Mesečne arhive: oktobar 2021

Poginuli borci Prnjavorske brigade

233 borca Prnjavorske brigade ostala na braniku otadžbine Republike Srpske

SJEĆANJE NA POGINULE SABORCE

Svake godine na godišnjicu otkrivanja spomenika poginulim borcima VRS sa područja opštine vrši se pomen i parastos svim poginulim borcima VRS u svim mjesnim zajednicama opštine Prnjavor

Nјihove godine rođenja, nedvosmisleno ukazuju da je život prekinut u njihovoj najbolјoj snazi. Godina i datum smrti, ukazuju da neprijatelјa nikakva primirja ne obavezuju. Tako je i u toku ovog, a tako je bilo i u toku svih, do sada potpisanih. Brigada ih nosi u sjećanju kao skromne, poštene i dostojne pamćenja i poštovanja.        Neka im je Bogom prosto i od naroda nezaboravlјeno. Borci i komanda 1. LPBrP (Glas borca lpbr 3)

Sve me rane moga roda bole, rekao je jednom jedan pjesnik, a misao ponavlјa svaka generacija srpskog roda. Istorija govori da ni jednu rat nije mimoišao i poštedio žrtava, nakon  kojih ostaju samo tužna sjećanja i nebrojeno puta ponovlјena nadanja da su očevi izginuli kako bi sinovi   živjeli.

Sa istom nadom, živote položiše na srpskom Ozrenu i ovi mladi i čestiti lјudi. Sa istom nadom i  želјom, sudbinski predodređeni za žlvot koji ne trpi jaram, Ozren i srpsku zemlјu, uspješno brane i smrti ponosno prkose istinski Srbi. Sveštenik bi rekao neka im je Bog od pomoći i od milosti. Običnom smrtniku ne ostaje drugo do da se uči na ovakvim primjerima čojstva i junaštva. Za lošeg sina kažu da je od loša oca. Venama ovih junaka, tekla je krv  dobrih roditelјa. Dobra i plemenita krv, sigurno teče i venama njihovih srodnika i potomaka.

Treba li veći dokaz da srpski narod ima pravo na život u budućnosti?! Nije li izdajstvo i zločin makar i na momenat dovoditi u sumnju budućnost jednog takvog naroda? (Glas borca lpbr, broj 4)

1991. godina

2četa Odreda TO

Ducan (Bogdan) Tomislav Rekavica 1957.- 25.4.1992. Nova Gradiška

1992. godina

1993. godina

1994. godina

1995. godina

Iduće godine je 30 godina od formiranja Prnjavorske brigade, i pokušaću da postavim sve slike poginulih, ako drugi ne mogu ili neće.

Opštinski odbor starješina VRS Prnjavor

29.10.2021.

ODRŽANA SKUPŠTINA REGIONALNOG ODBORA BANJA LUKA ORGANIZACIJE STARJEŠINA VRS

29.10.2021.skupština regionalnog odbora banja luka

Na današnjoj sjednici Regionalnog odbora Organizacije starješina Vojske Republike Srpske izabrano je novo rukovodstvo organizacije:

  • predsjednik  Skupštine Regionalnog odbora OSTA VRS Banja Luka je Ponorac Rajko iz Kotor Varoša, a zamjenik major Živković Milorad iz Prnjavora.
  • predsjednik Predsjedništva Regionalnog odbora OSTA VRS Banja Luka je Petrović Zdravko iz Banjaluke, a zamjenik Cvijanović Željko iz Prnjavora.

Delegati iz opštinskog odbora starješina Prnjavor bili su:

  • Živković Milorad,
  • Tomić Srđan,
  • Cvijanović Borko, i
  • Cvijanović Željko

Osnovan Opštinski odbor Organizacije starješina VRS

I u  Prnjavoru je 16.6.2018. godine, osnovan Opštinski odbor Organizacije starješina Vojske Republike Srpske/VRS/ čiji je cilj očuvanje rezultata rata i Dejtonske pozicije Republike Srpske uz  zalaganje za unapređenje položaja istinskih stvaralaca Republike Srpske.Izabrano je i Predsjedništvo odbora kojeg čine puk Boško Peulić, predsjednik, te potpredsjednici Srđan Tomić i Željko Cvijanović. Predsjednik skupštine je Milorad Živković, a zamjenik Ranko Popović.

Boško Peulić izabran za predsjednika starješina VRS VIDEO

Organizacije starješina Vojske Republike na nivou Srpske osnovana u aprilu 2017. godine i do sada formirani su regionalni odbori u Banjaluci, Prijedoru, Doboju i Bijeljini.

U narednom periodu organizacija će doprinositi jačanju jedinstva boračkih kategorija, srpskog naroda i Republike Srpske, zaštiti lika i djela, prava i interesa starješina, invalida, poginulih, nestalih i umrlih starješina i svih pripadnika Vojske Srpske.

Sa područja opštine Prnjavor veliki broj :Komandanti VRS

Odlikovani borci VRS posthumo

SEDMO POSTHUMSKO ODLIKOVANJE BORACA VRS IZ PRNJAVORA

Prnjavor: Posthumno uručena odlikovanja porodicama 26 poginulih boraca 

U Prnjavoru su danas uručena posthumna odlikovanja porodicama poginulih boraca sa teritorije opštine Prnjavor koje je uručio izaslanik predsjednika Republike Srpske Slobodan Župljanin. Odlikovanje koje nosi naziv Medalja zasluga za narod dobilo je 26 porodica poginulih boraca.

Među onima koji su danas primili medalju zasluga za narod je i Vesna Rakić čiji je polubrat Mario kao borac Vojske Republike Srpske poginuo 1992.godine na derventskom ratištu.

Navodi da tuga i bol i danas žive za polubratom koji je izgubio život u 32-oj godini života.


Istakla je da je neophodno da se svi ujedinimo s ciljem očuvanja Srpske jer to od nas traže oni koji su poginuli u njenom stvaranju.

Izaslanik predsjednika Republike Srpske Slobodan Župljanin kaže da se dodjelom odlikovanja odaje se počast najhrabrijim sinovima našeg naroda koji su pali u borbi za očuvanju naroda i zemlje.

Kaže da je tih 26 ljudi neophodno cijeniti i poštovati, kao i ostale poginule i nestale borce jer srpski narod u Reublici Srpskoj ne bi imao ono što danas ima da nije bilo tih ljudi.

Podsjeća da je i dalje neophodno raditi na obezbjeđivanju dobrog standarda za porodice poginulih boraca, kroz stambeno zbrinjavanje i obezbjeđivanje zaposlenja.

Načelnik opštine Prnjavor Darko Tomaš kaže da mu je drago što državne instutucije na ovakav način odaju pomen za one koji to najviše zalsužuju podsjećajući kako u posljednjem odbrambeno-otadžbinskom ratu poginulo 626 boraca VRS sa teritorije opštine Prnjavor.

Predsjednik Republike Srpske Željka Cvijanović je ove godine medaljom zasluga za narod, povodom Vidovdana, krsne slave Vojske Repulike Srpske i 15. septembra, Dana poginulih i nestalih u odbrambeno-otadžbinskom ratu, posthumno odlikovala 396 poginulih boraca Vojske Srpske.
nače medaljom zasluga za narod je od 2012 godine do danas posthumno odlikovan 2541 borac.

TV K3

Za zasluge stečene u borbi protiv neprijatelja, kao doprinos u stvaranju, odbrani i oslobođenju Republike , posthumno se odlikuju borci VRS iz Prnjavora, MEDALJOM ZASLUGA ZA NAROD, ukaz predsjednice RS, broj 01-136-228/21 od 28.6.2021. godine:

Vojna posta Prezime Otac Ime Datum Opština
7519 Prnjavor TOPIĆ Spasoje BOGOLJUB 21.7.1995. Zavidovići
7029 Petrovo MATIČIĆ Miroslav MIRKO 10.9.1995. Banovići
7029 Petrovo PEJIĆ Cvijetin LUKA 10.9.1995. Banovići
7029 Petrovo MATIČIĆ Mirko MIODRAG 10.9.1995. Banovići
7127 Derventa MORAVAC Čedomir SLOBODAN 30.9.1995. Teslić
TO Sisak ĐEKIĆ Ratko MIROSLAV 7.12.1991. Sisak
3164 Derventa ĐURAŠ Blagoje RANKO 23.4.1992. Derventa
3164 Derventa STOJČIĆ Radislav BRANISLAV 12.5.1992. Derventa
7127 Derventa RAKIĆ Radovan MARIO 16.7.1992. Derventa
7127 Derventa ĐUKIĆ Uroš MILORAD 16.7.1992. Derventa
7127 Derventa SARIĆ Miladin MILENKO 16.7.1992. Derventa
7063 Lukavica GAŠIĆ Vid NIKOLA 2.8.1992. sarajevo
7127 Derventa MAGLIĆ Ćetoje MILENKO 16.8.1992. Derventa
7127 Derventa KOVALJ Vasilj FRANC 8.9.1992. Brod
7029 Petrovo SIMIĆ Ljubo MILADIN 1.4.1993. Zavidovići
7127 Derventa STOJČIĆ Milorad MILOMIR 4.8.1993. Maglaj
7491 Ilijaš LALIĆ Radoslav RISTO 13.4.1994. Ilijaš
7446 Drvar POPOVIĆ Milan UROŠ 6.6.1994. Bihać
7519 Prnjavor LUGONJIĆ Đođre SRETEN 20.8.1994. Zavidovići
7519 Prnjavor ĐURĐEVIĆ Nikola ĐURO 27.5.1995. Zavidovići
7029 Petrovo SIMIĆ Miladin MILENKO 28.5.1995. Zavidovići
7519 Prnjavor VUJIČIĆ Risto GOJKO 21.7.1995. Zavidovići
7519 Prnjavor TANASIĆ Zdravko DRAGOLJUB 21.7.1995. Zavidovići
7519 Prnjavor KNEŽEVIĆ Ostoja PREDRAG 21.7.1995. Prnjavor
7519 Prnjavor KALABIĆ Živko MILOMIR 21.7.1995. Zavidovići

6.10.2020,

Uručena posthumna odlikovanja porodicama poginulih boraca Vojske Republike Srpske

Predsjednik Republike Srpske , povodom Vidovdana ,krsne slave Vojske Republike Srpske i povodom 15.septembra ,Dana poginulih i nestalih Republike Srpske,a na inicijativu Boračke organizacije Republike Srpske i Republičke organizacije porodica poginulih boraca i nestalih civila Republike Srpske ,odlikovao je 132 poginula borca Vojske Republike Srpske, Medaljom zasluga  za narod.

U Domu kulture u Prnjavoru  6.10.2020. godine uručeno 9 odlikovanja , porodicama posthumno odlikovanih boraca sa područja opštine Prnjavor. Odlikovanja su uručena za zasluge stečene u borbi protiv neprijatelja i oslobođenje Republike Srpske, i kao izrazit primjer hrabrosti i požrtvovanja, odlikovana je majka dvojice poginulih boraca VRS Đurić Desanka iz Kokora.

Vojna posta Prezime Otac Ime
7127 Derventa PRERADOVIĆ Radivoje BRANE
7127 Derventa SANČANIN Ratko NEDELJKO
7519 Prnjavor SIMIĆ Petar VLADO
7519 Prnjavor MARINKOVIĆ Aco SAŠA
7519 Prnjavor ŽIVKOVIĆ Sredoje MILAN
7577 Sarajevo PRPA Milojko OBRAD
K-da ViPVO ZORIĆ Petar DUŠKO
TO Kupres DUVJAK Mitar MILOŠ
TO Okučani BOJIĆ Dobrislav MARINKO

Odlikovanja su članovima porodica poginulih boraca uručili  izaslanik predsjednika Republike Srpske Milorad Kojić i načelnik opštine Prnjavor Darko Tomaš.

Majci dvojice poginulih boraca i porodicama devet poginulih boraca Vojske Republike Srpske sa područja opštine Prnjavor danas su uručene posthumne Medalje zasluga za narod, odlikovanja koja dodjeljuje Predsjednik Republike Srpske.

Medaljama zasluga za narod posthumno su odlikovani: Miloš /Mitra/ Duvnjak, Duško /Petra/ Zorić, Nedeljko /Ratka / Sančanin, Brano /Radivoja/ Preradović, Obrad /Milojka/ Prpa, Milan /Sredoja/ Živković, Saša /Aca/ Marinković, Marinko /Dobrisava/ Bojić i Vlado /Petra/ Simić.

Kao izrazit primjer hrabrosti i požrtvovanja odlikovana je Desa Đurić iz Kokora, majka dvojice poginulih boraca Vojske Republike Srpske – Pere i Nenada.

Đurićeva kaže da joj uručeno odlikovanje mnogo znači jer pokazuje da nije zaboravljena, da neko o njoj misli i brine.

Kroz suze u izjavi novinarima otkriva da joj je najteže bilo višegodišnje iščekivanje pronalaska Nenadovih posmrtnih ostataka, koji je poginuo na ozloglašenom ozrenskom ratištu.

“Prošle godine, nakon punih 25 godina strepnje, sam ga sahranila. Dok se to nije desilo bilo je neizdrživo. Sada barem znam da su mi sinovi zajedno” , priča ova starica.

Uručenju odlikovanja u Centru za kulturu prisustvovao je izaslanik Predsjednika Srpske Milorad Kojić koji je rekao da je Predsjednik Republike Srpske povodom Vidovdana, krsne slave Vojske Republike Srpske i 15. septembra, Dana poginulih i nestalih Republike Srpske odlikovala 282 poginula borca Vojske Republike Srpske. On je podsjetio da je od 2012. godine do danas u Republici Srpskoj dodijeljeno ukupno 2.145 posthumnih odlikovanja.

“Na ovaj način Republika Srpska pokazuje veliko poštovanje prema našim herojima koji su dali život za slobodu koju danas uživamo, a ta sloboda se zove Republika Srpska” , rekao je Kojić.

Kojić je napomenuo da su u proteklom ratu od 1991. do kraja 1995. godine poginula 35.452 pripadnika Vojske Republike Srpske i civila.

“To je velika žrtva zbog čega imamo obavezu da vodimo računa o porodicama stradalih, da nijedna žrtva nije uzaludna, a to znači da pod svaku cijenu moramo da se borimo za Republiku Srpsku koja je naš ponos” , kazao je on.

Kojić kaže da su Srbi u svim ratovima do sada podnijeli najveće žrtve, a ponajveću u posljednjem odbrambeno–otadžbinskom ratu.

“Zato moramo ostati na putu naših heroja koji su `92. godine uzeli pušku i izborili se da mi danas slobodno stojimo, da slobodno kažemo da smo Srbi, u našoj Republici Srpskoj” , poručio je Kojić.

Načelnik opštine Prnjavor, Darko Tomaš podsjetio je da je ova lokalna zajednica u proteklom ratu izgubila 626 boraca, što je svrstava na drugo mjesto u Republici Srpskoj prema broju poginulih u odnosu na ukupan broj stanovnika.

“U opštini Prnjavor u proteklom ratu nije bilo direktnih ratnih dejstava zbog čega ovaj podatak dodatno dobija na značaju. Nikada ne smijemo zaboraviti djela naših junaka prema kojima izražavamo uvažavanje i poštovanje” , rekao je Tomaš.

On je podsjetio da se u saradnji sa opštinskom Boračkom organizacijom u svim mjesnim zajednicama u toku godine održavaju parastosi poginulim borcima.

SRNA, T.S.

 

Ukaz predsjednika RS 01-136-2631/19 od 28.6.2019. godine

posthumno odlikovani:

Vojna posta Prezime Otac Ime
7127 Derventa HOLOVKA Vladimir SLAVKO
7491 Ilijaš LAZANDIĆ Savo MILORAD
7426 Modriča PEKEZ Stipe ANTO

30.10.2018.

Uručena posthumna odlikovanja porodicama poginulih boraca Vojske Republike Srpske

dodjela priznanja 105

Predsjednik Republike Srpske , povodom Vidovdana ,krsne slave Vojske Republike Srpske i povodom 15.septembra ,Dana poginulih i nestalih Republike Srpske,a na inicijativu Boračke organizacije Republike Srpske i Republičke organizacije porodica poginulih boraca i nestalih civila Republike Srpske ,odlikovao je 174 poginula borca Vojske Republike Srpske, Medaljom zasluga  za narod.

U Centru za kulturu u Derventi  30.10.2018. godine uručeno 48 odlikovanja , porodicama posthumno odlikovanih boraca sa područja opštine Derventa ,Modriča , Prnjavor i Šamac. Odlikovanja su uručena za zasluge stečene u borbi protiv neprijatelja i oslobođenje Republike Srpske.

Odlikovanja su članovima porodica poginulih boraca uručili  izaslanik predsjednika Republike Srpske Miladin Dragičević i načelnik opštine Derventa Milorad Simić. Odlikovano je 10 boraca iz Dervente, 5  iz  Modriče,  30 iz Prnjavora i  3 iz Šamca.

„Mi se danas prisjećamo svijetlih primjera naših poginulih boraca koji su dali svoj život za pravdu i jednakost, jer naša sloboda je sloboda i jednakost svih koji žive ovdje. I ovim činom se kao institucija odužujemo i dajemo svoj doprinos ,a naša je to stalna i sveta obaveza da porodicama poginulih pomognemo koliko možemo pa i na ovaj način. Ovim činom se prisjećamo njihovih života  ugrađenih u temelje Republike Srpske ,jer je to bila volja i želja srpskog naroda za stvaranje RS“, rekao je Dragičević. On je istakao da se porodicama poginulih boraca ne možemo nikada odužiti ali da se stvaraju materijalne i sve druge pretpostavke da ispunimo sva prava i obaveze koje imamo prema tim porodicama.“Najviše smo uradili po pitanju rješavanja stambenih pitanja porodica poginulih boraca i pružanju jednokratnih pomoći  onim porodicama koje same pokušavaju da riješe svoje stambeno pitanje“, rekao je  Dragičević i dodao da će se ovaj proces nastaviti i u narednoj godini.

Načelnik opštine Milorad Simić se zahvalio predsjedniku republike Srpske što njeguje ovu tradiciju.

„Drago mi je da će brzo doći trenutak kada će svi koji su dali svoj život za ovu ljepotu, koju danas uživamo ,a koja se zove Republika Srpska, biti odlikovani. Porodicama je teško vratiti njihove najmilije ali ćemo im se odužiti na način da radimo i gradimo Republiku Srpsku, da poštujemo prava ovih porodica  ali da nikad ne zaboravimo da su oni, za ovo što danas imamo, dali ono najsvetije-svoj život. Porodicama šaljem riječi utjehe , znam da je to malo ali je iskreno i od srca“, rekao je načelnik Simić.

Borko Popović, otac poginulog Darka, je rekao da je njegov sin tek napunio 18 godina kada je poginuo  i da je bio srpski dobrovoljac.“Poginuo je na Debeloj obali , tristo metara od kućnog praga u napadu Riječke brigade ,a nama su rekli  da smo agresori. Ovo odlikovanje mi znači puno, mi smo izgubili članove svojih porodica, gubitak  je to koji se ne može nadoknaditi ničim ,a odlikovanje je jedna zahvalnica i sada ipak vidimo da neko vodi računa o tome i da nismo sami“, rekao je Popović  i zahvalio se predsjedniku Republike Srpske na dodijeljenom odlikovanju.

Ukaz predsjednika RS broj 01-136-2208/18 i 01-136-3177/18 od 27.6.2018. i 3.9.2018. godine

Sa područja opštine Prnjavor odlikovani  su:

Vojna posta Prezime Otac Ime
7029 Petrovo JELISIĆ Uroš SLAVKO
7519 Prnjavor HLADUN Vlado MIHAJLO
7519 Prnjavor MITROVIĆ Nedo MOMIR
7519 Prnjavor PEULIĆ Vida LJUBIŠA
7519 Prnjavor SAMAC Čedo RANKO
7519 Prnjavor ŠUMAN Danilo MILADIN
7519 Prnjavor TEŠIĆ Jevto VESELINKO
7519 Prnjavor VASIĆ Ratko SLOBODAN
7519 Prnjavor VUKOMANOVIĆ Janko ŽELJKO

DODJELJENA POSTHUMNA ODLIKOVANJA ZA 39 BORACA VOJSKE REPUBLIKE SRPSKE


U prnjavorskom Centru za kulturu 01.12.2017.g. dodijeljena su posthumna odlikovanja za 39 boraca Vojske Republike Srpske sa područja opština Doboj, Derventa, Petrovo, Stanari i Prnjavor. Odlikovanja su dodijeljena Ukazom predsjednika Republike Srpske Milorada Dodika, a uručili su ih izaslanik predsjednika Siniša Karan i načelnik opštine Prnjavor Darko Tomaš.

Izaslanik predsjednika Republike Srpske Siniša Karan izjavio je da su ovim odlikovanjem svi građani Republike Srpske iskazali svoju zahvalnost onima koji su svoj život ugradili u njene temelje.

“Mi i buduće generacije smo dužni ponavljati istinu, da je Republika Srpska stvarana na slobodarskim i patriotskim osjećanjima srpskog naroda i da je drugi mogu priznavati samo kao takvu”, istakao je Karan.

Načelnik opštine Prnjavor Darko Tomaš izrazio je zahvalnost porodicama poginulih boraca, te naglasio da su borci sa područja opštine Prnjavor dali nemjerljiv doprinos stvaranju Republike Srpske.

“U temelje Republike Srpske život je položilo 626 boraca sa područja naše opštine i to najbolje govori o žrtvi koji su naši sugrađani dali”, istakao je Tomaš i naglasio da je žrtva utoliko veća, s obzirom na činjenicu da Prnjavor tokom ratnih dešavanja nije bio izložen neposrednim borbenim dejstvima. OPŠTINA PRNJAVOR

Odlikovanja su dodijeljena  za 4 poginula borca Iz prnjavorske brigade  i 2 iz 27.mtbr.
Prema podacima iz informacije o pravima boraca [2] 56 boraca primaju naknadu po osnovu odlikovanja madaljom i 4 borca po osnovu odlikovanja ordenom.

Ukaz predsjednika RS 01-136-1884/17 od 22.6.2017. godine

posthumno odlikovani:

Vojna posta Prezime Otac Ime
7519 Prnjavor ĐURIĆ Milovan NENAD
7519 Prnjavor STEFANIŠIN Ivan PETAR
7127 Derventa USORAC Ranko NEDELJKO
7519 Prnjavor JANJIĆ Tomo LJUBIŠA
7491 Ilijaš ADŽIĆ Cvijan MILOVAN
7531 Grahovo AREŽINA Boško MIRKO
7519 Prnjavor AULIĆ Milenko ZORAN
7531 Grahovo BALIĆ Muharem SULEJMAN
7446 Drvar BAŠIĆ Nenad PREDRAG
7519 Prnjavor BUKALO Taras MITAR
7512 Lukavica BURSAĆ Ratko STOJAN
7029 Petrovo DABIĆ Miloje ČEDO
7519 Prnjavor DEVIĆ Obrad SLAVKO
7029 Petrovo DOSTANIĆ Vlado LJUBO
7333 Banja Luka DRAGUŠIĆ Božidar GORAN
7029 Petrovo ĐURIĆ Jovo RANKO
7519 Prnjavor DVORANČIĆ Radivoj DOBRINKO
7531 Grahovo GRADINA Nikola DRAGAN
7319 Petrovac GRBIĆ Dane ZORANA
7531 Grahovo GVERO Boško MILOŠ
3193 Prnjavor JANJIĆ Tomo LJUBIŠA
7519 Prnjavor MAČINKOVIĆ Jure JOSIP
7519 Prnjavor MALIĆ Dragutin DUŠKO
7218 Doboj MARIĆ Ljubomir ŽELJKO
7519 Prnjavor MILANOVIĆ Ljubomir ANĐELKO
7033 Vogošća ŠIKULJAK Ranko SAŠA
7127 Derventa VINČIĆ Mirko DRAGO

Ukaz predsjednika RS od 28.6.2016. godine

posthumno odlikovani:

Vojna posta Prezime Otac Ime
7033 Vogošća KOVAČEVIĆ Pero ŽIVOJIN
7063 Lukavica PETKOVIĆ Nikola STRAHINJA

Ukaz predsjednika RS od 28.6.2015. godine

posthumno odlikovani:

Vojna posta Prezime Otac Ime
7519 Prnjavor PEULIĆ Veljko DUŠKO
7015 Banja Luka STANIĆ Branko NEDELJKO

30 godina od prelaska Odreda TO u ZS

Navršeno 30 godina kako je Odred  TO PRNJAVOR prešao na Zapadno-slavonskom ratištu, 13.10.1991. godine

ODRED TO OPŠTINE ISPUNIO ZADATAK

Osnovna škola u Lamincima, 2021.

Početak ratnog puta počinje kada Prvi prnjavorski  teritorijalni odred pod komandom kapetana prve klase Živojina Kuzmanovića, po naredbi komande 5. korpusa sa 119 boraca i starješina po kišovitom vremenu 13.10.1991. oko 13.00 časova iz rejona prikupljanja s.Laminci kod Gradiške, prelazi r. Savu i uvodi se,  pod dejstvom minobacačke vatre i snajpera, na  liniju odbrane u Donjim  Bogićevcima, u Zapadnu  Slavoniju, RH,  u zoni odgovornosti 329. oklopne brigade JA.[1]

 

mobilizacijsko zborište Odreda TO opštine 30 godine poslije.

Odred je mobilisan 18.9.1991. godine i prvi komandant je bio k1k Milorad Kuzmanović- Kuzmo, postravljen na ovu dužnost još 1978. godine. Zbog određenih problema u izvršenju uloge i zadataka odreda[2] ,po naredbama predpostavljenih komandi, smenjen je sa dužnosti komandanta odreda i na njegovo mjesto postavljen k1k Živoj Kuzmanović 12.10.1991. godine u rejonu prikupljanja  Lamincima, opština Gradiška

Naredbom od 18.10.1991.  godine, komande 5. korpusa, odred je izvučen iz sastava 2. partizanske brigade TO i pretpočinjen  komandi  329. oklopne brigade na novu lokaciju s. Gornja Varoš,  a na položaj u rejonu Dragalić. od 31.10. do 16.6.1992. godina kada se odred izvlači iz sastava 329.okbr JA i odlazi u rejpon Prnjavora.

Prema prikupljenim podacima brojno stanje Odreda  u 1991. godini,  mobilisano po ratnoj formaciji 319 vojnih obveznika: oficira 22, podoficira 56 i vojnika 241, do 13.10.1991. godine. Prelaskom r.Save u sastavu 329. okbr JNA bilo je raspoređeno 540 boraca: vojnika 397, podoficira 116 i 27 oficira.  163 mobilisanih je prešlo r. Savu. Zbog kasnijeg unapređenja, došlo je do povećanja brojnog stanja podoficira i oficira [3]

Stanje u rejonu odbrane teritorijalnog odreda Prnjavor u novembru 1991. godine[4]  i do kraja držanja odbrane je bilo stabilno i čvrsto u sastavu 328.okbr JNA, sa elementima:

Neprijateljske namjere. Snage 122. br ZNG HV vrše su stalne, pa čak i za vrijeme primirja, pripreme za izvođenje napada, jačine oko 500 pripadnika, grupisani na liniji Zgonovi – Poljane – Gorice, a jače snage na liniji Prvča – V. Grede, oko 2000 pripadnika.

Cilj dejstava ustaških snaga je bio da osloncem na naseljena mjesta i zaprečavanjem spreče dalji prodor naših snaga, nanesu gubitke i stvore uslove za izvođenje napadnih dejstava na pravcu: Poljane – Dragalić – Okučani.

Ustaške snage su sve masovnije vrše ubacivanja u šumu Prašnik, na krila i međuprostore naših snaga. Posljednje primirje koriste za dovlačanje novih snaga i pregrupisavanje već postojećih.

  1. okb sa odredom-bTO Prnjavor, 1/inžb (-1) TNM i slavpvo 30/2, organizuje odbranu u rejonu: s. Gorice – s. Dragalić – s. D.Bogićevci. zadatak: Upornom odbranom i aktivnim dejstvima, uz masovno zaprečavanje i u sadejstvu sa susjedima nanijeti ustaškim snagama gubitke i sprečiti im prodor na pravcu s.Gorice – s.Dragalić.

Podržava BrAG 122mm 329.okbr. KM odreda bilo je u rejonu OŠ s.Dragalić.

Desno, u rejonu s.Gorice – Donji Bogićevci odbranu je izvodio 3. okb sa zadatkom da spriječiti prodor ustaša iz pravca s.Gorice – s.Velika Greda. Lijevo odbranu izvodi 2.okb. sa zadatak: Spriječiti prodor neprijatelja na pravcu: Mašići – Medari – Gornji Bogićevci.

Odluka je bila organizovati odbranu u dodijeljenom rejonu sa ciljem: da u  sadejstvu sa susjedima, uz artiljerijsku podršku i zaprečavanje nanijeti ustašama gubitke i ne dozvoliti im prodor preko rejona odbrane ka selu Okučani. Težište odbrane je bilo  na pravcu Poljane – Dragalić.

Borbeni poredak za odbranu odreda-bataljona TO u liniji : pruga – s.Dragalić – nadvožnjak. Gotovost za odbranu: odmah.

1.pč bto je posijedala  i branila rejon odbrane: desno, nadvožnjak autoputa, lijevo put za s.Poljane, 500m po dubini. sa zadatkom: U sadejstvu sa drugom četom, kao i lijevim i desnim susjedom uz art. podršku  i masovno zaprečavanje, nanijeti „plavom“ gubitke i ne dozvoliti im prodor preko rejona odbrane čete.

2.pč bto je posijedala i branila rejon odbrane: desno put za s.Poljane, lijevo 300m preko pruge. sa zadatakom: U sadejstvu sa desnim i lijevim susjedom, 2.okb, organizovati aktivnu odbranu uz aktivnu podršku prateće čete organizovati odbranu na pom pravcu i ne dozvoliti „plavom“ prodor ka s.Okučani i dalje.

Prateća četa sa vodom mb82mm i vodom BsT82mm organizovala  je vatrenu grupu sa zadatkom: da  podržati izvođenje odbrane čete otvaranjem vatre po rejonima: s.Gorice – s.Poljane – ciglane, i  spriječiti napredovanje snaga neprijatelja na pravcu duž autoputa, duž pruge i iz pravca s.Poljane u pravcu s. Dragalić.

Organizovano je neprekidno osmatranje praktično ispred prednjeg kraja vlastite odbrane. Odjeljenja osmatrača obezbijediti radio uređajima radi neprekidnog izvještavanja KM bataljona.(korićženi su noćni nišani za osmatranje i dejstvo).

Težište inžinjerijskog obezbjeđenja imati na utvrđivanje i zaprečavanje.

Borci odreda TO u zimu 1992. godine

zima 92.

Komandant TO opštine Prnjavor na obilježavanju prve godišnjice lpbr-

komandant lpbr major Živković i lijevo kamandant TG3 puk Lisica

13.10.1991. godine, odlazak odreda teritorijalne odbrane Prnjavor u Zapadnu Slavoiju i bez predaha časno izvršavanje zadataka do dolaska snaga UNPROF-ra, Nova Varoš, Gređani, Donji Bogićevci, Gorice i Dragalić. U tom periodu izgubili smo tri druga borca i mnogo zadobijenih rana. Šta reći za sada više – ostalo se sve zna, nego zahvalnost svim borcima i starješinama koji su u to vrijeme smogli snage i ostali ono što su bili vojnici, starješine, ratnici. Treba istali da je kroz odred prošao veliki broj  boraca koji su kasnije svoja ratna iskustva prenosuli na svoje  drugove borce.

U drugom govoru povodom druge godišnjice, komandant lpbr:

Prnjavorski odred TO, i pored mobilizacijskih i kadrovskih problema, u jednom dijelu uspijeva da se konsoliduje i naredbi komandanta 5. Korpusa o formiranju brigade TO u Rakovačkim barama treba da krene u borbena dejstva van područja prnjavorske opštine. Na poziv Alije Izetbegovića, Odred napušta većina muslimana. Ipak, Odred je sa 120 vojnih obveznika, 10.10.1991. godino otišao u Lamince, a narednog dana u Lamince je otišlo je još 140 vojnih obveznika koji su nakon smotre i saopštenja da ide u borbena dejstva preko reke Save odbili naređenje, zbog čega su razoružani vraćeni u Prnjavor.     Prva komanda ratne jedinice Odroda TO: komandant Živojin Kuzmanović, zamjenik Srećko Aulić, operativac Vitomir Đurđević, pomoćnik komandanta za obavještajno-bezbjednosne poslove   Nikola Merlović, pomoćnik komandanta za moralni rad Ivo Rakonjac, pomoćnik za pozadinu Slobodan Šljivić i 114 boraca, 13.10.1991. godine prelazi Savu i uvodi se na liniju odbrane u Donjim Gogićevcima. Od tada pa do odlaska iz Zapadne Slavonije na linijama odbrane u Gornjoj Varoši u sastavu Druge partizanske brigade, a zatim 329. oklopne brigade u Goricama i Dragaliću, uz stalne provokacije i žestoke okršaje, kroz odred je prošlo oko 900 boraca, od kojih su tri -poginula i više ranjeno. Odred je kasnije, kao 1. bataljon bio okosnica formiranja Prnjavorske lake pješadijske brigade.

Borac Ljubo Božić, komandir interventne jedinice u 1.lpb za Glas borca lpbr, kaže:

Božić

intv 1.lpb

Za mene je rat počeo još u Zapadnoj Slavoniji, gdje sam se obreo na lični zahtjev, znači dobrovolјno. Razumlјivo je da sam danas lјut irazočaran s obzriom na orgije i ustaška šepurenja po Slavoniji, koju smo nakon 8 mjeseci napustili uvjereni da srpski narod nikada više neće seliti. Bio sam na odmoru kada su obRvili vijest da narod ponovo bježi i da Zapadnu Slavoniju ponovo gubimo. Uz razočarenje,  i ogorčenje, sjetio sam se te prilike naših odlazaka preko Save. Pjevali smo onu „Savo vodo i te tvoje vrbe, nećeš vićše pronositi Srbe“. Bio sam tada ponosan što, i meni zahvalјujući, Savom više neće plutati srpski leševi. da mi je neko tada govorio da će do toga ponovo doći, odgovorio bih mu da je u groznici i da bunca. Na žalost i srpsku sramotu, danas slušam kako leševe Srba viđaju i naši graničari na Savi kod Odžaka. Ja sam samo lјut i razočaran, savjest mi je inače čista i želio bih da zapišete da bih išao da to spriječim samo da su nas zvali. Garantujem vam da od sto možda ne bi išla petorica. Ni danas mi nije jasno zašto nas nisu zvali i ko je odlučio da se ne pomogne hilјadama nedužnih i golorukih. A sada se priča da ih je oko pet hilјada stradalo od ustaškog noža i pod gusjeniiama ustaških tenkova. Nikada neću prihvatiti da niko među nama nije znao šta se sprema i kakav će kraj biti. Ja sam vjerovao u našu borbu za Zapadnu Slavoniju.

major Živojin Kuzmanović, komandant 1.odreda TO i 1.lpb, u listu NIN od 17.maja 1996. godine:

major Živojih Kuzmanović-Žika 1941-2010. komandant 1.odreda TO opštine i 1.lpb lpbr

Živojin Kuzmanović (Donji Vijacani, 1941), ratni komandant, profesor matematike, za vlast nepodoban i kao takav nezaposlen, danas je predsjednik Udruzenja boraca opstine Prnjavor. Ponosan na svoje rate uspjehe, ipak nerado o njima govori: „Za godinu ratovanja bataljon kroz koji je proslo 800 boraca izgubio je 9 i imao 67 ranjenih boraca.“ Svakodnevne susrete sa invalidima i porodicama poginulih i nestalih dozivljava kao razlog vise za ogorcenje: „Strasni su susreti sa rodbinom nestalih boraca. Nista im ne mozete reci. A vecina su poginuli i ostali na planinama. Preko njih je pretutnjala vojska. A kupili smo stare i bolesne po ulici i slali na front…“ Orden Karadjordjeve zvijezde III reda, kojim ga je odlikovao predsjednik Republike juna mjeseca 1994. godine, primio je nedavno iz ruku pomocnika komandanta Prvog krajiskog korpusa: „Kada su mi 1994. godine rekli da sam odlikovan, smatrao sam da je normalno da mi drzava dodijeli priznanje. Kasnije, kad sam vidio kako se vlast odnosi prema meni i ko je sve dobio odlikovanje, odlucio sam da ga odbijem. Prijatelji su me, ipak, ubijedili da ga primim. Nisam nimalo srecan.“ Nekako u isto vrijeme kad je dobio odlikovanje minirana je ordinacija njegove supruge, specijaliste medicine rada, u centru grada: „Iste noci minirano je pet poslovnih prostora. Znam ko je to uradio i po cijem nalogu. Zna i vlast, a zna i narod.“ Slijedi prica o nevidljivoj strani ratovanja paravojskama, dobrovoljcima, pljacki, trgovini sa neprijateljem.                                                                 Pregovori i ubjedjivanje: Poziv za mobilizaciju dobio sam 18.9.1991. godine. U Teritorijalnoj odbrani podijele nam naoruzanje i bojevu municiju i ja vidim da to nece biti vjezba. Odazvalo se nas 309. Bilo je i Muslimana i Hrvata. Sve je bilo u redu dok jednog dana ne dodjose u nas kamp predstavnici stranaka. Nas poslanik Djuric poceo je da psuje oznake JNA i trazi skidanje zastave. Nakon 15 dana dobijem naredjenje Petog korpusa da moja jedinica sa jedinicama iz Gradiske, Srpca i Dervente formira u Lamincima brigadu. Narednih nekoliko dana vode se pregovori sa nekim oficirima: jedni nece da idu sa teritorija svojih opstina, drugi hoce. Traje ubjedjivanje i kad sam vidio na sta to lici i kuda vodi, postrojim vojsku i kazem da onaj ko zeli da ide u Lamince dodje sutra na zborno mjesto. Dosla je polovina ljudi. Dosli i politicari. Predsjednik Izvrsnog odbora obukao i uniformu i kaze meni da ide i on. Pitam ga gdje su mu cinovi, a on kaze: „Ja sam obican vojnik.“ „Kad si obican vojnik i bices obican vojnik“, kazem. Kad je on to ozbiljno shvatio, kaze: „Ja cu doci za 24 sata.“ Nije dosao! Stigli smo u Lamince, a tamo nema ni komande ni komandanta. Cekamo, dolazi neki general Tica. Kaze nam da idemo na front. Niti znamo gdje idemo, niti smo izvidjeli teren, ne znamo nista… Postrojim vojsku i kazem: „Ja vam necu lagati. Mi odavde idemo u rat. Ko zeli da ide neka krene, ko nece neka ostane.“ Tako je nakon tri dana „priprema“ krenulo u rat nas 178 od 309 koji su se odazvali mobilizaciji.                                                                          Karta i flomasteri: U Donje Bogicevce dovede me neki kapetan i kaze: „Vidis ovo selo. Njega branis odavde dovde.“ I ode. Pitam neke ljude gdje je komanda i oni me odvedu do komandanta. Ulazim i vidim – na kaucu lezi ogroman covjek, pokriven cebetom. Pitam jednog mladog kapetana gdje je komandant i on mi pokazuje tog pod cebetom. Pitam ga je li ziv, a on odgovara: „Jeste, ali sad ga zdrmala mina.“ Trazim da mi se da polozaj neprijatelja i borbeni zadatak, a on vadi cistu kartu i tuce flomastera i kaze: „Evo ti, crtaj sebi!“ Ja mu kazem da ja ne znam gdje je neprijatelj, a on kaze: „Ne znam ni ja.“ Vidim da tu nemam sta da trazim i vratim se da rasporedim vojsku i formiram odbranu. Saznao sam u kom pravcu je mjesto Prasnik i tamo okrenem odbranu, ocekujuci napad iz tog pravca. Medjutim, neprijatelj je bio lijevo od nas na brdu Gorica i mogao nas je sve pobiti. Srecom, jedna mina prvog dana ubi zdrijebe na njivi u nasoj blizini pa se vojska uozbilji i udje u zaklone. Odatle smo se morali povuci.                 Dolazimo u selo Gredjane i bivamo prepotcinjeni oklopnoj brigadi. Jedne veceri okupi nas komandant i cita naredjenje: ponovo zauzeti Donje Bogicevce i Goricu. Govori covjek, a znoj ga obliva. Pitam ga postoje li minska polja, gdje je neprijateljska artiljerija, ko nas podrzava… Kaze: „Ja sam vam procitao naredjenje koje sam primio.“ Krenem iz komande i sretnem jednog komandanta bataljona. Covjek sav izgubljen, kaze: „Mi smo gotovi.“ Vidim, njegova vojska bjezi. Obidju moji ljudi liniju i vide da su svi pobjegli osim mog bataljona. Eto, vidite! Naredjenje je dobila brigada koja treba da ima 3 000 ljudi a ostalo je nas 150 da izvrsi zadatak. Napisem tada pismo komandantu korpusa da mi vise ne postojimo, pa smo ponovo prepotcinjeni novoj brigadi.                                                                                                                                                      Dobrovoljci: Jednog dana zove me komandant i naredjuje mi da povedem svu vojsku i da spasavam selo Goricu, gdje su u napadu razbijeni dobrovoljci. Na Gorici bilo je 1 000 tih cetnika (tako smo zvali Seseljeve dobrovoljce iz Srbije). Devedeset mojih boraca zaustavilo je napad neprijatelja, a njih hiljadu bjezi. Kada su ih Hrvati napali u rejonu Masicke Sagovine listom su bjezali i ostavili najmodernije naoruzanje i opremu. Oni nisu bili nikakva vojska. Njihovo ratovanje svodilo se na pljacku. Bilo je casnih dobrovoljaca, pojedinaca koji su dosli da se dokazu i bili su hrabri borci. Kada je dosao general Vukovic zaveo je red u vojsci RSK i naredio da dobrovoljci napuste Slavoniju. Narucio je za njih 20 autobusa i naredio im da naoruzanje ostave kod mosta u Gradiski. Oni su pet dana lezali po travi a nisu htjeli da predaju oruzje. Onda je na most doveo protivavionske mitraljeze, okrenuo prema njima i zaprijetio da ce ih sve pobiti. Tako ih je sve istjerao.                                                                                                                                       Akcija paravojske: U Gornjoj Varosi dobijem naredjenje da se javim u Staru Gradisku. Dodjem tamo, kazu, moras u kasarnu „Kozara“ u Banjaluci. Sretne me kolega i kaze: „Sta radis ovdje, u Gornjoj Varosi ti je darmar.“ Vracam se u Gradisku i srecem svog zamjenika, sav se trese: „Komandante, tamo je pokolj. Hoce sve da pobiju.“ Sjedam u auto i u Gornjoj Varosi zaticem stanovnistvo postrojeno uza zid a ispred BOV sa mitraljezom. Izlazim i pitam: „Ko ovdje komanduje?“ Kazu: „Svabo“. Sreca pa sam tog Svabu upoznao ranije. Zovnem ga i pitam sta hoce sa ovim ljudima. Kaze on: „Sve pod zemlju.“ Naredim mu da za deset minuta napusti moju zonu odgovornosti. Narodu kazem da ide svojim kucama, a oni svi stoje kao ukopani. Uhvatim jednog za ruku i povedem i ostali krenu za nama niz ulicu. Nailazimo pored seoske crkvice koju su ovi srusili PAM-om. Ostao samo jedan dio tornja i na njemu visi Isusovo raspece. Zene padose na zemlju i pocese mi ljubiti noge. Kazu: „Ti si nas Isus.“ Pisem komandi izvjestaj o tome sta se dogodilo sa tacnim podacima gdje je i sta ukradeno. To me je moglo kostati glave jer sam kasno shvatio da je to tako trebalo biti. A sta je bilo? Mene je trebalo izvuci da bi u selo upala paravojska i obavila svoj posao. Kad sam ja otisao oni su dosli mom zamjeniku i rekli da treba da izvrse pretres, a da on izvuce svoju vojsku iz sela i vrsi obezbjedjenje. Sve zivo su u selu opljackali.

ZAKLJUČAK

Ratni put odreda TO opštine Prnjavor  trajao 245 ratnih dana ili 8 mjeseci i 2 dana, od 13.10. do 22.5.1992. godine, a vojne knjižice zaključene 15.6.1992. godine u vojnoj pošti 8840 Banja Luka. Kroz odred , prema prikupljenim podacima, raspoređeno je bilo 540 borca:  27 oficira, 116 podoficira i 397 vojnika. Kroz jedinice odreda je prošlo 572 boraca.  Tri borca su poginula, a 159 je ranjeno, povrijeđeno ili bolesno. Prosjek godina života 28,9 najmlađi 18, a najstariji 58 godinu. Ukupno provedeno 1808 mjeseci rata kod boraca. Poslije rata umrlo je 49 boraca.[5]

Komandant TO opštine na ratištu Zapadne Slavonije, 1991.godine sa borcima odreda.

Ratni put Brigade je dug i mukotrpan. ali pobjednički. Počeo je na ratištima Zapadne Slavonije, a samo nešto kasnije na granicama prnjavorske opštine, na derventskom ratištu. Dakle prije zvaničnog formiranja Brigade. Tadašnji Odred teritorijalne odbrane, nakon skloplјenog primirja na slavonskom ratištu. ušao je u sastav Brigade kao 1 . batalјon (komandant lpbr u prvom Glasu borca lpbr)

III_1993. Naš zavičaj ZSR

[1] Iz ratnog dnevnika odreda, brigade- borbeni put lpbr 1991-1995. godine, materijal iz 1997. godine

[2] bilo je i obavještenja za javnost, jedno od 8.10.1991.godine  komande odreda TO građanima opštine Prnjavor:

major Milorad Kuzmanović 1947. – 2003.

Odred teritorijalne odbrane opštine Prnjavor kao dio oružanih snaga Jugoslavije ima prevashodni zadatak da brani sve građane i cjelkovitost opštine Prnjavor, a u čijem sastavu se nalaze pripadnici svih naroda i narodnosti opštine Prnjavor. Odred TO je mobilisan 18.9.1991. godine i lociran je u rejonu sela Lužani, gdje se vrši vojno-stručna obuka njegovih obveznika u cilju jačanja borbene gotovosti svog sastava za dejstva na području opštine Prnjavor u slučaju agresije kao i u cilju odvraćanja eventuvalnih međunacionalnih sukoba. Naša opština je oduvijek krasila skladne međunacionalne odnose a što je naše najveće bogastvo i čije očuvanje predstavlja i život svih nas. Samim svojim formiranjem i dejstvom odred je već do sada odigrao značajnu ulogu na smirivanju stanja i sprečavanju mogućih međunacionalnih tenzija.                                                                                                                                         S obzirom na veliko interesovanje roditelja, supruga, djece, braće, sestara, prijatelja i djevojaka naših vojnih obveznika da li odred odlazi sa područja naše opštine Prnjavor. Komanda odreda TO opštine Prnjavor ih obavještava da Odred ostaje na području opštine Prnjavor kako bi mogao efikasno da izvršava sve zadatke u cilju odbrane stanovništva i materijalnih dobara naše opštine.

[3] Prema ratnoj formaciji odred je brojčano iznosio 343 pripadnika i spadao je u jače manevarske jedinice TO opštine za izvršavanje zadataka i izvan teritorije opštine. Odred je po formaciji brojao 18 oficira, 28 podoficira i 297 vojnika. Motornih vozila 5, a stoke 61.

[4] Zapovijest komandanta odreda-bataljona TO KIK Živojina Kuzmanovića u   s. Dragalić, za odbranu komandirima 1.2. i prateće čete odreda od 26.11.1991. godine, vidi zapovijest-26.11.1991.

[5] Nije bilo obilježavanja i okupljanja pripadnika odreda TO opštine povodom godišnjice formiranja i odlaska odreda na svoj prvi ratni zadatak na ratište Zapadne Slavonije.

29 godina od oslobođenja Broda

Ovoga mjeseca  je 29 godišnjica obilježavanja oslobođenja Broda, 7.10.1992. godine.

PRNJAVORSKA BRIGADA OMOGUĆILA UVOĐENJE JEDINICA VRS U OSLOBAĐANJU BRODA

Borbe za oslobođenje Broda otpočele su iznenadnim upadom boraca osinjske lpbr na zauzimanju dva rova na obodnom kanalu na magistralnom mostu r. Ukrine kod Žeravca, što je prnjavorska brigada u naletu iskoristila za zauzimanje daljih rovova i izbijanje na s. Zborište i omogućila uvođenje ostalih pješadijskih i oklopnih jedinicaTG-3 kroz njen raspored i naprijed prema Brodu.

Počelo je od  3. marta 1992. do 7. oktobra iste godine kada su okupirale regularne hrvatske snage i paravojne jedinice sastavljene od Hrvata i Muslimana tog dijela Posavine. Ujedno, hrvatska država postavila je u Bosanski Brod i svoju političku vlast koja je trajala sedam mjeseci, sve dok pripadnici VRS nisu Brod oslobodili.

Okupacione snage ubile su 244 i ranile 570 vojnika i srpskih civila, i u 10 logora utamničili dvije hiljade Srba. Oslobodioci svjedoče da je na Brod uslijedila žestoka akcija srpske vojske.

Poslije uspješno završene 2 faze proboja Koridora 1992. godine, oslobađanjem tog dijela Posavine i izbijanje na obalu r. Save u rejonu sela Prud.

Prema prikupljenim podacima brojno stanje lpbr u 1992. godini po mobilizaciji je raspoređeno  1461 boraca: oficira 60, podoficira 195 i vojnika 1206, a sa pripadnicima „Vukova sa Vučijaka“ i 4.lpb  2836 pripadnika. Do 7.10.1992. godine mobilisano je 1320 boraca  [1]

Pregled po osnovnim jedinicama brigade:

  1. 1. laki pješadijski bataljan        308 boraca 
  2. 2. laki pješadijski bataljon        552  
  3. 3. laki pješadijski bataljon        324 
  4. pozadinska četa                           54 
  5. komanda brigade                        30 
  6. komanda stana                            34
  7. izviđački vod                                 45
  8. vod vojne policije                        56
  9. lar vod pvo                                   29
  10. protivoklopni vod                          9
  11. vod veze                                        20

Brigada je bila popunjena od pripadnika teritorijalne odbrane opštine i mobilizacijom  vojnih obveznika prema formaciji pješadijskih brigada lakog tipa. Brigadi je pridodat jedan tekovski vod T55. a popuna je izvršena tenkistima iz brigade.

Stanje u ljeto 1992.godine  na brodskom ratištu izuzetno je složeno. Po naredbi 1. KK prnjavorska lpbr pridodaje se TG-3 pukovnika Slavka Lisice. Brigada (2. i 3. bataljon) 25.7.1992. godine krenula je u Grk i preuzima liniju odbrane Bos.Lužani – Unka na obodnom kanalu, od dubičke brigade, koja je zbog velikih gubitaka morala biti zamijenjena. Nakon pet dana 30.7.1992. godine u Grk stiže i 1. bataljon, brigada je kompletna.

Borbe na obodnom kanalu

Lužani položaji 2.lpb

Neprijatelj sa raspoloživim sredstvima, koristeći i višecijevne bacače raketa, pokušavajući proboj kroz liniju odbrane brigade. Dobro smo ukopani, utvrdili smo položaje i svi pokušaju neprijatelja da probije kroz liniju odbrane brigade bili su bezuspješni. Komandant TG-3 izdaje naređenje: „Zadržati dostignute položaje i organizovati odbranu uz maksimalno zaprečavanje.“ Trpimo svakodnevne gubitke, imamo veći broj ranjenih i poginulih boraca. Na liniji odbrane brigada ima oko 700 boraca.

Grk, KM brigade i položaji 1.lpb i 3.lpb

Komanda brigade smještena je u selu Grk. Lijevo od nas do rijeke Ukrine je osinjska lp brigada a naš desni susjed je krnjinska lp brigada. Na obodnom kanalu neprijatelj je branio Brod, zato se tako uporno brani i žestoko napada. Prema zapovijedi TG-3 za napad morali smo naprijed a krajnji naš cilj bio je Brod.

Zapovjest za napad komandanta brigade, broj 28/92 od 17.8.1992. godine, cilj je uzimanje obodnog kanala i sela Zborišta, izbijanje na kotu 93 i stvaranje uslova za daljnja ofanzivna dejstva do krajnjeg cilja. U toku 17.8.1992. godine, izvršene su sve pripreme, izvršena su komandantska i komandirska izviđanja, jedinice za podršku dobile su konkretne zadatke, svi učesnici ove akcije dobili su precizne zadatke. Gotovost za napad 18.8.1992. godine u 05.00 časova.

Pravac napada 1.pb u koloni s. Lovrići – obodni kanal – k.93 (raskrsnica)  i jedna pješadijska četa 3. bataljona prelazi obodni kanal na k. 94 i raspoređuje se lijevo od 1.pb u rejonu kuća na obodnom kanalu. Nešto kasnije uvodi se i jedan naš tenk T-55 u rejon 1.pb radi podrške. U predveče u prve kuće prema koti 93 upućuje se 3.pb.

Drugi bataljon napada pravcem obodni kanal – kota 94 – s.Zborište. Jaka artiljerijska priprema počela je u 06,00 časova,

1. bataljon napada sa dvije čete a u ulozi komandira 1. pješadijske čete je komandant bataljona major Živojin Kuzmanović, u 1.pč nalazi se i PNŠ za OP,  u ulozi komandira 2. pješadijske čete zamjenik komandanta bataljona k1k Nikola Merlović. Takođe u ulozi komandira pješadijske čete 3. bataljona komandant k1k Ratko Desić.

Poslije artiljerijske pripreme 1. i 3. bataljon kreću u napad, u streljački razvijenom stroju i borci se prebacuju od obodnog kanala uz borbu – žestoka borba prsa u prsa, bacaju se bombe u rovove, jedan broj neprijateljskih vojnika uspeo je pobjeći, a na liniji odbrane obodnog kanala ostala su 32 tijela neprijateljskih vojnika.

Dokumentarni film na RTRS

1:36:08 prešli smo ododni kanal i uzeli 5 rovova..

Borba je trajala oko 15 minuta, neprijatelj je bio razbijen, ali je i dalje pružao žestok otpor. Na osnovu dokumenata nađenih kod poginulih vojnika, obodni kanal na pravcu napada branili su pripadnici HV iz Bjelovara.

Dokumentarni film na RTRS

1:35:18 lijevo od nas je bila Osinjska brigada …

Po prelasku obodnog kanala 1. i 3. bataljon nisu mogli dalje, tražena je pomoć da se iskoristi početni uspjeh i krene prema koti 94 i s.Zborište.

U 12,00 časova na obodnom kanalu postavljen je lansirni most. Od komandanta knjinske lake pješadijske brigade major Mike Škorića tražili smo pomoć da se uvedu tenkovi, odbio je pomoć, a tada 1. i 3. bataljon organizuju odbranu na dostignutoj liniji. Naš Drugi bataljon koji je trebao prema naređenju krenuti u napad, nije uopšte krenuo.

U večernjim časovima – oko 21.00 čas, neprijatelj uvodi tenkove, tuče dostignuti položaj 1. pješadijski bataljona i teško ranjava sedam boraca. Jak neprijateljski napad nismo mogli izdržati i u toku noći morali smo se povući, a stvoreni mostobran na obodnom kanalu ostaje da štiti vojna policija i 1. pješadijska četa k1k Nedeljka Davidovića iz 2. bataljona. Nakon dva dana, zbog jakog pritiska neprijateljskih snaga, morale su se povući snage 2. pb na liniju odbrane u S.Žeravac- s.Unka.

Dokumentarni film na RTRS

1:36:25 za kratko vrijeme uspjeli smo doći 150m do komunikacije Zborište – Kolibe

Izvanredno organizovana, početni uspjeh za divljenje, šta sve to vrijedi kada koordinacija među jedinicama nije dobra, san da se neprijatelj  pokrene sa obodnog kanala, stvori osnova za dalja dejstva i uzimanje Broda, odlaže se za neku novu priliku.

Borbe za oslobađanje sela Zborišta

Na obodnom kanalu nema mira, svakodnevne žestoke borbe. Naš lijevokrilni – osinjska brigada, 30.9.1992. godine uspijeva probiti neprijateljsku odbranu i postavlja lansirni most na kota 98 [1], na glavnoj komunikaciji Derventa-Brod, time su stvoreni uslovi da i naša brigada krene u ofanzivna dejstva. Preko postavljenog mosta prelazi naš

Drugi bataljon, ojačan vodom vojne policije, brigadnim izviđačima i pridodanom tenkovskom četom. Vojna policija i izviđači čiste lijevu obalu obodnog kanala prema selu Matići i kotu 94 u s.Zborište.

Zborište, spomenik kod crkve

prema koti 94. ododnog kanala od Zorišta,mesto zasjede 2.lpb

Naše snage izbijaju u s.Zborište na 150 metara do komunikacije Zborište-Kolibe. Pojačanje ustaša, koje je išlo prema obodnom kanalu, upada u zasjedu, tu je likvidirano 34 neprijateljska vojnika i zarobljena tehnika.

Glas Srpske od 6.oktobra, komandant prnjavoske brigade pokazuje neprijateljske bunkere na obodnom kanalu.

U s.Martići, obodni kanal probija 1. bataljon, brigada je kompletirana na lijevoj obali obodnog kanala, a pred samim s.Zborište. Narednog dana, 1.10.1992. godine, 2. bataljon ulazi u s.Zborište – raskršće. Od kapele u s.Zborište 1. bataljon čisti teren prema koti 93.

k1k Ratko Desić- Roda, 1947.komandant 3,lpb, nakon ranjavanja 1992. godine

Treći lpb vatrom podržava dejstva 2.lpb dejstvujuću preko obodnog kanala u pravcu s.Zboriušta, dok je dio jedinice u neposrednom borbenom doboru sa neprijateljem. I 1.10. i 3.lpb prelazi u s.Zborište i zauzima položaje za napad sa lijeve strane puta Zboriše – Kolibe.               U narednim danima bataljoni vode borbe i teško se napreduje, jer neprijatelj izvodi i protivnapade, gdje  u tim borbama gube i jedan tenk, a i borbena situacija nije bila jasna zbog pravca napada  bataljona brigade prema Novom Selu i dalje prema Sijekovcu.

kota 93. na obodnom kanalu

U s.Martići lansiran je pontonski most, stvoreni su uslovi da krnjinska brigada sa protivoklopnom jedinicom pređe na lijevu obalu obodnog kanala i kroz redove naše brigade, a preko kote 93 krene na Gornje Kolibe. (2000-II Srpski borac, članak Tenkisti đenerala Lisice), Ipak je Prnjavorska brigada prava izbila prema k.93 i omogućila uvođenje tenkova 2.okbr i ostalih jedinica.

BORCI LPBR GOVORE

major Kuzmanović Milorad – Kuzmo 1947. – 2003.

Komandant 2.lpb k1k Milorad Kuzmanović o borbama na obodnom kanulu u Glasu borca 1.Plpbr:  U taktičkom smislu, najteže mi je bilo na brodskom ratištu, prilikom prelaska Obodnog kanala. U jednom danu sam imao trojicu poginulih i devet ranjenih. Da bude još gore, sa našeg lijevog krila, položaj je napustio jedan batalјon, ne sjećam se više kojoj brigadi je pripadao. Bili smo uklinjeni u neprijatelјsku odbranu, a i noć se spuštala. Znali smo da su desno od nas neperijatelјske formacije, ali ne i da je naše lijevo krilo ostalo potpuno nezaštićeno. Komandant brigade Vlado Živković je znao za ovu činjenicu, ali je ipak donio izuzetno rizičnu odluku. Ostali smo na dostignutoj liniji, mada je postojala realna opasnost od odsijecanja i okruženja, kako Drugog, tako i tenkovskog batalјona, koji nam je pridodat. Na sreću, to se nije desilo. da smo se povukli, pitanje je kada bi i uz kakvu cijenu Brod vidio konačnu slobodu.

.Pripadnik 1.pješadijske čete 3.lpb, borac Zenjo Procak, kaže u Glasu borca 1.Plpbr: Na Obodnom kanalu, u 1 rejonu Zborišta, umalo da naletimo na ustašku interventnu grupu iz Sijekovca. I da smo naišli samo koji minut ranije, bili bismo njihove žrtve. Desilo se obrnuto. Veći broj ustaša ostao je zauvijek da leži. Nas je htjela sreća. Imali smo samo dvojicu lakše ranjenih. Kasnije nam Srbi, koji su bili u ustaškom logoru u’Sijekovcu, ispričaše da su ustaše tada imale 17 mrtvih i veći broj ranjenih. Prijetili su osvetom do danas im to nije pošlo za rukom.

Komandir voda vojne policije , vodnik Golub Španić u Glasu borca lpbr:

Oslobođenju Broda prethodile su žestoke i krvave borbe duž Obodnog kanala. Vojna policija i borci iz sastava protivdiverzantskog voda dobili su zadatak da stvore uslove za uvođenje brigade u borbu, za osvajanje kote 93 (prema Zborištu) i Zborišta. Po prelasku kanala policija je napredovanje nastavila lijevim, borci sa iskustvom za protivdiderzantska dejstva, desnim krilom. Prilikom napredovanja dio snaga policije nastavlјa prema Zborištu, dio se pridružuje PDV-ejcima. Samo nakon sto metara druga grupa biva zasuta mecima od koji smrtno stradaju Slavko Kuzmanović i Mirolјub – ČIČA Savić, obojica iz sastava PDV-ea. Jedan momak iz ovog sastava i Goran Popadić iz vojne policije izvlače smrtno ranjenog Slavka, policajci Mošo Jotanović i Želјko Vrhovac, već izdahnulog i sa desetak metaka izrešetanog, Čiču. Dok je u stojećem stavu pokušao da ga zarobi živog, pokosio ga rafal šiptara Muratija iz Ohrida. Ime su mu pročitali iz dokumenata, do kojih su došli pretresajući tijelo ustaše – Albaneza. Teren uz Obodni kanal je očišćen, osvojena je i kota 93. Brigadi je omogućeno napredovanje prema Sijekovcu i dalјe u dubinu brodskog ratišta, ali bez Slavka i dvojice. Neustrašivosti se i danas priča sa nesmanjenim divlјenjem i neizbrisivom sjetom.

major Živojin Kuzmanović, Žika, komandant 1.lpb u listu NIN od 7. maja 1996. kaže:

major Živojih Kuzmanović-Žika 1941-2010. komandant 1.odreda TO opštine i 1.lpb lpbr

Najteze je bilo na zauzimanju Broda. Imali smo zadatak da probijemo neprijateljsku odbranu na Obodnom kanalu iz pravca Grk. Nasi polozaji bili su po porusenim kucama na samo 200 metara od neprijateljske linije. Nismo znali cime neprijatelj raspolaze. Dobijemo informaciju da u Novom Selu, na pola puta do Broda, ima 20 tenkova tipa „leopard“. Možete misliti kako je bilo ići u napad kad vjeruješ da je neprijatelj tako utvrdjen. Kada smo probili liniju i ušli u Novo Selo, nigdje tenkova. Ispostavilo se da je njihova odbrana bila samo na Obodnom kanalu. U Novom Selu mi jave da se neko primjecuje kod jedne kuce. Naredim da se kuca pretrese. Pronadjemo u kuci babu koja nam se silno obradova: „Fala Bogu sto ste dosli. Jeste li vi oni sa Plehana?“ Kazu moji borci: „Nismo, baba, mi smo oni sto nas zovu ‘cetnici’.“ Kada to cu, baba poce moliti: „Imam nepokretnog covjeka, nemojte ga odmah klati, samo da mu upalim svijecu…“ Pronadjemo i jednu profesoricu. Posalje ona meni u komandu kolace. Kazu mi vojnici da ih je pitala kad ce doci cetnici.

kapetan 1 klase Nikola Merlović, zamjenik komandanta 1.lpb u Glasu borca lpbr broj 2.:

Krvava linija odbrane Unka-Obodni kanal na kojoj nas neprijatelј    svakodnevno žestoko tuče. Imamo veliki broj ranjenih i poginulih drugova. Pod najžešćom vatrom Čule, Jebra, Pošo, Pega i Peca izvlače ranjene borce. Hrabrost i požrtvovanje naših boraca u najtežim trenucima dolazi do izražaja. Bilo je neizdrživo na liniji odbrane na Unci, morali smo naprijed, a 18. avgusta major Žika sa hrabrima kreće na Obodni kanal. Ni jedan borac Batalјona nije izostao. U izvršavanju zadatka pomažu nam i minobacačlije. Dolazimo na Obodni kanal, upadamo u rovove neprijatelјa, borba prsa u prsa. Treba spomenuti najhrabrije: Čonta, Čule,Jebra, Remija, Kalabić,Major-nije bilo hrabrijih, svi su bili hrabri i borbeni.Probijen je Obodni kanal, otvoren je put za ulazak u Brod.Poslije oslobađanja Broda, zbog hrabrosti, ugleda među borcima i poštovanja od strane starješina, Čule je postavlјen na dužnost komandira voda.

vodnik 1 klase Nevenko Živković, četni starješina u 2.lpb u Glasu borca lpbr, broj 4.:

Imao bih šta da vam pričam o ovom ratu, a stupio sam još 10. juna – 92. godine. Svaki dan, od Mišinaca i probijanja koridora pa preko forsiranja Bosne i Obodnog kanala do teslićkog, brčanskog i sjeverno-dalmatinskog ratišta i evo 7-8 mjeseci kako smo na Ozrenu, svaki ovaj dan je poseban i priča za sebe. Paklenih 72 dana Obodnog kanala su ipak ostali u najdublјem sjećanju, ne samo kod mene. Pamti svaki borac da je zemlјa drhtala i “propinjala“ se od straha i bola gotovo danonoćno. Ja pamtim da sam svakog dana četu snabdijevao sa deset sanduka “sitne” municije, sa četiri sanduka 7,9 mm za M53 i obaveznim sandukom tromblonskih mina.

vodnik Dragan Tošić, komandir voda veze lpbr, kasnije načelnik veze u lpbr u Glasu borca lpbr:

kada je bilo najteže? Svakako prilikom operacije „Koridor“ i na Obodnom kanalu odnosno u završnim operacijama za oslobođenje Broda. Vrlo brzo se naprodovalo. Nije bilo struje manjkalo je i nafte i benzina agregati za napajanje naših uređaja su bili podložni čestim kvarovima. Radio veza ‘nam nije bila zaštićena, neprijatelј nas je lako i ometao i prisluškivao. Bilo je krajnje teško. ali smo i to nekako prebrodili. 

poručnik Brane Tubak komandir voda mb82mm, kasnije komandant 1.lpb u Glasu borca lpbr:

prikupljanje za BenkovacBilo je ratišta i dana kada je naše dejstvovanje zahtjevalo danonoćno. Ja pamtim da je tako bilo u Dragaliću, na Obodnom kanalu i prilikom borbe za  spajanje jedine komunikacije sa Srbijom. Govorim to zbog minobacačlija na brodskom ratištu, dali smo sve od sebe. Našu podršku, ubrzo zatim, tražili su prilikom oslobođenja Jajca. I to smo odradili perfektno. Znali smo koliko vrijedimo, viša komanda je bila prezadovoljna. Pokazali smo da smo i bolji nego što su mogli očekivati.

Oslobađanje Broda

Glas Srpske 8.10.1992.

Neprijatelj je u panici, opšti napad, ne žurimo mnogo, naređeno je da se omogući stanovništvu da se izvuče preko r. Save. Brigada oslobađa Parašlike, Hrastovaču, Lucin Trn, Novo Selo, Močila, izbili smo na granicu Republike Srpske, 6.10.1992. godine na r.Savu u rejonu Sijekovca.. Brigada posjeda liniju odbrane od ušća r. Ukrine, zaključno sa Sijekovcem koji smo čistili do kapije rafinerije nafte. Brigada je ispunila zadatak, posjeli smo liniju odbrane do rafinerije, Brod je slobodan, a neprijatelj je protjeran preko r.Save.

z/o brigade u Sjekovcu preuzima 327. mtbr , potpukovnika  Peulić Boška.

x Unka , avgust 1992. godine referent saniteta 1.lpb, PNŠ za ONP i vojni policajac obilaze položaje 1.lpb

Jedna od brojnih bitaka na ovom, uspješnom ali i krvavom ratnom putu, koje se nikada ne zaboravljaju je operacija za oslobađanje Broda. Sa svojom jedinicom u Brod je ušao Željko Petković: „Na glavnom pravcu napada probili smo neprijateljsku liniju i tome omogućili ostalim jedinicama da ovladaju predgrađima ovog grada a zatim i samim Brodom“.   (1.okbr VRS, Srpska Vojska,15.5.1995. godina, str.34)

Borbe za Brod posebno su bile teške. Nedaleko od mjesta Zborišta, za vrijeme akcije, otišao sam duboko naprijed, u klin, i naleteo na čak tri neprijateljska tenka koji su mi išli u susret. Ispalio sam jednu granatu. Ispalio i promašio. Pomislio sam tada, sve je gotovo. Ispalio sam onda i drugu. Prvi neprijateljski tenk je bio u plamenu. Treća granata je onesposobila drugi tenk tako da treći neprijateljski tenk nije uopšte ni mogao dejstvovati. Izvukao sam svoj tenk i posadu u njemu, a naše ostale borce spasio od okruženja u koga bi upali da su kojim slučajem neprijateljski tenkovi  uspjeli pogoditi moj tenk. Bilo je to samo dva dana prije nego li su srpski borci oslobodili Brod“ priča SV  Vlado Kuzmanović, 1.okbr 1.KK VRS ( Srpska Vojska , 25.6.1996. g. str. 24)

SPISAK POGINULIH BORACA LPBR 

Prezime

Otac

Ime

Rođen

Datum

Mjesto

Opština

Jedinica

GRUMIĆ

Anđelko

JADRANKO

1965

11.7.1992.

Unka

Brod

1.čete,1.pješadijskog bataljona

PETROVIĆ

Đurađ

NEDELJKO

1959

15.7.1992.

Cvek

Odžak

1.čete,1.pješadijskog bataljona

RADONJIĆ

Slavko

DRAGAN

1973

31.7.1992.

Žeravac

Derventa

izviđač brigadni

BOJIĆ

Pero

VESELKO

1964

1.8.1992.

Žeravac

Derventa

1.čete,2.pješadijskog bataljona

KITIĆ

Simo

ZDRAVKO

1954

10.8.1992.

Grk

Brod

pozadinskog voda 1.pješadijskog bataljona-kuvar

KUSIĆ

Milenko

MIRKO

1969

14.8.1992.

Prebrice

Gradačac

1.čete,1.pješadijskog bataljonaVV

STEVANOVIĆ

Slobodan

ZORAN

1961

16.8.1992.

Unka

Brod

1.čete,1.pješadijskog bataljona

VINČIĆ

Tomo

PETKO

1951

16.8.1992.

Babovac

Prnjavor

komandir voda 4.lpb

LEBURIĆ

Ljubomir

GORAN

1972

18.8.1992.

Grk

Brod

2.čete,1.pješadijskog bataljona

STOKANOVIĆ

Petar

VOJISLAV

1956

28.8.1992.

Unka

Brod

2.čete,3.pješadijskog bataljona

POPOVIĆ

Dragoljub

NEDELJKO

1951

29.8.1992.

Bosanski Lužani

Derventa

2.čete,2.pješadijskog bataljona

ĐURĐEVIĆ

Milan

STANKO

1948

1.9.1992.

Kostreš

Derventa

kv3.čete,2.pješadijskog bataljona

BANOVIĆ

Živko

NENAD

1976

4.9.1992.

Banja luka

BanjaLuka

1.čete,1.pješadijskog bataljonaVV

VASIĆ

Petar

JADRANKO

1953

10.9.1992.

Bosanski Lužani

Derventa

tenkovski vod

DOCIĆ

Anđelko

DRAGAN

1968

12.9.1992.

Unka

Brod

izviđač brigadni

DUKIĆ

Stanko

GORAN

1959

14.9.1992.

Bosanski Lužani

Derventa

PO voda 2.pješadiskog bataljona

CVIJANOVIĆ

Spasoje

NIKO

1965

20.9.1992.

Unka

Brod

1.čete,1.pješadijskog bataljona

PETKOVIĆ

Dragoljub

NEDELJKO

1958

27.9.1992.

Grk

Brod

1.čete,2.pješadijskog bataljona

MILIJEVIĆ

Pejo

VASO

1947

30.9.1992.

Zborište

Brod

2.čete,2.pješadijskog bataljona

SAVIĆ

Milan

MIROLJUB

1968

30.9.1992.

Zborište

Brod

komandir brigadnih izviđač

RADONJIĆ

Petar

VLADO

1962

30.9.1992.

Zborište

Brod

izviđač,2.pješadijskog bataljona

KUZMANOVIĆ

Sveto

SLAVKO

1971

30.9.1992.

Zborište

Brod

bataljonski izviđač

SUBOTIĆ

Đurađ

LAZAR

1959

2.10.1992.

Zborište

Brod

protivoklopni vod 2.pješadijskog bataljona

PETRUŠIĆ

Andrija

ĐORĐE

1959

2.10.1992.

Zborište

brod

vod PVO brigade

STANIŠIĆ

Gojko

MILAN

1970

7.10.1992.

Novo selo

Brod

1.čete,2.pješadijskog bataljona

MITRIĆ

Vladimir

SRETKO

1952

8.10.1992.

Zborište

Brod

pozadinskog voda 3.pješadijskog bataljona-sanitet


[1]
  Prema planu popune 1.Plpbr od 19. maja 1992. godine, brigada se popunjava sa  1276 vojnika, 134 podoficira i 89 oficira, što ukupno iznosi 1499 pripadnika.

[2]  Na KM lpbr u s. Grk dolazi načelnik štaba TG-3, puk Čavič, gdje sa PNŠ za OP lpbr sa tenkom-lansirnim mostom, koji se nalazio pored komande lpbr, odlaze sa tenkom na mjesto lansiranja mosta na r. Ukrini magistralni put Žeravac-Brod.

Sanitetski gubici brigade na brodskom ratištu: 214 lakše ranjeno, 35 teže ranjeno i 26 poginulih pripadnika brigade.Isto str.12-16.[2]

U 1.30 sati 7.10. inžinjerci 1.KK minirali su most na r. Save u dijelu Slav. Broda. Bio sam prisudan na miniranju mosta. sa druge strane, povići „Dižite ga više nam nije potreban“

[3] general Slavko lisica, komandant Taktičke grupe 3. Prvog krajiškog korpusa VRS, bio u VRS do 3.5.1994. g. Umro je 29.6.2013. godine na VMA.

2000. godine Banja Luka

Koji i u svojoj knjizi nije bio korektan prema prnjavorskoj brigadi i opštinskoj vlasti ,nije rejalno vrednovao doprinos prnjavorskih boraca u oslobođenju Broda.

Komandant 1.lpbr major Živojin Kuzmanović, podsjećajući se na jednogodišnji ratni put Prvog lpb. Hronološki nabrajajući značajnije datume od 13. oktobra 1991. godine kada je ovaj bataljon krenuo u zapadnu Slavoniju, pa do 15.juna 1992. godine kada se jedinica vratila u Prnjavor…

U Našem zavičaju Prnjavor  od novembra 1992. godine , puk Slavko Lisic a na smotri brigade kaže: Od kada se nalazi pod mojom komandom Brigada je naročito veliku uloguodigrala u borbama na Obodnom kanalu protjerivanju neprijateljskih  snaga sa ovog položaja i oslobađanju Zborišta. Bila je to dobra najava konačnog oslobođenja Broda što smo i uspjeli. Ovaj grad je 6. oktobra u 22 sata postao srpksi rekao je pukovnik Lisica.

zaključak

Na današnji dan 1992. godine jedinice Vojske Republike Srpske, pod komandom generala Slavka Lisice, oslobodile su Brod. U znak sjećanja na ratna dešavanja 90-tih godina, opština Brod svake godine 7. oktobra slavi Dan oslobođenja.

Brigada je na brodskom ratištu provela 74 ratnih dana, imala je na rasporedu 1317 boraca. Sanitetski gubici brigade na brodskom ratištu: 214 lakše ranjeno, 35 teže ranjeno i 22 poginulih pripadnika brigade.

Na brodskom ratištu učestvuju sledeće jedinice TG3 1.KK VRS: [3] isto st.126

  • 27.mtbr
  • 1/lpbr Gradiška
  • 1/lpbr Banja luka
  • 3/16.kmtbr
  • BG milicije
  • 11.pbr
  • Osinjska lp brigada
  • Prnjavorska lp brigada
  • Knjinska lp brigada
  • Brigada Vučijak

Neprijateljske jedinice  u sastavu 153. TG ustaša i zelenih beretki sa verovatnim rasporedom, isto st.116 [3]

  • dijelovi 153. posavske brigade HV u rejonu Potočani – Gložik – s.Koraće, ispred 27.mtbr
  • dijelovi 140. brigada HV Valpovo u rejonu Lovrići – Bijelaš – Parašlika (ispred prnjavorske lpbr)….
  • pri proboju na pravcu s.Zborište početkom oktobra položaje odbrane drži 105. bjelovarske brigade HV na liniji: rijeka Sava – most na komunikaciji Bos. Kobaš – Bos. Dubočac – Vakuf – Sedlići – Kalačka – tt 181 – Brnadići – Obodni kanal – tt 94 – tt 90 – duž potoka Čađavica – Struga – rijeka Sava.

komandant lpbr major Živković i lijevo kamandant TG3 puk Lisica

Brigada se 13.10.1992. godine okupila u Prnjavoru povodom obilježavanja dana prelaska prnjavorskog odreda (1. bataljon lpbr) preko r.Save u Bos.Gradišci. Tom prilikom borci lpbr Prnjavor položili su svečanu zakletvu.

zakletva 13-10-1992_govor

GOVOR-02.10.1993.Na svečanosti povodom druge godišnjice formiranja lpbr, komandant major  Vlado Živković kaže: Ključa za ovladavanjem Obodnim kanalom načinila je Osinjska brigada koja je, postavljanjem pontonskog mosta na glavnoj komunikaciji Derventa – Brod, omogućila uvođenje naše brigade u borbu. Sistemom bočnog napada neprijatelju su 30.9.1992.  godine naneseni veliki gubici u živoj sili i MTS. I ovdje su svoj veliki doprinos dali vojna policija i PDV. Ovim je omogućeno uvođenje u borbu Krnjinske i Vučijačke brigade, a naša brigada je nastavila  dejstva i oslkobodila Zborište i Novo Selo i po drugi put izbila na r. Savu. Neprijatelj je proteran preko r.Save, oislobođen je Brod. U ovim borbama bilo je više poginulih i ranjenih naših boraca. uspostavljena je linija odbrane na r.Savi od ušća r. Ukrine do Sijekovca.

Za Naš zavičaj, komandant brigade kaže: pred neprijatejem nismo i nećemo uzmicati i stope. Naša je snaga da iz borbe iziazimo jači, čvršći i odučniji. Zadatak koji nam je povjeren odbrana granica Otadžbine sa ponosom ćemo izvršavati.

Sa smotre brigade na stadijonu FK Ljubić:

U prvom broju Glasa borca lpbr komandant brigade, kaže:

Stanje na brodskom ratištu veoma je složeno. Po naredbi komande 1. krajiškog korpusa. Brigada odlazi na, po ratnim dejstvima poznati, Obodni kanal. Ovo je. sigurno, najteže ratište u odbrani. Neprijatelј je dejstvovao svim raspoloživim sredstvima. Ipak. našim protivnapadom oslobođeno je Zborište. Neprijatelј je u paničnom bijegu. Brigada je stigla u Sijekovac. oslobođen je Brod i po drugi put je na Savi.

 Pri pisanju članaka korišćen je ratni dnevnik brigade-materijal borbeni put Plpbr iz 1997. godine,  i objavljene građe, što je prilika da se sjetimo na ovaj ratni događaj i učesnike ove borbe.

Tomić Srđan/lpbr-prnjavor.info


Notice: Undefined index: code in /var/www/vhosts/lpbr-prnjavor.info/httpdocs/wp-content/plugins/php-everywhere/block/front/block.php on line 17