Koridor 26.6.2021.

29 godina od operacije  „Koridor 1992“. godine

PRVI SUSRET PRIPADNIKA PRNJAVORSKE BRIGADE SA PRIPADNICIMA IBK VRS U ČARDAKU

Nekoliko pripadnika Prnjavorske brigade danas su obišli položaje 3.pješadijske čete 2. bataljona Prnjavorske brigade u Skugriću, Živkovom Polju, Čardaku i Garevcu, u opštini Modriča. Sjećanje  na borbe prnjavorskog bataljona na proboju koridora koji se ne mogu zaboraviti, i zahvalnost i poštovanje borcima Prnjavorske brigade na značajnim borbama na oslobađanju Odžaka, Broda, odbrani Doboja, Brčkog, Ozrena i Vozuće i velike odbrane Novog Grada.

Posjeta spomeniku u Skugriću gdje je 26.6.1992. godine obilježen susret boraca Prvog krajiškog korpusa sa borcima  Druge posavske brigade Istočnobosanskog korpusa VRS.

Živković Milorad, Nevenko Kusić, Slavko Malešević i Tomić Srđan

Sa sajta lpbr-prnjavor.info

Sjećanje pripadnika 3. pješadijske čete 2.lpb Prnjavorske brigade vojnika Slavka Maleševića , Nevenka Kusića , Malić Bobana, Dane Savića i Velo Vasić iz Donjih Vijačana , na prvi susret sa jedinicama IBK na pravcu napada Skugrić- Živkovo Polje – Čardak.  Susret se desio prije podne 26.6.1992. godine kada su potisnute snage HVO na položajima u Živkovom Polju naprijed prema Čardaku. Susret je dogovoren radio vezom, a znaci raspoznavanja podignuta puška u lijevoj ruci i bijela traka na lijevom ramenu. Susretanje se odigrao u polju ispred kuća u Živkovom Polju prema Čardaku blizu jednog hrasta.

Mjesto susreta VRS Čardak, ali nema velikog hrasta.

 

 

 

 

Slavko Malešević pripadnik drugog bataljona, kasnije raspoređen u brigadni sanitet, kaže:

– Stvarno je krajnje vrijeme da se da značajno mjesto Prnjavorskoj brigadi i drugom njenom bataljonu u probijanju koridora i spajanje sa maticom Srbijom. Za mene je to velika stvar i nezaboravna kroz sav moj život. I mislim da dijelim mišljenje svih mojih kolega i saboraca iskrenih prvoboraca kroz Odbrambeno otadžbinski rat RS. Zahvalnost bivšem načelniku odjeljenja za BIZ za ovaj događaj.

Nevenko Kusić, zastavnik, pripadnik 3. čete, kasnije i komandir čete, kaže:

Zahvalnost bivšem načelniku odjeljenja za BIZ  što je organizovao baš na današnji dan da obiđemo neke od mnogih destinacija  Odbrambeno  otadžbinskog rata RS. Na današnji dan  smo učestvovali na probijanju koridora, Vidovdan 92, te tako obišli skupa sa načelnikom neke od destinacija iz 1992. godine tj. Probijanje koridora na pravcu  Skugrić, Kladari, Čardak, Garevac s čim je zvanično probijen koridor za Republiku Srpsku na Vidovdan 1992. godine, gdje je učestvovao dio Prnjavorske brigade tj. Drugi bataljon. Lični utisci su fenomenalni.

Milorad Živković, KIK, tadašnji zamjenik komandanta Drugog bataljona Prnjavorske brigade, kaže:

– Danas, na današnji dan 29 godina od dana proboja „Koridora života“ kako su nazvali ovu bitku, a ja bih rekao: Od bitke  za pravo na život. Pravo da nam najmlađi, djeca i unuci,   žive na ognjištima djedova. Na mjestu proboja podijeljena osjećanja.  Osjećenje uzvišenosti, ponosa i tuge. Uzvišenosti zbog odbrane prava na život. Ponosa zbog povjerenja i spremnosti svih onih mladića koji u odbrani života, staviše nam na raspolaganje svoj život. I iskrenu tugu za svima koji su poginulu u ovoj borbi. Neka im je vječna SLAVA i HVALA.

Tomić Srđan, kapetan, komandir 1.pč 1.lpb lpbr Prnjavor:

–  Veliko je zadovoljstvo i ponos što smo danas obišli mjesta proboja koridora gdje su pripadnici 3.pješadijske čete 2.pješadijskog bataljona lpbr Prnjavor sa polaznih položaja u Skugriću izbili u rejon prvih kuća u s.Živkovom Polju, a nakon protjerivanja pripadnika HVO krenuli naprijed prema s.Čardaku i u polju se susreli sa pripadnicima VRS iz IBK. Ovo susretanje je za istorijsko pamćenje, jer je probijen toliko željeni koridor za Srbiju i spas Krajine.

Zahvalnost pripadnicima 3.čete 2.bataljona vojnicima Slavku Maleševiću i Nevenku Kusiću i drugim saborcima iz Donjih Vijačana, koji su prvi stupili u kontakt sa drugom stranom VRS. Tu je i tadašnji zamjenik komandanta 2. bataljona KIK Milorad Živković.

Ja sam u to vrijeme bio komandir 1. čete u 1.pješadijskom bataljonu majora Živojina Kuzmanovića,koji je bio u rezervi 1.KK i na koridor dolazimo nakon proboja, na komandantsko izviđanje, i zajedno sa brigadom učestvujemo u oslobođenju Odžaka i izbijanja na rijeku Savu. Prvi sam sa kurirom izbio na desnu obalu r.Save, čime je završena druga faza operacije Koridor 1992.

Kapetan 1 klase Kuzmanović Milolad, Kuzmo o borbama za probijanje koridora u Glasu borca Plpbr, broj 4. kaže:

U kontaktima sa borcima i starješinama više jedinica VRS. sada nakon tri godine, stiče se utisak da su svi probijali koridor kroz Srpsku Posavinu, što svakako ne odgovara istini. Tačno se zna koje su jedinice neposredno učestvovale u probijanju koridora, i koje su jedinice sadejstvovale i na takav način omogućile uspješan završetak ukupne operacije. Sticajem okolnosti, u probijanju koridora, neposredno je učestvovao i batalјon pod mojom komandom. Nakon brilјantne borbe u Mišincima borcima drugog batalјona je dat sedmodnevni odmor. Po isteku odmora, ponovo smo se okupili u Donjim Ceranima. Bez saopštavanja borbenog zadatka, naređen je pokret u pravcu Doboja, a zatim je stiglo i naređenje da produžimo za duge Nјive i selo Skugrić kod Modriče. Na želјezničkoj pruzi u Skugriću bila je neprijatelјska odbrana šireg rejona odžačkog ratišta. Jedan batalјon iz 16. kmtbr dva puta je prethodno pokušavao proboj ove odbrane, ali bez uspjeha. Komandant TG„1 , Novica Simić, sada komandant IBK, odlučio je da novi proboj pokuša Drugi batalјon

major Kuzmanović Milorad – Kuzmo 1947. – 2003.

Prnjavorske brigade. Batalјon je za ovaj proboj ojačan tenkovskom četom i jednim vodom „praga“. Nakon kratkih i temelјitih priprema, 26.6.1992. godine, u ranim jutarnjim časovima, krenuli smo u silovit napad. Poslije tročasovne borbe operacija je obustavlјena bez vidnijih pomaka i rezultata. U toku tročasovne borbe imao sam priliku da sagledam slabosti neprijatelјske odbrane i našeg napada, zbog čega sam pregrupisao lјudstvo i sredstva, promijenio taktiku i ponovo smo krenuli. Ponovni pokušaj je iznenadio neprijatelјa. Očekivao je da smo i mi definitivno odustali. Ustaška linija je popustila i ponovo uspostavlјena na rezervnom položaju u Čardaku, gde im je bila i glavna komanda. Mi smo nastavili u tom pravcu, zbog terena i ustaškog otpora. uglavnom puzeći. Kombinovanim artilјerijsko-tenkovskim i pješadijskim napadom i novim manevrisanjem jedinicama u sastavu Drugog batalјona, protivnika smo doveli u zabludu. U popodnevnim časovima vatra je potpuno utihnula. Naređujem pokret bez vatre. Puzeći stižemo do ustaškog rezervnog položar. Već su se dali u bijeg. Mi nastavlјamo i izbijamo na glavnu komunikaciju, koja vodi kroz selo Čardak. Oko 17 časova. 27. juna 1992. godine, iz pravca Donjih Kladara, primijetili smo da se prema nama kreće jedna jedinica za koju nismo mogli pretpostavlјati ništa drugo. osim da je neprijatelјska. Međutim, kada su prišli bliže. primijetili smo žute trake na lijevom ramenu. Mi smo na desnom imali crvene. Putem sredstava veze, komandant Taktičke grupe nam je potvrdio da se radi o našim Posavcima, koji su krenuli sa namjerom da se spoje sa našim snagama. Nastupilo je opšte veselјe. Lijevo od nas. batalјon Vojne policije pod komandom majora Lakića, takođe se spojio sa posavskim borcima. Sutradan. na Vidovdan, kroz dubinu odbrane našeg batalјona, iz pravca Dugih Nјiva, pa preko Skugrića, Čardaka. Kladara i Pelagićeva, potekao je saobraćaj za Beograd i natrag prema, do tada odsječenoj, Banjaluci i našim Krajinama. Bilo je zaista pravo zadovolјstvo gledati kako za Banjaluku putuju cisterne sa gorivom i kamioni sa kiseonikom, bez kojeg je, uslјed blokade, u Banjaluci podleglo i 12 beba.

na izviđaju

Komandant lpbr major Vlado Živković , govor na prvoj godišnjici lpbr: 25.6.1996. godine drugi bataljon čiju komandu je preuzeo k1k Milorad Kuzmanović – Kuzmo iz Cerana je izmješten na područje modričke opštine s.Gornji Skugrići, a već sljedećeg dana zajedno sa vojnom policijom i protivdiverzantskim vodom (naše brigade ) učestvovao je u probijanju koridora i spojio se u Čardaku sa jedinicama iz pravca Bijeljine. Slijede borbe oko Garevca i Miloševca, gdje se brigada kompletira. Pristigli su prvi a zatim i treći bataljon.

Govor na drugoj godišnjici brigade 13.10.1993.godine :

Slijede nove naredbe i dalji borbeni zadaci. Na osnovu naredbe 1.KK Brigada odlazi na ratište u G.Skugrić gdje preuzima polazni položaj koga je do tada držao poznati Pajin bataljon iz 16.kmtbr, a koji je prethodno pretpio velike gubitke. U sadejstvu sa pridodatom tenkovskom četom 2. bataljon ,je 26.6.1992.godine krenuo u napad na Čardak. U žestokom napadu bataljon istog dana izbija na glavnu komunikuciju u Čardaku gjde se spaja sa semberskim jedinicama. Koridor je probijen u sadejstvu sa bataljonom Vodne policije 1.KK. Nije bilo gubitaka u živoj sili. Nastalo je opšte slavlje. Na Vidovdan, 28.6.1992. godine, krenuli su prvi konvoji u Krajinu sa kiseonikom i lijekovima za oboljelu djecu. Ojačana vodom vojne policije i PDV, Brigada je krenula u dalja dejstva, na Vidovdan izbija na r. Bosnu gdje se utvrđuje za odbranu, oslobodivši selo Garevac. Na modričko ratište stižu i prvi, a zatim i 3. bataljon i ovdje se prvi put brigada komptirala 6.7.1992. godine.

U prvom broju Glasa Borca lpbr, komandant brigade:

Gotovo u hodu, Brigada je krenula na izvršavanje novih borbenih zadataka, prvo na Ceru (Mišinci), a po završetku operacije. po naredbi više komande, u Modriču, gdje učestvuje u proboju “koridora”. Zadatak je ponovo uspješno obavlјen. Nastavlјene su borbe prema rijeci Bosni. Slijedi oslobađanje Odžaka i Pruda. Brigada je. ovde prvi put kompletirana. izbila na Savu.

Tomić Srđan/lpbr-prnjavor.info