključivanja koja nisu čvrsto utemeljeni na tim činjenicama. Opisao je uspjehe Brigade u Zapadnoj Slavoniji, u Bici za Koridir, na brodskom, oraškom, brčanskom, usorskom i krajiškom ratištu. Dijelovi Brigade slati su kao pomoć drugim jedinicama na bihaćko, grahovsko-glamočko, velikokladuško, vlašićko, zvorničko, trnovsko, šipovsko, trebavsko, ozrensko-vozućko ratiše. Autor nije pisao hvalospjev. ( …) Predstava rata koja se stiče čitanjem rukopis je realistična. (… ) Svi koji budu čitali monografiju Šesnaeste trebalo bi da znaju da istorije ima samo onoliko koliko ima izvora, pa je stoga svaka istorija nepotpuna, manje ili više jednostrana, dijelom i pogrešna. Čitalačka publika, a posebno pripadnici Brigade, trebalo bi da joj priđu kritički, da objave eventualne ispravke, svoja saznanja i mišljenja. Konačne istorije nema, ona se stalno upotpunjuje, ispravlja, sagledava iz novih uglova. Borci Vojske Republike Srpske, a posebno Šesnaeste krajiške brigade, ostvarili su u Odbrambeno-otadžbinskom ratu cilj generacija svojih predaka kroz vijekove — hajduka, ustanika i vojnika protiv silnih zavojevača i zlotvora. Taj cilj je slobodna srpska država. Zahvaljujući njima, danas živimo u slobodi. Stogaje monografija Šesnaeste potrebna kao podsjećanje, putokaz, oslonac i opomena. Kao recenzentu ostaje mi da sa zadovoljstvom preporučim da se štampa rukopis Gorana Latinovića Šesnaesta krajiška 6putaga Vojske Republike Srpske (1992—1995), jer obrađuje izuzetno važnu temu, zasnovan je na istorijskim izvorima, prvenstveno dokumentima, pisan je jasno uz doslednu primjenu metodologije i tehnike naučno-istraživačkog rada, te kao takav predstavlja značajan doprinos upotpunjavanju mozaika saznanja o Jugoslovenskom ratu. ”
Prof. dr Dragiša D. Vasić
, Prof. dr Goran Latinović i svojom trećom naučnom monografijom o istoriji Vojske Republike Srpske, opravdao je i po ko zna koji put potvrdio reputaciju predanog, savjesnog i stručnog istoričara i srpskog patriote koji prepoznaje ključne teme iz savremene istorije svoga naroda, koje zahtijevaju neodložnu, objektivnu i sveobuhvatnu istoriografsku obradu. Mukotrpan rad na prikupljanju građe i opisivanju ratnog puta i opštih prilika u Šesnaestoj krajiškoj motorizovanoj brigadi Prvog krajiškog korpusa Vojske Republike Srpske, kao krajnji rezultat je dao obimnu naučnu monografiju, pisanu na osnovu prvorazrednih istorijskih izvora tj. arhivskih dokumenata, kao i memoara, štampe, audio i video zapisa, usmenih svjedočenja učesnika događaja i odgovarajuće literature. Pisana je prepoznatljivim autorovim stilom, koji krase sadržajnost, pedantnost, objektivnost i naučnost, a čitanje olakšavaju i svi prateći elementi teksta u vidu tabela i registara ličnih imena i geografskih pojmova. (…) Šesnaesta krajiška motorizovana brigada, vjerovatno najbolja brigada Vojske Republike Srpske, uoči tridesete godišnjice završetka rata dobila je dostojnu pisanu istoriju vlastitog ratnog puta. Njenom autoru, ta istorija će da služi na čast sve dok je Republike Srpske, srpskog naroda i svih onih koji Vojsku Republike Srpske vide kao dio slavne srpske ratničke tradicije. ”
Doc. dr Nikola Ožegović